مجتمع عظیم‌کشت وصنعت‌کارون فعالیت خودرا ازسرگرفت

خوزنیوز/ جهانگیر ترکستانی: مجتمع عظیم کشت و صنعت کارون که سه روز پیش با تجمع  و اعتراض های صنفی کارگران نی بر دستی متوقف و تعطیل گردیده بود ساعاتی پیش با پایان یافتن تجمع کارگران معترض فعالیت های تولیدی خود را از سرگرفت.

درپی اعتراض 2 هزار کارگرنی براین شرکت که با تجمع در مدخل ورودی های این مجتمع با ایجاد موانع از دریافت نیشکر و دیگر فعالیت های تولیدی کارخانه و سایر بخش های تدارکاتی و پشتیبانی جلوگیری کرده بودند،سرانجام پس از گذشت  3 روز وتوافق کارگران معترض با یکی از مدیران این مجتمع که درجمع آنها حاضر شده بود پایان یافت و معترضین با ترک محل و مراجعه به خوابگاه های خود صبح فرداعملیات برداشت نیشکر در مزارع را مجددا آغاز می نمایند.

گفتنی است توقف تولید و تعطیلی اجباری بخش های مختلف این مجتمع عظیم هزینه های هنگفتی را به اقتصاد شرکت و خسارات جبران ناپذیری نیز به مزارع و محصول نیشکر تحمیل می نماید،گفته ها حاکی از آن است در پی اعتراضات اخیرکه منجر به توقف خط تولید گردیده بود مبلغی افزون بر20میلیارد ریال به شرکت خسارت وارد شده است.

بد نیست بدانید مجتمع عظیم کشت وصنعت کارون بزرگترین تولید کننده شکر سفید و فراورده های جانبی در ایران و خاورمیانه در شمال استان خوزستان و در حومه شوشتر واقع شده است که می تواند زمینه اشتغال 20 هزار نفر را به طور مستقیم و غیر مستقیم فراهم نماید.


بی شک نی بری از مشاغل سخت و پرمشقت وطاقت فرسا است و استفاده از عبارت«سخت و زیان آور» در مقابل سنگینی و فشارکمرشکن درونیشکربا دست در مزارع تفدیده و سوخته نیشکر واژه ای حقیر و کوچک به نظر می رسد.

اما مردان بی ادعای نی بربا پنجه های فولادین،اما مهربان ومصمم خود از بام تا شام و با تمام مشقات این شغل. از جوانی و جان خویش مایه می گذارند تا از برکت تلاش آنان که توأم با عرق جبین و خون جگراست ،چرخهای عظیم ترین مجتمع تولیدی شکرسفید ایران و خاورمیانه از حرکت باز نایستد تا از حاصل دسترنج نهایی آنان کام دیگر هموطنانشان شیرین گردد.

اما به معنی کلمه همین قشر«سختکوش»وزحمتکش در مجتمع کشت و صنعت کارون با دست های پینه بسته و صورتهای شکسته با بی توجهی فراوان مسئولین مواجه است و هیچکس باورشان نمی کند. مسئولان و همه باید بدانیم کارگران سرمایه اند نه دارایی و باید با تمام وجود قدر این سرمایه های عظیم وشریف انسانی را دانست و سرنوشت آنان را بدست مدیرانی دلسوز،بصیر، آگاه و مدبرسپرد تا جایگاه روزمره آنان همواره به سمت ارتقاء وشکوفایی سیر کند تا به تبع آن رونق اقتصادی که هدف اولیه شرکت های موفق تولیدی است محقق گردد.

اما در حال حاضراکثر شرکت های بزرگ تولیدی این هدف مهم و کلیدی را با جدیت و حساسیت لازم دنبال نمی کنند و ریشه مشکلات کاهش راندمان تولید،کارو گرفتاری های کارگران و کارفرمایان در همین بی توجهی یا کم توجهی به تولیدات ملی و استراتژیک است که این امر با توجه به نام گذاری سال حماسه اقتصادی از جانب مقام معظم رهبری در تضاد است و می بایست به طور جد در دستور کارقرار گیرد تا واحدهای عظیم صنعتی و تولیدی که می توانند در رونق اقتصادی کشور و کاهش نرخ تورم ومعضل بیکاری ونیز واردات بی رویه و پرهزینه مواد غذایی از جمله شکرسفید مـؤثرباشند از انزوا خارج شوند و مجددا به ایفاء نقش اصلی خود باز گردند. البته برای قضاوت دراین باره باید با واقع بینی،انصاف و به دورازسیاسی کاری،هر دو روی سکه را دید چرا که علاوه بر مشکلات کارگران ،کارفرمایان نیز دارای مشکلات عدیده ای هستند که انتظار می رود دولت تدبیر و امید به ویژه مسئولین استانی با بررسی همه جانبه مشکلات و ریشه یابی کارشناسی شده در رفع معضلات و نابسامانی های پیش رو چاره اندیشی کنند تا تولید کنندگان گرفتار حاشیه های پرهزینه و مخرب نگردند و بجای پرداختن به اعتراضات کارکنان بفکرافزایش تولید و راندمان واقعی بهره برداری باشند.

مصداق عینی این گفتار مجتمع عظیم کشت و صنعت کارون درشمال استان خوزستان و درحومه شوشتر است که چند سالی و به ویژه سالهای اخیر مدام گرفتار حواشی گوناگون است و تا به امروزعلی رغم بروز تنش های متعدد در منطقه و استان هیچ مسئولی پاسخگوی این همه گرفتاری و نابسامانی نیست و درجهت رفع یا حداقل کاهش مشکلات موجود هیچ اقدامی صورت نگرفته است تا جائیکه هم اینک کارگران نی بر دستی که تعدادشان بالغ بر 2هزار نفر می باشد با تجمع اعتراضی در جهت خواسته های صنفی خود در مقابل ورودی های کارخانه و کمپ صنعتی مانع فعالیت های این مجتمع عظیم ملی شده اند و کارخانه ای با این وسعت و بزرگی دقیقا در فصل برداشت محصول نیشکر و تولید شکر و دیگر فرا ورده های جانبی تعطیل گردیده و پر واضح است که دستاورد چنین اعتراضاتی که در صورت شناسایی به موقع ورسیدگی به آنها می تواند رخ ندهد هزینه های هنگفتی را به شرکت، اقتصاد کشور و نهایتا بیت المال وارد نماید.

درپایان ذکر این نکته خالی ازفایده نیست که بدانیم با توجه به نامگذاری "سال حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی" هنوز مشکلات کارخانجات تولیدی و مشکلات کارگری رفع نشده است.در چنین شرایطی توقع جامعه و کارگران از دولت آقای روحانی فراتر از اینهاست و انتظار می رود با توجه به سر و سامان دادن نسبی به حوزه سیاست خارجی توجه بیشتری به حوزه های کشاورزی و اقتصادی و معیشت مردم گردد .

دولت بهتر است با تشکیل کارگروه های ویژه به کارخانجات بزرگ ورود نماید و با شناسایی کمبودها ،نارسایی ها و نقاط ضعف و برطرف نمودن آنها به تولیدات ملی سروسامان بدهد و مطمئن باشد در این راه قشر زحمتکش کارگر مانند همیشه دلسوزان کشور را تنها نخواهند گذاشت همانطوری که جامعه کارگری از شروع انقلاب تا به امروز در تمام حوادث و تنگناها چه در دوران جنگ تحمیلی و چه در زمان سازندگی با کمترین توقع دینش را به انقلاب و نظام ادا کرده است وگواه این مدعا آمار شهدای عزیز کارگری ست که بالاترین رقم شهید را با افتخاربه خود اختصاص داده و باید در مقابل خون آنان که در دو جبهه جنگ و تولید با نثار جان خود حافظ اسلام ،انقلاب و کیان کشور بوده اند احساس مسئولیت کنیم و به حداقل خواسته کارگران توجه جدی شود تا نیروی عظیمی که می بایست با انگیزه و علاقه وافر چرخهای تولیدوصنعت را به گردش در بیاورد با اعتراض و تجمع به مانعی برای تولید مبدل نگردد.