هيچ كس نمي پرسد چرا اعتراض مان را به تهران آورديم / سكوت از ترس اخراج

با وجود زندگي هزار كارگر در يك كمپ امكانات زندگي در آنجا بسيار محدود است. اين كمپ ها فاقد حداقل امكانات بهداشتي و درماني بوده و كارگران از ترس بيكاري ناچارند با سكوت اين شرايط سخت را تحمل كنند.

 سه تن از نمايندگان كارگران "ني بر" مجتمع كشت و صنعت كارون شوشتر كه به همراه ۵۰۰ نفر از همكاران شان به تهران سفر كرده اند، با حضور در دفتر ايلنا به طرح جزئياتي از مشكلات خود پرداخته و خواستار اجراي طرح طبقه بندي مشاغل و قانون بازنشستگي پيش از موعد شدند كه پيش از اين توسط مسئولان ارشد دولتي در سفرهاي استاني به آنان وعده داده شده بود.

كسي نپرسيد چرا اعتراض به تهران رسيد

به گزارش ايلنا، يكي از كارگران درباره پيشينه اين اعتراض صنفي و دليل سفر كارگران به تهران گفت: هر سال در چنين ايامي كه فصل برداشت محصول نيشكر در شركت كشت و صنعت كارون است، اما كارگران فصلي با اجتماع در مقابل نهاد هاي دولتي استان خوزستان و دفتر اداره مركزي شركت، خواستار رسيدگي به مشكلات صنفي مان مي شويم اما امسال به دليل آنكه از وعده هاي مسئولان استاني از جمله مديريت شركت كشت و صنعت كارون و مسئولان بانك كشاورزي خوزستان مايوس شده بوديم، تصميم گرفتيم با سفر به تهران و تجمع در مقابل ساختمان رياست جمهوري قول رئيس دولت در سفر استاني به كارگران را يادآوري كنيم

اين كارگر با تاكيد بر اينكه مسئولان از طريق رسانه ها از سفر ما به تهران مطلعند، افزود: با گذشت سه روز متوالي از اين تجمع، مسئولان كشوري هم همچون مسئولان استاني توجهي به خواسته هاي ما نكرده اند و حتي به دليل كنجكاوي هم دليل سفر ما به تهران را جويا نشده اند.

او ادامه داد: مشكلات ما كه مربوط به سالهاي بسيار دور است اما از ۱۰ سال پيش به صورت جدي تري پي گيري مي شود اما با هر بار شكايت و تشكيل پرونده، مجددا كه براي پي گيري شكايتمان مي آييم از ما خواسته مي شود كه پرونده جديدي تشكيل دهيم.

او اضافه كرد: همچنين هر بار كه تجمع مي كنيم از ما خواسته مي شود مطالباتتان را كتبي نوشته و مشكلاتتان را با تشكيل پرونده به صورت قانوني پي گيري كنيم. با وجود آنكه هر بار شماره نامه هايي نيز به ما داده مي شود، در نوبت بعدي مراجعه متوجه مي شويم نام و نشاني در بايگاني ها از ما موجود نيست، انگار با رفتن ما، اعتراض مان را تمام شده تلقي مي كنند.

اين كارگر معترض اضافه كرد: در اوايل دهه ۶۰ من و بسياري از كارگراني كه امروز براي اعتراض به تهران آمده ايم، با دستمزد مناسب استخدام شديم و از شرايط كار خود بسيار راضي بوديم اما به مرور زمان كه تعداد كارگران بيكار و جوانان جوياي كار افزايش يافت، حقوق ما هم به تدريج كاهش يافت چرا كه نيروي كار در بيرون از شركت آماده و منتظر جايگزيني بود.

نقش بانك كشاورزي در رسيدگي به مطالبات كارگران

دومين نماينده كارگران كه براي طرح مطالبات همكارانش به دفتر ايلنا مراجعه كرده بود، اراضي زير كشت ني شكر اين مجتمع را ۲۴ هزار هكتار ذكر كرد و گفت: با اين گستردگي زمين زير كشت در گذشته ۱۸ هزار كارگر ني بر در اين مزارع كار مي كردند.

او افزود: با وجود كاهش نيروهاي اين شركت هنوز هم كارفرمايان اين واحد مدعي هستند كه توان پرداخت مطالبات كارگران را ندارند.

اين كارگر اضافه كرد: مجتمع كشت و صنعت كارون شوشتر وابسته به بانك كشاورزي است و پرداخت مطالبات كارگران نيز بايد توسط اين بانك انجام شود.

او در ادامه به يكي دير از دغدغه هاي كارران اشاره كرد: در بسياري از ماهاي سال كه هنوز در مزارع ني شكر وجود دارد و از اتمام قرارداد كارگران نيز چندين ماه باقي مانده است، به دلايل نامعلومي به ما گفته مي شود ديگر بر سر كار خود حاضر نشويد و برويد خانه و حقوق خود را بگيريد. كارگران از اين دستور اطاعت نمي كنند چرا كه حتي وقتي ما مشغول كار هستيم حقوقمان را نمي توانيم به طور كامل دريافت كنيم، چگونه ممكن است برويم خانه و حقوق بگيريم.

اين كارگر ادامه داد: از جمله سياستهايي است كه مديران ارشد اين واحد در مقابل مطالبات كارگران اتخاذ كرده اند تغييرات پي در پي مديران داخلي است تا هرموقع كه كارگران پي گير حقوق قانونيشان مي شوند مدير جديد از وجود مشكلات كارگران اظهار بي اطلاعي مي كند.

او اضافه كرد: بيش از ۱۲ سال است كه ما وعده داده اند كه تعداد زيادي از كارگران را باقانون بازنشستگي با مشاغل سخت وزيان آور بازنشسته كنند اما هنوز اين امر محقق نشده است.

او گفت: اجراي قانون سخت وزيان اور حق قانوني كارگران ني بر است كه تا به مدتها به سبب ناآگاهي كارگران و كم سواد بودنشان پي گيري نمي شده است.

سكوت از ترس اخراج

يكي ديگر از كارگران در ادامه سخنان همكارانش يادآور شد: تعداد دو هزار نفر از كارگران ني بر بصورت فصلي براي بريدن نيشكرهاي شركت كشت و صنعت كارون شوشتر استخدام شده اند كه تعداد هزارنفر از اين كارگران غيربومي بوده و دركمپ مخصوص ني بر ها كه شركت در دراختيارشان گذاشته است زندگي مي كنند.

به گفته اين كارگر، اين تعداد كارگر در شرايط بسيار سخت بدون داشتن حداقلهاي رفاهي در اين كمپ ها بدور از خانواد هايشان زندگي مي كنند ودر هر يك ماه اگر توان ماليشان ياري كند مي توانند يك روز را براي ديدن خانواده هايشان اختصاص دهند.

او گفت: با وجود زندگي هزار كارگر در يك كمپ امكانات زندگي در آنجا بسيار محدود است. اين كمپ ها فاقد حداقل امكانات بهداشتي و درماني بوده و كارگران از ترس بيكاري ناچارند سكوت كنند و اين شرايط سخت را تحمل كنند.

او در اين مورد تاكيد كرد: به جرئت مي گويم از دو هزار كارگر شاغل در اين مزارع حتي يك نفر هم داراي سلامت كامل جسمي نيست.

اين كارگر اضافه كرد: خم شدن براي بريدن ني باعث شده بسياري از كارگران دچار ديسك كمر شوند. كار با قمه هاي بلند و تيز براي بريدن ني ها نيز هميشه كارگران را در خطر مصدوميت قرار داده. همچنين گرد و غبار حاصل از اين كار نيز باعث مشكلات تنفسي شده است.

نماينده كارگران كارون شوشتر افزود: سختي كار در حين كار با گراماي ۵۰ درجه تابستان بقدري زياد است كه حين بريدن آنقدر دماي بدنمان بالا مي رود كه با عرق تنمان لباس هايمان كاملا خيس مي شود وچسبيدن شيره ني به بدنمان نيز باعث زخم شدن بدنمان مي شود.

او عنوان كرد: هر چند كارگران ني بر عموما كم سوادند اما بي توجه اي به مطالبات بحق و قانوني شان را نمي پذيرند.

در خاتمه اين كارگر از نحوه عملكرد شوراي اسلامي كار اين واحد توليدي انتقاد كرد و گفت: به نظر مي رسد بعضي از اين نمايندگان كارگران بجاي دفاع از منافع كارگران بيشتر به فكر حفظ منافع كارفرمايان هستند.