نامه تشكرآميز شيخ الازهر به علامه اميني براي تأليف الغدير

پس از انتشار «الغدير» به قلم علامه اميني، نامه‌هاي تشكرآميز بسياري از سوي انديشمندان شيعه و سني براي وي ارسال شد كه سهم شيوخ و اساتيد الازهر در اين نامه‌ها بيش از ديگران بود.

به گزارش خوزنیوز به نقل از فارس، علامه شيخ عبدالحسين اميني، در خانداني روحاني و اهل علم زاده‏ شد. در جواني پس از تحصيلات ابتدائي و مقدماتي، به عراق رفت و در نجف مقيم گشت. پس از طي دوران تحصيل و رسيدن به مقام اجتهاد و تحقيق و تأليف چند كتاب از جمله: «شهداء الفضيله» و تفسير چند قسمت از«قرآن كريم» و «رياض الانس»(در 2 جلد) و «العترة الطاهرة في الكتاب العزيز» و حاشيه‏اي در اصول فقه و...نبوغ علمي‏ وي دامنه يافت.سپس او چهل سال از عمر خويش را در راه تأليف «الغدير» گذاشت. الغدير كه به تعبير محققان «شاهكار تحقيقي ـ روحاني» اين عصر است در كثرت مآخذ و شدت امانت و قاطعيت مباحث بي‏مانند است.
كار ديگر علامه اميني، تأسيس كتابخانه بزرگ نجف است به نام«مكتبة الامام اميرالمؤمنين العامه» بود. نجف اشرف تا پيش از تأسيس اين كتابخانه داراي كتاب‏‌خانه‏اي شايسته و مستقل نبود؛ ازاين‏رو، يكي از بزرگترين خدمت‌هاي علمي، در تاريخ نجف، تأسيس اين كتابخانه زبده و جامع بود.
به همين علت، در روز افتتاح آن (روز غدير سال 1379 هجري قمري)، هنگامي‏ كه علامه شيخ آقا بزرگ تهراني، مؤلف «الذريعة الي تصانيف الشيعه» و «طبقات اعلام الشيعه» براي افتتاح به كتابخانه مي‏آيد؛ هنگام‏ ورود، اشاره به در كتابخانه كرده، به عنوان تقديم و تعظيم اين خدمت سترگ مي‏گويد: «مي‏خواهم صورت بر اين درگاه بگذارم».
علامه اميني كه خود، در طول ساليان دراز تحقيق و تأليف به اهميت‏ داشتن مآخذ و وسايل براي روشن كردن هر حقيقتي پي برده بود، به تأسيس اين كتابخانه پرداخت و با همراهي خيرخواهان بيداردل و روشن‏انديش، اين مركز علم‏ و تحقيق را پي‏ريزي كرد.
اين كتابخانه اكنون 30 هزار جلد كتاب دارد، كه تعداد قابل توجهي از اين تعداد، نسخ خطي نفيس است. اين نسخه‏هاي نفيس كه در گوشه‏ و كنار جهان و كشورهاي اسلامي پراكنده بود، به همت و پشتكار اميني، استنساخ و عكس‌برداري و فراهم شد. ارادت و اطميناني كه اشخاص به ايشان داشتند و هم جنبه معنوي‏ كار باعث شد كه بسياري نسخه‏هاي نفيس را در اختيارش قرار دهند، تا يك‌جا گرد آيد و اكنون هر محققي بتواند صدها مأخذ اصيل را كنار هم ببيند.
پس از انتشار «الغدير» دانشمندان و محققان كشورهاي مختلف، از سني و شيعه و مسيحي، تقدير از مؤلف را وظيفه علمي خويش دانستند و پيوسته به معرفي كتاب‏ و تجليل از اين خدمت علمي پرداختند. اين گروه بسيارند كه اينك نام چند تن از آنان ذكر مي‏شود:
محمد عبدالغني حسن از مصر، عبد الفتاح عبد المقصود از مصر، يوسف اسعد داغر از بيروت، بولس سلامه از بيروت، محمد سعيد دمدوح از حلب، محمد تيسير مخزومي ازسوريه، عادل فضبان،مصري؛ مدير مجله الكتاب مصر، علاءالدين خروفه از علماي جامع الازهر، صفا خلوصي، استاد دانشگاه كيمبريج، استاد علي فكري از مصر، عبد الرحمن كيال از حلب، مصطفي جواد از بغداد، سيدشرف‌الدين‏ موسوي از جبل عامل، توفيق الفكيكي از بغدادي، محمد غلاب از مصر.

«محمد غلاب» فيلسوف معروف مصري و استاد جامع الازهر و مؤلف «الفلسفة الاغريقيه» و «الفلسفة الرواقيه» و «جماعة اخوان الصفا» يكي از دانشمنداني شهيري است كه براي علامه اميني نامه نگاشته است كه متن آن را از نظر مي‌گذرانيم:
سلام و درود بر پيشگاه عالمان عراق، به ويژه آنان كه در نجف اشرفند و پيشاپيش همه، مؤلفان بزرگواري چونان شما، تقديم بدارد.
من جلد اول و دوم، از كتاب نفيس شما‌(الغدير) را از پست گرفتم، الغديري كه‏ به‏راستي، در درخشندگي و سودبخشي، چونان «غدير»(بركه) است. الغديري كه‏ پژوهشگران آرزوي خويش را در آن مي‏يابند، همانگونه كه مسافر تشنه‏كام هنگام‏ رسيدن به «غدير» آرزوي خويش را در آن مي‏يابد و تشنگي خود را با آن برطرف مي‏سازد.
الغديري كه شما، در آن بخش مهمي از ميراث اسلام را مورد توجه قرار داده‏ايد درحالي‏كه درصد به دست آوردن حقيقت و جست‌وجو در روايات راست بوده‏ايد، و همواره‏ هر شبهه‏اي بوده است،آن را به دست نقد و تصحيح سپرده‏ايد.
ما يقين داريم كه جوانان امروز اسلام، از اين ميوه‏هاي خوش‏گوار استفاده‏ خواهند كرد، به ويژه كه بيشتر نوشته‏هاي امروز، كم‏مايه، سبك وزن و بي‏ارج است. و كوشش علمي و ادبي، اكنون فقط كوششي است صرفا تجاري.
كتاب حضرت شما، در وقت مناسبي به دست من رسيد، تا عقايد شيعه اثني‌عشري، در برابرم، روشن و مستند قرار داشته باشد. تا ديگر بار ما، در برابر اين فرقه جليل (و معرفي عقايد آنان) و ديگر نويسندگان تازه‏كار شتابزده، دچار لغزش نشويم.
در پايان احترام مرا بپذيريد.

علامه اميني در روز جمعه 12 تيرماه 1349 (28 ربيع الثاني 1390) در تهران درگذشت. پيكر آن عالم جليل‌القدر به نجف اشرف منتقل شد و در كتابخانه وي به خاك سپرده شد.