حل ماجرای "هستی" دشوارتر از ماجرای هسته ای است؟!

خوزنیوز/ محمود تیلا: اوایل آذرماه بود که خوزنیوز با درج گزارشی با عنوان «100 روز چشم انتظاری "هستی" برای بازگشت به ایران» از ماجرای دختر به نام هستی خبر داد که بعد از گذشت 100 روز از مرگ مادرش به دنبال غرق شدن کشتی پناهجویان در مسیر استرالیا، هم اکنون در کنار یک خانواده ایرانی در کمپ پناهندگان در کشور اندونزی به سر می برد و تلاش ها برای بازگرداندش به کشور موفقیت آمیز نبوده است.

در این گزارش آمده بود: "اوایل مرداد ماه امسال بود که خبر غرق شدن کشتی پناهجویان ایرانی در سواحل اندونزی نقل محافل شد. آن روزها رسانه ها از نجات بانویی 32 ساله به همراه کودکش خبر دادند که با خوش شانسی از این حادثه جان سالم به در برده بود اما مادر که مدت‌ها از بیماری دیابت رنج می‌برد بر اثر هیجانات و استرس‌های این سفر وحشتناک در یکی از بیمارستان‌های اندونزی بستری می‌شود و پس از سه روز بر اثر افزایش قند خون و کمای دیابتی فوت می‌کند.

"هستی" ماند و آرزوهای کودکی بر باد رفته... دخترک هشت ساله هم اکنون در کنار یک خانواده پناهجوی ایرانی به سر می برد. اعضای این خانواده هم در سفر به استرالیا ناکام مانده بودند و هم اکنون در کمپی در جاکارتای اندونزی جای گرفته اند... متاسفانه به علت سهل انگاری های به وجود آمده جهت بازگشت این تبعه ایرانی به وطن، تماس های زیادی به منظور نگهداری و سرپرستی او در خارج از کشور و سپردن سرپرستی وی به یک خانواده غیر ایرانی در جریان است که جا دارد وزارت امور خارجه کشورمان و نیز سفارت ایران در اندونزی با حساسیت ویژه ای این موضوع را پیگیری و دنبال کنند".

علیرغم حساسیت خودجوش مردمی که در مورد این دختربچه بعنوان یک تبعه ایرانی بوجود آمد و به راه افتادن کمپین های حمایتی در شبکه های اجتماعی و جوامع مجازی، انتظار می رفت دستگاه دیپلماسی کشورمان با حساسیت مضاعفی این قضیه را دنبال نماید اما در کمال تعجب تاکنون هیچگونه عکس العملی از خود نشان نداده است!

این بدین معنی است که معاون پارلمانی، کنسولی و امور ایرانیان وزارت امور خارجه که وظیفه رسیدگی به احوالات و امور ایرانیان خارج از کشور را عهده دار است حتی زحمت رصد اخبار داخلی را هم به خودش نداده تا متوجه شود رسیدگی به سرنوشت یک دختربچه هشت ساله ایرانی برای هموطنانش بسیار مهم و حیاتی است.

"دیان ویرنجوریت" سفیر اندونزی در ایران چندی قبل گفته بود: «ما دوست نداریم مردم کشوری به‌جای گردشگری در اندونزی، برای ما تولید مشکل کنند.» و اعلام کرده ایران در لیست سیاه کشورش جای دارد و علت آن را مشکلاتی اعلام کرده‌ که ایرانیان مهاجر در این کشور ایجاد کرده‌اند!"


وی با اشاره به دستگیری و نگهداری تعدادی از ایرانیانی که قصد داشتند از مسیر این کشور به‌طور غیرقانونی به استرالیا بروند، گفته "اگر این افراد بی‌گناه باشند و جرمی در کشور ما انجام نداده باشند، حتماً شرایط برای بازگشتشان فراهم خواهد شد، اما اگر جرمی مرتکب شده باشند طبق قوانین با آنها برخورد خواهد شد."

حال این پرسش پیش می آید که آیا هستی 8 ساله و بیگناه، مرتکب جرمی شده که حدود 5 ماه است در اندونزی نگهداری می شود و یا بی تفاوتی وزارت امور خارجه باعث شده این تبعه ی ایرانی علیرغم بازگشت پیکر مادرش به ایران و دفن آن در اصفهان، همچنان در خاک اندونزی روزگار بگذراند و چشم انتظار بماند؟!

انتظار می رود وزارت امور خارجه کشورمان که با جدیت و دقت در حال پیگیری و حل مساله هسته ای کشورمان است با حساسیت ویژه ای نیز پیگیر حل مساله "هستی" باشد و اجازه ندهد سازمان های بین المللی همچون کمیساریای عالی پناهندگان(UN)  و سازمان بین المللی مهاجرت (IOM) با سوءاستفاده از فضای بوجود آمده سعی در مداخله و مصادره این کودک ایرانی شیعه و مسلمان داشته باشند چرا که گفته می‌شود با توجه به حساس شدن موضوع "هستی" و تقاضاهایی از سوی شهروندان دیگر کشورها، برخی سازمان های بین‌المللی مرتبط با امور پناهندگان، در نظر دارند با جوسازی و قلب حقایق، با اعطای پناهندگی به وی، چهره ی نازیبایی از بی تفاوتی و انفعال ایرانیان در اذهان مردم جهان به تصویر بکشند.