وضعیت ساحل رودخانه زهره هندیجان؛ فرصتی که در غبار بی‌توجهی‌ها گم شده است/ تصاویر
خوزنیوز-یونس آبادی-ساحل رودخانه زهره، شاهرگ حیاتی هندیجان، سال‌هاست در سکوت و بی‌مهری مسئولان شهری، منتظر دگرگونی و احیای دوباره است. در دل شهر هندیجان، رودخانه‌ای جاری است که در کنار لنج‌های سنتی و معماری بومی، ظرفیت خلق فضای تفریحی، گردشگری و فرهنگی بی‌نظیری را داراست. با این حال، ساحل این رودخانه نه تنها فضای سبز مناسبی ندارد، بلکه حتی دیدن برخی زباله ها، نخاله ها و نی زارها شهروندان را آزرده خاطر می کند
بلوار ساحلی شمالی و جنوبی هندیجان، که می‌توانست به نگینی درخشان در دل این شهر بندری تبدیل شود، سال‌هاست در سایه کم‌توجهی و مدیریت‌های مقطعی، نیمه‌کاره رها شده است. هرچند در مقاطعی اقداماتی برای ساماندهی بخش‌هایی از این مسیر انجام شد، اما نبود یک برنامه جامع و پیگیری مستمر باعث شده این طرح به سرانجام نرسد.
یکی از شهروندان در گفت‌وگو با خبرنگار ما می‌گوید: «سال‌هاست منتظریم ساحل رودخانه سامان بگیرد، پارکی، پیاده‌راهی،الاچیقی، ساخته شود. اما تنها چیزی که نصیب‌مان شده، افسوس و بی‌تفاوتی مسئولان است.»
دیگر شهروند هندیجانی با گلایه از تخصیص بودجه‌های آلایندگی صنایع نفتی و پتروشیمی اطراف هندیجان می گوید: بودجه‌هایی که باید صرف بهبود زیرساخت‌های شهری و افزایش رفاه مردم شود،متاسفانه بدون نظارت برعملکرد شورا و شهردار صرف امورات دیگر می شود
وی ادامه می دهد:آیا مسئولان واقعاً شرایط موجود را نمی‌بینند؟ یا اینکه اراده‌ای برای تغییر وجود ندارد؟
حال سوالی که ذهن بسیاری از شهروندان را درگیر کرده، این است که نقش شورای شهر و شهردار در این میان چیست؟ چرا نظارت بر اجرای پروژه‌های شهری و رسیدگی به فضای سبز، اولویت مدیریت شهری قرار نگرفته است؟ بودجه‌هایی همچون حق آلایندگی صنایع اطراف هندیجان که باید در توسعه زیرساخت‌های شهری هزینه شود، آیا به درستی هزینه شده است؟
مردم هندیجان با نارضایتی می‌پرسند: چرا هیچ فرد دلسوزی طی این سال‌ها به فکر ساماندهی این ظرفیت طبیعی نبوده است؟ آیا مسئولان نمی‌دانند که ساحل رودخانه زهره می‌تواند به یکی از زیباترین تفرجگاه‌های جنوب کشور تبدیل شود، یا اینکه نمی‌خواهند برای آن برنامه‌ریزی کنند؟
زیرگذر پل و بلوار ساحلی هندیجان در صورت ساماندهی اصولی، می‌تواند به فضای دلنشین و گردشگری جذابی تبدیل شود؛ جایی که هم مردم شهر و هم مسافران از آن لذت ببرند و نشاط اجتماعی در هندیجان دوباره جان بگیرد.
امروز بیش از هر زمان دیگری، هندیجان نیازمند مسئولانی دلسوز و کاردان است که با نگاه توسعه‌محور و برنامه‌ریزی دقیق، این ظرفیت بالقوه را بالفعل کنند؛ تا شهروندان دیگر مجبور نباشند هر بار با نگاه حسرت‌آمیز به ساحل رودخانه بنگرند.
