صنعت پتروشیمی ایران از نخستین روزهای جنگ ایران و عراق تا تحولات و تنشهای اخیر، همواره در خط مقدم پایداری اقتصادی کشور ایستاده، صنعتی که در بندرماهشهر شکل گرفت و شکوفا شد و امروز نیز نماد تابآوری و خودباوری ملی است.
در روزهای آغازین جنگ تحمیلی ایران و عراق، مجتمعهای پتروشیمی مستقر در بندرماهشهر، بهطور مستقیم هدف حملات قرار گرفتند، چنانکه مجتمع پتروشیمی بندرامام در دومین روز جنگ، اول مهر ۱۳۵۹، بمباران شد و در مجموع ۲۹ بار زیر آتش رفت، حملاتی که حدود ۴۵ درصد از ۸۵ درصد پیشرفت آن را تخریب کرد، اما به نقطه آغاز خوداتکایی مهندسان ایرانی بدل شد.این صنعت در طول دفاع مقدس تنها تولیدکننده نبود، بلکه نقشی میدانی در پشتیبانی ایفا کرد، اعزام ۱۴۰ دستگاه ماشینآلات سنگین به جبههها، مشارکت در احداث جاده و خاکریز و حضور نیروهای انسانی در خطوط مقدم، بخشی از این کارنامه است، در این مسیر، دهها نفر از کارکنان واحدهای پتروشیمی از جمله ۱۱ شهید در بندرامام و ۱۳ شهید در فارابی، جان خود را فدا کردند و امروز یادمانهای آنان در همین مناطق صنعتی، روایتگر آن روزهاست.در سال گذشته و همزمان با تشدید تنشها و شروع «جنگ رمضان»، بار دیگر تأسیسات پتروشیمی در جنوب کشور، بهویژه مجتمعهای صنعتی بندرماهشهر، هدف حملات قرار گرفتهاند، حملاتی که اگرچه خساراتی به برخی واحدها وارد کرده، اما به دلیل اتکای صنعت به توان داخلی، خللی در تداوم کلی زنجیره تولید ایجاد نکرده است.بررسیهای فنی و تجربه سالهای گذشته نشان میدهد که این صنعت، حتی در مواجهه با شدیدترین سناریوهای آسیبدیدگی نیز توان بازسازی سریع و بازگشت به مدار تولید را دارد، ظرفیتی که حاصل دههها سرمایهگذاری، توسعه دانش بومی و حضور مهندسان و متخصصانی است که در سختترین شرایط، پایداری تولید و صیانت از سرمایههای ملی را تضمین کردهاند.
امروز نیز همانگونه که در سالهای دفاع مقدس، بمبارانهای پیاپی نتوانست این صنعت را متوقف کند، در شرایط فعلی نیز پتروشیمی بهعنوان یکی از اصلیترین منابع ارزآوری و پیشران اقتصاد کشور، همچنان در صحنه باقی مانده و با تکیه بر تجربه تاریخی خود، مسیر تولید و توسعه را ادامه میدهد.