
وقتی خورشید شوشتر غروب میکند و میدان سوارکاری در سکوت فرو میرود، تنها صدای سمهای اسبها در گوشها باقی میماند؛ گویی داستان آنها از نسلی به نسل دیگر منتقل میشود.
به گزارش فارس؛ شوشتر، در تاریخ عمیق خوزستان، روایت اسبهای اصیل عرب و سوارکارانی که در پیستهای محدود اما پرشور استان گرد هم میآیند، تصویری زنده از همزیستی تاریخ، فرهنگ و امید به آینده است. داستان این روایت، سفر به قلب این صنعت مهیج است.هوا آفتابی است و نسیم نسبتا سرد زمستانی میوزد. میدان سوارکاری کوچک شوشتر، صدای سمها و هیاهوی تماشاگران را در خود جای داده است.مهرداد، سوارکاری با تجربه از اهواز، پیش از شروع مسابقه به آرامی دستی بر یال اسبش میکشد. او میگوید: این اسبها بخشی از خانواده ما هستند. اسب عرب چیزی فراتر از یک حیوان؛ او فرهنگ و تاریخ ماست.مهرداد یکی از بیش از ۲۵ هزار دارنده اسبهای اصیل عرب در خوزستان است. این اسبها، با قامتهای متناسب و چشمان درخشان، نمادی از تاریخ عشایر عرب منطقهاند؛ تاریخی که همچنان زنده است و نفس میکشد.
سوارکار پر امید
با وجود علاقه و سرمایهگذاری مردم، مشکلات زیرساختی یکی از موانع بزرگ است. حسین برون، رییس هیات سوارکاری خوزستان، تاکید میکند: ما به پیستها و امکانات بیشتری نیاز داریم. علاقهمندان زیادی در استان هستند، اما بسیاری به دلیل نبود زیرساخت مناسب مجبورند فعالیتهای خود را محدود کنند.در کنار ورزش، نگاه به اسب بهعنوان یک ابزار توسعه گردشگری نیز جدی است. خوزستان با اسبهای اصیل خود میتواند میزبان تورهای گردشگری باشد که فرهنگ و تاریخ منطقه را از دریچهای نو به گردشگران معرفی کند.صنعت اسبداری نه تنها میراثی فرهنگی بلکه منبع درآمدی برای بسیاری از مردم استان است. برگزاری مسابقات و جشنوارههای مرتبط، فرصتهای شغلی قابل توجهی ایجاد میکند.سمیه، سوارکاری جوان که از دزفول آمده، با هیجان از آرزوهایش میگوید: میخواهم روزی در مسابقات بینالمللی شرکت کنم. اما باید امکانات بیشتری فراهم شود. صدایش پر از امید است؛ امیدی که درخشش آن در چشمانش به وضوح دیده میشود.
شکوه اسب
مسابقات پرش با اسب که ۲۱ دی ماه در شوشتر برگزار میشود، نقطه عطفی برای توسعه این رشته در استان است. این مسابقات باعث افزایش انگیزه ورزشکاران و جذب بیشتر علاقهمندان شده است.هر ساله جشنوارههای زیبایی اسبهای اصیل عرب در خوزستان برگزار میشود. این رویدادها فرصتی برای نمایش زیبایی و شکوه اسبهای منطقه و رقابت پرورشدهندگان است.حسین برون میگوید: راهاندازی چند پیست سوارکاری در شهرهای مستعد استان مطرح است که امیدواریم هر چه سریعتر اجرایی شود. این پروژهها میتوانند شرایط را برای فعالیت گستردهتر علاقهمندان مهیا کنند.
اسب در تاریخ خوزستان
یکی از رشتههای محبوب در خوزستان، کمانگیری روی اسب است. این رشته نه تنها ورزش بلکه نوعی نمایش هنر و مهارت تاریخی است که در میان جوانان محبوبیت دارد.سوارکاران خوزستانی با وجود تمام چالشها، عشق مشترکی به اسب دارند. آنها در هر مسابقه تلاش میکنند بهترین خود را ارائه دهند و فرهنگ غنی منطقهشان را به نمایش بگذارند.برون تاکید میکند: فعالیت برای علاقهمندان این رشته بدون حمایت کافی بسیار دشوار است. امیدواریم با همکاری بخش خصوصی و مسئولان، موانع موجود برطرف شود.اسب عرب، جزیی از تاریخ مردم خوزستان است. این حیوان نجیب نه تنها در زندگی عشایر بلکه در افسانهها و داستانهای محلی نیز حضور پررنگی داشته است.علیرغم مشکلات، امیدواریها برای آینده روشن است. بسیاری از جوانان با انگیزه و تلاش خود نشان دادهاند که میتوانند در سطح ملی و بینالمللی بدرخشند.وقتی خورشید شوشتر غروب میکند و میدان سوارکاری در سکوت فرو میرود، تنها صدای سمهای اسبها در گوشها باقی میماند؛ گویی داستان آنها از نسلی به نسل دیگر منتقل میشود.