انتشار خبر تفاهمنامه شرکت آب و فاضلاب اهواز برای تأمین زمینهای تمرینی آکادمی یک باشگاه فوتبال،سؤالات و انتقاداتی را میان شهروندانی ایجاد کرده است که همچنان با مشکلات اولیه شبکه آب و فاضلاب دستوپنجه نرم میکنند.
روز گذشته روابط عمومی باشگاه استقلال خوزستان از نشست مشترک مدیرعامل شرکت آبفا اهواز و رئیس هیئتمدیره این باشگاه خبر داد؛ نشستی که خروجی آن، توافق آبفا برای تأمین زمین چمن و سالن تمرینی تیمهای پایه این باشگاه در راستای «مسئولیتهای اجتماعی» بود.اگرچه حمایت از ورزش پایه و ایجاد نشاط اجتماعی امری پسندیده و ممدوح است، اما مواجهه افکار عمومی اهواز با این دست اخبار خوش رنگ و لعاب رسانهای، با یک پرسش اساسی و حقوقی همراه است: آیا شرکت آبفا اهواز پیش از ورود به تکالیف فرعی و اختیاری مانند حمایت از باشگاههای ورزشی، تکالیف اصلی، ذاتی و قانونی خود را در قبال شهروندان به سرانجام رسانده است؟
کارونِ رنجور و سایه سنگین فاضلاب شهری
بر اساس قانون تشکیل شرکتهای آب و فاضلاب، جمعآوری، انتقال و تصفیه بهداشتی فاضلاب شهری از وظایف قطعی و اولویتدار این شرکت است. با این حال، همچنان ورود حجم عظیمی از فاضلاب خام به رودخانه کارون، یکی از بزرگترین چالشهای زیستمحیطی و بهداشتی کلانشهر اهواز است. شهروندان پرسش میکنند که چطور شرکتی که مأموریت کلان آن نجات شاهرگ حیاتی استان از آلودگی است، توان و وقت خود را به سمت زیرساختهای فوتبالی سوق میدهد؟
پازل تکراری قطعی، افت فشار و آب گلآلود
کیفیت و پایداری آب شرب، حق اولیه هر شهروند اهوازی است. اما بررسیهای میدانی و گزارشهای متعدد مردمی نشان میدهد که افت شدید فشار، قطعیهای مکرر و بدون اطلاع قبلی، و مواجهه با آب گلآلود در روزها و فصول مختلف سال، همچنان در مناطق مختلف اهواز پابرجاست. افکار عمومی میپرسد آیا رواست در شهری که کیفیت آب شرب برخی مناطق آن همچنان نیازمند سرمایهگذاری زیرساختی است، منابع مالی و مدیریتی صرف امور غیرمرتبط شود؟
پسزدگی فاضلاب
معضل پسزدگی فاضلاب در معابر اصلی و فرعی قصهای پر غصه است که به فصول بارندگی هم محدود نمیشود. این وضعیت علاوه بر مخدوش کردن مبلمان شهری، سلامت عمومی جامعه و بهویژه کودکان را به شدت تهدید میکند. برطرف کردن این نقاط بحرانی، قطعاً مصداق بارزتر و حیاتیتری از «مسئولیت اجتماعی» نسبت به فعالیت فوتبالی است.
زخمهای سر بازِ حفاری بر پیکر خیابانهای اهواز
یکی دیگر از گلایههای جدی مردم و رانندگان در اهواز، طولانی شدن فرآیند ترمیم نوارهای حفاری ناشی از عملیاتهای شرکت آبفا است. کنده کاریهای رها شده یا آسفالتهای غیراستاندارد پس از تعمیرات، به چالشی روزمره برای تعلیق و جلوبندی خودروهای شهروندان تبدیل شده و بار ترافیکی سنگینی را به شهر تحمیل کرده است.
اولویت؛ تکالیف ذاتی یا کارهای فرعی؟
اصل نظاممند مدیریت منابع در دستگاههای خدماترسان حکم میکند که بودجه، توان لجستیکی و تمرکز مدیریتی، ابتدا گرههای کورِ خدمات اولیه مردم را باز کند. قطعاً هیچ شهروند و رسانهای با توسعه ورزش مخالف نیست؛ اما زمانی که وظایف اصلی و حیاتی زمین مانده باشند، ورود به کارهای فرعی، شائبه جابهجایی اولویتها را در ذهن مخاطب تقویت میکند.رسانه به عنوان چشم بینای جامعه، این مطالبه به حقِ مردم اهواز را پیش روی مدیران آبفا قرار میدهد: بهتر است تمام توان آبفا صرف اصلاح شبکه فرسوده آب، جمعآوری پسزدگیها و ترمیم خیابانهای زخمی این شهر شود.