خودروهای استیجاری مسئولان و چند پرسش ساده!

مدیریت درمناطق کوچک برای برخی به مثابه فرصت گرانبهائی است تا ازضعف پرسشگری ونظارت مسئولان ،در خلوت و آرامش ، به بهره های شخصی خود دست یابند.

از نمونه این مسایل می توان به خودروهای استیجاری برخی نهاد ها و ارگان ها اشاره کرد.

درهمه ادارات و نهادها، مجوزهایی برای به کارگیری خودروهای استیجاری صادرمی شود که چندهدف رادنبال می کند:

اول اینکه نیازآن اداره وسازمان به خودروبرطرف شود ومشکل حمل ونقل وجود نداشته باشد.

سپس ازمیان جوانان بیکارمنطقه، تعدادی به کارگیری شوند تا ازجمعیت بیکاران کاسته شود.

ودلایلی که مجال دیگری برای بحث می طلبد.

این مجوزها زیر دندان طمع برخی مدیران گیرکرده است وعلیرغم حقوق ومزایای بالای مدیریت شان حاضر به صرف نظرکردن ازاین درآمد نیستند.

درگزارشی که توسط هفتکل نیوز صورت گرفته مشاهده شده تعدای ازمدیران ، ماشین شخصی خود را به عنوان خودروی استیجاری در رهن اداره ونهاد شان قرارداده وماهانه مبلغ قابل توجهی ازکیسه بیت المال برمی دارند و به جیب مبارکشان سرازیرمی کنند.

سوال های زیادی در این خصوص مطرح می شود که باید به آنان پاسخ داد.

آیا این اقدام قانونی است و دولت دست مدیران را برای چنین کاری بازگذاشته است؟

اگر پاسخ آری است آیا بهتر نیست مسئولان به این دلیل که در مظان اتهام قرار می گیرند، از خیر آن بگذرند و شرایط را برای درآمد دیگران فراهم کنند؟

واگر این اقدام غیر قانونی است آیا توجیهی برای زیر پا نهادن قانون دارند؟

آیا به بدبینی مردم وعواقب خطرناک آن فکرمی کنند.آیا وقتی همکاران زیردست ، از امور اینچنینی باخبرهستند بازهم می توانند با اقتدار مدیریت کنند یا اینکه مجبورند همیشه عصای ضعف ومدارا دردست بگیرند؟

سوال مهم تر اینکه وقتی همه ملت از مسایل خبر دارند ، چرا برخورد و تذکری صورت نمی گیرد؟ پس نقش دستگاه های نظارتی چه می شود؟ این سوالات را چه کسی پاسخ می دهد؟

و آخر اینکه تخریب باورهای مردم را چگونه می توان جبران کرد؟