سوزاندن بقایای گیاهی، هدررفت سرمایه و تهدید محیط زیست است

محمد حسنی‌نسب اظهار کرد: بقایای گیاهی به‌عنوان بخشی از محصول تولیدی که با صرف هزینه‌های کلان به دست می‌آید از اهمیت بالایی برخوردار است‌

وی افزود: این بقایا نقشی کلیدی در اصلاح خاک، افزایش ظرفیت نگهداری آب و مواد غذایی، تامین بخشی از علوفه دام و ایجاد پایه‌ای برای تولید محصولات متنوعی نظیر بیوچار، کاغذ، کمپوست و محصولات متعدد دیگر دارد.

وی بیان کرد: حفظ بقایای گیاهی و منع آتش‌زدن بقایا در کنار خلق ثروت و ارزش افزوده از محصول پس از برداشت، مسئولیتی شرعی، اخلاقی و قانونی است.

وی تصریح کرد: جلوگیری از آتش زدن بقایا در راستای حفاظت از خاک برای آیندگان، ارتقاء امنیت غذایی، کاهش آلودگی هوا، حفظ ریزجانداران مفید خاک و حفاظت از محیط زیست انجام می‌شود.

️وی با اشاره به قوانین پیشگیرانه تصویب‌شده در این حوزه، از قانون هوای پاک، قانون حفاظت از جنگل و مرتع، قانون مجازات اسلامی و قانون مدیریت پسماند به‌عنوان مبانی قانونی پیشگیری از آتش‌زدن بقایای گیاهی نام برد.

وی با اشاره به رویداد مدیریت بقایای گیاهی برنج و پیشگیری از سوزاندن آنها توضیح داد: این رویداد با محوریت بررسی راهکارهای علمی و عملی مدیریت بقایا پس از برداشت، برگزار شد که هدف آن ارائه آخرین دستاوردها و یافته‌های تحقیقاتی در این زمینه و در چهار محور کشاورزی حفاظتی و کشت مستقیم در بقایای برنج، بهبود حاصلخیزی خاک با مدیریت بقایای برنج، کاربرد بقایای گیاهی در تغذیه دام و ثروت‌آفرینی با فرآوری بقایای گیاهی برنج است.

  طی سال‌های گذشته، سوزاندن بقایای گیاهی پس از برداشت محصولات کشاورزی، به یکی از عوامل آلودگی هوا و تخریب منابع خاک در خوزستان تبدیل شده است.

بر اساس نتایج یک پژوهش منتشرشده در سال ۱۴۰۲، سوزاندن بقایای محصولات کشاورزی در خوزستان علاوه بر انتشار آلاینده‌ها و گازهای گلخانه‌ای، موجب کاهش مواد آلی و حاصلخیزی خاک و هدررفت عناصر غذایی می‌شود.