بازی دو سر باخت در انتقال آب کارون به اصفهان

با وجود تجربه های بسیار ناموفق در انتقال آب در ایران در سال های گذشته، به تازگی باز هم بحث انتقال آب از سرشاخه های کارون به زاینده رود شدت گرفته است. این در حالی است که کارشناسان و متخصصان حوزه آب معتقدند هرگونه انتقال آب از هر حوزه به حوزه دیگر غلط است به علاوه این انتقال به بیابان زایی در هر دو حوزه خوزستان و اصفهان خواهد انجامید.
 
«فاطمه ظفرنژاد»، پژوهشگر مسایل آب در گفت و گو با CHN با رد هرگونه انتقال آب بین حوزه ای گفت: «هرگونه انتقال آب از یک حوزه به حوزه دیگر غلط است و این هم برای حوزه دهنده و هم برای حوزه گیرنده بسیار خسارت زا خواهد بود.»
 
به گفته او، در حوزه دهنده به دلیل این که منابع آبی کاهش می یابد، تمامی گونه ها و زیستگاه های و به دنبال آن تنوع زیستی منطقه از بین می رود و در نهایت بیابان زایی شدید رخ می دهد.
 
ظفرنژاد با اشاره به این که سفره های آب زیرزمینی حقابه های نانوشته کشاورزان هستند، گفت: «با انتقال آب، این حقابه های نانوشته از بین می روند و این در حالی است که در نتیجه انتقال، حقابه های نوشته که همان منابع آبی رودخانه هستند نیز از بین می رود.»
 
اما حوزه گیرنده نیز از بلای بیابانی شدن در امان نمی ماند. ظفرنژاد در توضیح دلایل بیابان زایی در حوزه گیرنده، گفت: «نخستین انتقال آب از خوزستان به اصفهان در دهه 40 و 50 شمسی موجب توسعه ناپایدار در استان اصفهان و در نهایت خشک شدن رودخانه زاینده رود و تالاب گاوخونی شد.»
 
در دهه 40 و 50، همسو با ساخت سد زاینده رود، انتقال آب از کارون به اصفهان منجر به ایجاد صنایع فولاد در این منطقه شد. این در حالی است که ایجاد صنایعی مانند صنعت فولاد در مناطق خشک بسیار غلط است زیرا مصرف آبی این صنایع بسیار بالاست و در نهایت با بالا بردن مصارف آبی در منطقه، به بیابان زایی دامن می زند.
 
ظفرنژاد تاکید کرد که هرگونه انتقال آب از حوزه ای به حوزه دیگر، به جای توسعه موجب بیایان زایی می شود.
 
او با انتقاد از عملکرد شرکت مدیریت منابع آب در این گونه نقل و انتقالات گفت: «این شرکت با بی مسوولیتی هرچه تمام تر همه مسوولیت را به گردن خشکسالی می اندازد و گویی مسوولان این شرکت تفاوت میان خشکسالی و بیابان زایی را نمی دانند.»
 
او اضافه کرد:«شرکت مدیریت منابع آب به دلیل این که منافع شرکت های بسیاری به آن گره خورده است، با بحث انتقال آب مخالفت نمی کند و در واقع منافع ملی را فدای منفعت عده ای شرکت خاص می کند.»