این نشانه هزینهکردهای چند صد میلیاردی باشگاه فولاد خوزستان برای خواستههای مربی است که جز بدون ستارههای فوتبالی، قادر به نتیجهگیری نیست که القصه، در فصل جاری با همین ستارهها نیز حرفی برای گفتن و زهری برای ریختن نداشت.
مربی که همه طور امکانات برای وی فراهم بود و از لحاظ منابع مالی نیز، باشگاه فولاد برای وی کم نگذاشت و اگر قرارداد مربیان لیگ برتر افشاء میشد، مشخص میشد که او در میان چهار مربی گران قیمت لیگ برتر قرار دارد و با قراردادی سرسام آور که شاید در دو تیم دیگر استان خوزستان، این رقم، هزینه بستن یک تیم کامل باشد!
در گزارشهای پیشین، به بازیهای نه چندان زیبای فولاد، به فوتبال محافظهکارانهای که سرمربی این تیم به بازیکنان القا میکند اشاره شد، اما فاجعه فنی که در این باشگاه خوزستانی در حال رخ دادن است، فرا تر از این حرفهاست و این تیم به فرصتهای اندکی که روی دروازه حریفان ایجاد میکند و بردهای اقتصادی، تساویهای پی در پی و باختهای گاه و بیگاه، شهره شده است.
این در حالیست که نکونام، در ابتدای فصل جای عبدالله ویسی خوزستانی را گرفت که تنها چهار بازی به وی فرصت داده شد اما توسط مدیر اهل همین استان برکنار شد تا فرصتهای پی در پی با قراردادی سرسام آور به جواد لالیگایی اعطا شود، مدیری که در ادامه با نکونام به مشکل برخورد و اساس اصلی کنارهگیری وی از باشگاه فولاد نیز همین موضوع شد!
حال سؤال اینجاست که مدیران باشگاه فولاد تا کجا قصد دارند به نکونامی فرصت دهند که در چند روز آینده، وظیفه خطیر حفظ و حراست از آبروی فوتبال ایران بر عهده اوست، در حالی که تیمش یارای مقابله با تیمهای قعر جدولی ما را نیز ندارد.
پر واضح است که هر مربی خوزستانی دیگری با خمس قرارداد نکونام همین نتایج و شاید نتایجی بهتر با فوتبالی زیباتر را به هواداران این تیم هدیه میکرد، و حال چرا برای باشگاه فولاد مرغ همسایه غاز است، بسی جای تأمل است.
مشخص نیست چه منافعی در این میان وجود دارد که راه نکونام و فولاد با وجود فضاحت به وجود آمده جدا نمیشود و مدیران این تیم نیز در این خصوص اظهار نظری صورت نمیدهند.