«از سدهای پرآب تا رودخانهای شور؛ چه کسی پاسخگوی فاجعه زهره است؟»
یونس آبادی (عبادی)
به گزارش پایگاه خبری خوزنیوز، سالهاست کشاورزان هندیجان و مناطق پاییندست رودخانه زهره چشمانتظار تحقق وعدههایی هستند که قرار بود رونق را به زمینهای کشاورزی، نخلستانها و معیشت مردم منطقه بازگرداند؛ اما امروز رودخانهای که روزگاری شریان حیاتی جنوب خوزستان بود، با بحران کمآبی و شوری دستوپنجه نرم میکند و پرسشهای بیپاسخ فراوانی در ذهن مردم باقی مانده است.
آیا میدانید سال گذشته حوزه آبریز زهره یکی از پربارشترین سالهای خود را تجربه کرد؟ آیا میدانید علاوه بر سد کوثر، سد چمشیر نیز بخش قابل توجهی از ظرفیت خود را آبگیری کرده است؟ و آیا میدانید یکی از اهداف اصلی احداث سد چمشیر، تأمین آب کشاورزی و پشتیبانی از توسعه مناطق پاییندست بوده است؟
با وجود این شرایط، امروز کشاورزان هندیجان با بحرانی مواجهاند که به گفته بسیاری از آنان حتی در خشکترین سالهای گذشته نیز سابقه نداشته است. کاهش شدید جریان آب، افزایش شوری رودخانه و خسارتهای سنگین به مزارع و نخلستانها، زندگی صدها خانوار را تحت تأثیر قرار داده و آینده کشاورزی منطقه را در هالهای از ابهام فرو برده است.
یکی از مهمترین پرسشهای مردم این است که چرا طی حدود دو ماه گذشته هیچگونه رهاسازی آبی به سمت پاییندست انجام نشده است؟ علت این تصمیم چیست و چه نهادی باید در این خصوص پاسخگو باشد؟
همزمان با کاهش جریان آب، شوری رودخانه زهره نیز به شکل نگرانکنندهای افزایش یافته است. موضوعی که نهتنها تولیدات کشاورزی را تهدید میکند، بلکه بقای نخلستانهای منطقه را نیز با خطر جدی روبهرو ساخته است.
از سوی دیگر، سالها هنگام مطالبه حقآبه کشاورزان، اولویت تأمین آب شرب بهعنوان دلیل اصلی محدودیتهای آبی مطرح میشد؛ اما اکنون این سؤال در افکار عمومی شکل گرفته که اگر تأمین آب شرب در اولویت بوده، چرا همچنان برخی مناطق با مشکلات تأمین آب مواجهاند و در عین حال حقآبه کشاورزان نیز پرداخت نشده است؟
در کنار این مسائل، اجرای پروژه انتقال آب از سد چمشیر به دشت لیراوی نیز بر نگرانیهای کشاورزان افزوده است. مردم منطقه میپرسند چگونه میتوان درباره انتقال آب به خارج از حوضه آبریز تصمیمگیری کرد، در حالی که نیازهای زیستمحیطی و کشاورزی پاییندست رودخانه زهره هنوز بهطور کامل تأمین نشده است؟
اکنون انتظار میرود فرمانداری هندیجان، نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی، مسئولان آب و کشاورزی استان و شهرستان و همچنین کارشناسان جهاد کشاورزی با حضور میدانی در روستاهای مختلف حاشیه رودخانه زهره، وضعیت موجود را از نزدیک بررسی کنند.
کشاورزان خواستار آن هستند که مسئولان از چندین نقطه رودخانه بازدید کرده، میزان شوری آب (EC) را بهصورت میدانی اندازهگیری و نتایج آن را بهصورت شفاف در اختیار افکار عمومی قرار دهند تا مشخص شود علت اصلی افزایش شوری آب چیست، چه عواملی در شکلگیری این وضعیت نقش داشتهاند و چه کسانی باید در قبال خسارتهای واردشده به کشاورزان پاسخگو باشند.
امروز مطالبه مردم هندیجان یک خواسته سیاسی نیست؛ آنها تنها خواهان شفافیت، عدالت در توزیع منابع آب، اجرای حقآبههای قانونی و پاسخگویی مسئولان هستند. مطالبهای که مستقیماً با معیشت، تولید، امنیت غذایی و آینده هزاران نفر از ساکنان این منطقه گره خورده است.
اکنون زهره تشنه است؛ اما پرسش اصلی اینجاست که چه زمانی مسئولان پاسخگوی تشنگی این رودخانه و حقآبه از دست رفته کشاورزان خواهند بود؟ :::
