یک سال از شهادت مردی میگذرد که نامش حتی برای بسیاری از همرزمانش نیز ناآشنا بود، اما نقش او در معادلات امنیتی و نظامی منطقه، نقشی کلیدی و ماندگار است. سردار سرتیپ پاسدار عبدالمحمد رئوفینژاد، فرمانده اسبق لشکر 7 ولیعصر(عج) و پیشکسوت دفاع مقدس، در آیین بزرگداشت نخستین سالگرد شهادت سردار سرلشکر شهید «محمدرضا نصیرباغبان» - مسئول اطلاعات نیروی قدس سپاه - تصویری از یک نابغه اطلاعاتی را روایت کرد که بیادعا و در سکوت، بازوی اصلی حاجقاسم سلیمانی در عمقبخشی به عملیاتهای برونمرزی بود.
به گفته سردار رئوفینژاد، شهید نصیرباغبان از جمله معدود نیروهای اطلاعاتی بود که شخصاً توسط سردار سپهبد شهید غلامعلی رشید «دستچین» شده بود. نبوغ این فرمانده گمنام پس از عملیات بیتالمقدس به اوج خود رسید؛ جایی که او مأموریتی مخفی در دل کوههای شمال عراق پیدا کرد و ماهها از همه چشمها پنهان شد. حاصل این غیبت استراتژیک و تصویرسازی دقیق اطلاعاتی، اجرای «عملیات بزرگ کرکوک» بود؛ عملیاتی در عمق 150 کیلومتری عراق که با پرت کردن حواس ارتش بعث از جنوب کشور و افزایش توان رزمی آنها در شمال غرب، بستر را برای عملیاتهای سرنوشتساز در خوزستان فراهم کرد.
اما وسعت نقشآفرینی شهید نصیرباغبان محدود به مرزهای ایران و عراق نبود. او با نام مستعار «محسن باقری» سالها با گمنامی کامل در افغانستان، بوسنی و لبنان حضور داشت و دستاوردهای عظیمی را در محور مقاومت رقم زد. سردار رئوفینژاد در توصیف این ابعاد پنهان زندگی شهید تأکید کرد: «شهید نصیرباغبان به عنوان مسئول اطلاعات سپاه قدس، چشم حاجقاسم و نیروی قدس بود. او نه فقط یک افسر اطلاعاتی، که چشمی بود که تصویر دقیق کل منطقه را برای تصمیمگیریهای حساس فرماندهان ترسیم میکرد.»
آنچه روایت این فرمانده دفاع مقدس را درخور تأمل میکند، اشاره به غربت و پنهانزیستی این شهید بزرگوار حتی در میان نزدیکان دزفولیاش است. رزمندگانی که سالها با شهید نصیرباغبان همرزم بودند، نه از جایگاه بالای او در نیروی قدس خبر داشتند و نه از مأموریتهای پیچیدهای که در سکوت اجرا میکردند. این گمنامیِ اجباری و اختیاری، 47 سال بیوقفه از روزهای نخست پیروزی انقلاب تا لحظه شهادت، ادامه یافت؛ مسیری طولانی که در آن خبری از جلوههای معمول قدرت نبود، اما دستاوردهایش امنیت و اقتدار یک ملت را تضمین کرد.
سردار رئوفینژاد در ادامه با ابراز تأسف از مغفول ماندن بسیاری از فرماندهان همرده شهید نصیرباغبان در جنگهای دوم و سوم تحمیلی، پیشنهادی کاربردی ارائه داد: ایجاد «دبیرخانه ستاد دائمی شهید نصیرباغبان» در دزفول. به باور او، چنین دبیرخانهای میتواند محملی باشد برای پژوهش، تولید آثار هنری و رسانهای و تبیین سیره تشکیلاتی و جهادی این سردار گمنام؛ الگویی که میتواند برای نسل جوان امروز که در میدان نرم دشمنان جنگآزموده ایران اسلامی قرار دارد، چراغ راهی از جنس ایستادگی و بیادعایی باشد.
و این شاید بزرگترین پیام زندگی سردار سرلشکر شهید محمدرضا نصیرباغبان باشد؛ اینکه میتوان سالها در اوج حساسیتترین مأموریتها، چشم بیدار یک جبهه بود، بدون آنکه کسی نامت را بداند. او 47 سال در مسیر دفاع از نظام مقدس جمهوری اسلامی از هیچ تلاشی فروگذار نکرد و سرانجام مزد این مجاهدت خاموش را با شهادت دریافت. ملت ایران در تمام این سالها، از دشمنی دشمنان لحظهای آسوده نبوده، اما همین مردان گمنام بودهاند که خواب را از چشم متجاوزان ربودهاند. یادش گرامی و راهش پررهرو باد.
