عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز با بیان اینکه در حال حاضر کشور ما فقط صادرکننده مواد خام و اولیه است و این صادرات، درآمدهای خیلی کمی دارند، گفت: معتقدیم باید بخش تولید ما به سمت تولید کالاهای نهایی برود و صادرات مواد خام را به صفر برسانیم زیرا در این صورت قطعا در بازارهای جهانی حرفی برای گفتن خواهیم داشت.
سید مرتضی افقه اظهار کرد: برای ورود به بازارهای جدید جهانی باید از روشهای علمی و پیشرفته برای تسخیر این بازارها استفاده کرد که این اقدام موجب ارتقای کمی و کیفی بخش تولید میشود.
وی افزود: به دلیل ساختارهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی حاکم بر کشور، نظارتی بر تولید نمیشود و کالاها با هزینه بالا و پایینترین کیفیت تولید و عرضه میشود و پایین بودن کیفیت کالاهای تولید داخلی توان رقابت با کشورها دیگر را از کالای ما میگیرد.
افقه تصریح کرد: ناگفته نماند که بخشی از کالاهای تولید داخل ما در چند سال اخیر کیفیت خوبی داشتهاند و آمادگی ورود به بازارهای جهانی را دارند اما به بستر لازم جهت ورود به بازارهای بین المللی و افزایش سطح تولید نیازمند هستند.
عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز با بیان اینکه بهترین نوع صادرات تولیدات فکری و دانش فنی است، خاطرنشان کرد: کشور ما در این بخش خیلی عقب است و ساختارهای داخلی کنونی ما آمادگی پرورش چنین تولیداتی را ندارند.
وی بیان کرد: ما فعلا باید از بازارهای در دسترس که برای ورود به آنها مشکلی وجود ندارد، مثل کشورهای حوزه خلیج فارس و همسایه که ورود به بازارهای آنها خیلی آسان است، استفاده کنیم تا زمینه گسترش صادرات در سطح ایدهآل فراهم شود.
افقه عنوان کرد: شرط لازم برای ورود به بازارهای بینالمللی ایجاد زمینه صادرات و ارتقای کیفیت تولید است اما شرط کافی گسترش روابط سیاسی و بینالمللی است و با استفاده از دیپلماسیهای فعال، پویا و تخصصی میتوانیم قراردادهای تجاری و سیاسی را فعال کنیم.
عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز گفت: باید بپذیریم تخصص در تولید الزاما به معنای تخصص در بازاریابی نیست. بنابراین تولیدکنندگان ما در بخش خصوصی یا باید کالاهایشان را به شرکتهای تخصصی صادرات بسپارند یا خودشان در کنار تولید، بخشها و واحدهای تخصصی در فروش و صادرات را تاسیس کنند.
وی افزود: پس ابتدا باید بازارهای در دسترس را در نظر بگیریم بعد به فکر کشورهای پیشرفته باشیم. در این زمینه باید در قالب تفاهم نامههای تجاری و بازارهای مشترک با کشورهای همسایه و همکیش اقدام کنیم زیرا این نوع قراردادها میتوانند موجب تسهیل و گسترش صادرات شود.