محمد آلبوعلی در یادداشتی برای خوزنیوز نوشت:
معمولاً در سراسر ایران اسلامی که لبریز از
محبت اهل بیت علیهم السلام است، روز نهم محرم را به حضرت ابالفضل العباس
علیه السلام و مصایب آن بزرگوار اختصاص می دهند.
اما در اغلب مناطق جنوبی کشور ماجرا به شکل دیگری است؛ رسم اهالی این مناطق
که برگرفته از رسوم کربلای معلی می باشد، بر این است که روز هفتم را به
حضرت ابالفضل و روز نهم را به فرزند ارشد امام حسین(ع) حضرت علی اکبر
اختصاص می دهند.
در باب فلسفه نامگذاری روز هفتم به روز بزرگداشت حضرت ابالفضل(ع) اعتقادات
محلی و گاه عامیانه زیادی وجود دارد؛ تا آنجا که برخی عوام الناس روز هفتم
را روز شهادت آن حضرت تلقی نموده و در اصطلاح محلی به این روز " قتلة
العباس" می گویند که علی القاعده اشتباه است.
فلسفه اصلی این مسئله را محققین و عاشورا پژوهان پاسخ داده اند. به عقیده
اغلب آنان، مردمان جنوب و مناطق شیعه نشین عراق، از آن جهت روز هفتم را به
حضرت عباس(ع) اختصاص داده اند که روز هفتم از ماه محرم، آغاز قطع آب بر اهل
بیت امام حسین(ع) توسط بنی امیه و آغاز بی تابی اهل حرم در طلب آب از
"سقای دشت کربلا" است.
در واقع جریان اصلی شهادت حضرت ابالفضل(ع) که بر لب فرات و در اجرای
مأموریت" آب آوری برای کودکان و تشنگان اهل حرم" اتفاق افتاد، از همین روز
هفتم محرم آغاز گردید.