معاون کتانباف: من منتقد اصلی کتانباف هستم!

مهم اين است كه ايشان انتقادات خودرا شخصا به كتانباف ميگفته چون هدف اين انسان مسلمات بهبود شرايط بوده نه شانتاژ و خود مطرحي

داستانکی با عنوان :
(رد پایی که جا مانده)

یه روزی روزگاری ،کدخدای ده ما که به سیاست بازی و دارو دسته جمع کنی و وعده های دهن پرکن شهره بود همین که میشنید میخوان کدخداییشو بدن یکی دیگه، تو بوق و کرنا میکرد که ایوای، ای بیداد ...کی گفته...من هستم... و از این حرفا.
خلاصه یه روزی رسید که هوای ده ما بهتر شد،معتدل شد و آروم آروم غزل خداحافظی کدخدا جدی و جدی تر شد.
دوستاش که حسابی افتاده بودن به دلشورگی،نشستنو یه فکری کردند تا چاره کنن این مشکل رو،تا درمون کنن این درد بی علاجو.
خلاصه،جمعشون جمع بود ولی فکرشون پریشون تا اینکه پیکی از طرف ارباب حلقه ها رسید و گفت:نسخه دردتون معلومه و اونم اینه که قبل از اینکه کلید کدخدا را ازش بگیرن فرشباف ده را بردارید سفال گر رو جاش بذارید...
فرشباف ده را برداشتند،یادش بخیر فرشهای قشنگی با گلهای رنگارنگ برای مردم میبافت،ده را داشت قشنگ میکرد تااینکه سفال گر اومد جاش...بگذریم.
کدخدا هم عوض شد،کسی دیگه کدخدا را ندید.مردم ده هرجا دنبالش گشتند اونو ندیدند.تا اینکه یه روز صبح که خورشید از پشت کوه بیرون زده بود و زنبورها رفته بودن تا شهد گلها را جمع کنن،پیری داد زد که کدخدای سابق تو خمره های بزرگ سفال گر پنهون شده،مردم رفتنو اونو پیداش کردن و از پیرمرد پرسیدن:از کجا فهمیدی که کدخدا اینجاس؟گفت:از اینجا،از ردپایی که جا مانده.
ویززززز

حالا ما ازکجا بدونیم کی چی گفته؟

چرا مطلب و کامل نمیزارید چرا نمیگین دقیقا چی گفتن ایشون

آقای با عرضه و با جسارت تا وقتی که اون بنده خدا سر کار بود شما کجا بودید که انتقاد کنید ...

آقای کتانباف واقعاٌ شهرمتحول کرد ومن به شخصه اززحمات ایشان کمال تشکردارم وامیدداشتم ایشان شهرداراهوازباقی میماند