
بهمن دریکوندی بیان کرد: انجام بررسیهای میدانی دقیق، پایشهای مستمر و اعلام رسمی نتایج آزمایشگاهی از سوی مراجع ذیصلاح در این خصوص امری حیاتی و اجتنابناپذیر است و انتظار میرود ضمن پیگیری ویژه وضعیت زهکش سیاهمنصور، سایر شهرهای اقماری نیز پیش از بروز بحرانهای جبرانناپذیر، شاهد اقدامات پیشگیرانه، جدی و عاجل از سوی مسئولان و نهادهای مسئول باشند.
وی ورود فاضلاب به آب کشاورزی را زنگ خطری برای سلامت عمومی و امنیت غذایی در دزفول عنوان کرد و افزود: فاضلاب شهری فقط آبهای کثیف معمولی نیستند بلکه مجموعهای پیچیده از عوامل بیماریزا شامل میکروارگانیسمها، انگلها، پسماندهای دارویی، مواد شوینده، ترکیبات شیمیایی و فلزات سنگین محسوب میشوند و ورود این پساب به شبکههای زهکشی و استفاده ناخواسته از آنها در چرخه آبیاری اراضی کشاورزی، آلودگی را مستقیم به خاک، گیاه و درنهایت زنجیره غذایی جامعه منتقل میکند.
رئیس اتاق اصناف کشاورزی شهرستان دزفول به پیامدهای بهداشتی این مخاطره اشاره و بیان کرد: استفاده از منابع آبی یا محصولات آلوده به پساب، بستر شیوع طیف وسیعی از بیماریها از جمله عفونتهای گوارشی حاد، اسهال، تب حصبه، هپاتیت و بیماریهای انگلی را فراهم میسازد.
وی اضافه کرد: تماس مستقیم با این آبها میتواند موجب بروز ضایعات پوستی، خارش و عفونتهای چشمی شود و در این میان، کشاورزان زحمتکشی که بهطور مستقیم در این اراضی فعالیت میکنند از طریق تماس پوستی، تنفس قطرات معلق و تغذیه در معرض بالاترین سطح خطر قرار دارند.
دریکوندی با بیان اینکه این خطر برای گروههای آسیبپذیر نظیر کودکان، سالمندان و مادران باردار دوچندان است، گفت: تجمع تدریجی عناصر سنگین و مواد شیمیایی سمی در خاک بهمرور زمان ساختار زیستی بستر کشت را تخریب کرده و باروری زمین را کاهش میدهد؛ بخش قابل توجهی از این آلایندهها نیز قابلیت نفوذ عمیق به بافت گیاهی دارند از این رو، شستوشوی سطحی محصولات پس از برداشت، تضمینکننده سلامت آنها نبوده و نمیتواند آلودگیهای جذبشده در بافت گیاه را خنثی سازد.

رئیس اتاق اصناف کشاورزی دزفول بر ضرورت ارزیابیهای علمی و پیشگیری از خطرات بلندمدت تاکید کرد و گفت: حضور عناصر سمی نظیر کادمیوم، آرسنیک و ترکیبات صنعتی در پسابها، درصورت تداوم مواجهه میتواند پتانسیل بروز بیماریهای مزمن و مخاطرات جدی را افزایش دهد با این حال، کارشناسان تاکید میکنند که صرف ورود پساب به زهکشها بهخودیخود دال بر بروز بیماری قطعی نیست، بلکه ارزیابی دقیق ریسک مستلزم انجام آزمایشهای جامع و تخصصی روی آب، خاک و محصولات است تا نوع و میزان غلظت آلایندهها بهدقت مشخص شود.
سالانه افزون بر ۲.۵ میلیون تن انواع محصول زراعی و باغی در دزفول تولید میشود.
