چای موسوم به چای سنواتی میزان قابل توجهی از تولیدات داخل کشور بود که به
علت اعمال سیاستهای نادرست حمایتی و واردات بی رویه چای خارجی، خسارات
جبران ناپذیری دیده است. در ابتدا قرار بود محصول چایکاران در گرو بانک
باشد و به تدریج به فروش رود و بعد از فروش محصول بانک مورد نظر طلب خود را
وصول کند، ولی طولانی شدن مدت زمان نگهداری محصولات چایکاران در انبار
موجب فاسد شدن این محصولات شد و در نهایت موضوع امحای این چایها و تبدیل
به ورمی کمپوست و کود گیاهی شد.