علی لندی؛ بزرگمردی که با دستان کوچک کارهای بزرگ کرد

امشب آسمان فقط یک ستاره دارد، نوجوانی از دیار جنوب که بر تارک مردانگی درخشید. غوغایی در آسمان به پا شد، مردی از جنس عزت و شرف، ایثار و گذشت، مردی از تبار بهنام محمدی سوار  بر بال ملائک به سوی آسمان پر گشود.

علی‌جان تو به دل آتش زدی در میان دود و شراره‌های زبانه‌کشیده، دو انسان را نجات دادی. علی‌جان گرچه تَن نحیفت در میان شعله‌ها ماند و سوختی اما تو مردانگی و جوانمردی را دوباره معنا کردی. دوباره یادمان انداختی که می‌شود پانزده‌ سال داشت و بزرگ بود. می‌شود دستان کوچکی داشت و کارهای بزرگ کرد.

به دهقان فداکار بگویید تنها نیستی، بگویید تو برای نجات انسان‌ها جامه‌ات را آتش زدی و علی‌ کوچولو جسمش را. همین چند ماه پیش بود که جوان جنوبی در تهران  یک‌تنه به آتش زد و دهها جان عزیز را نجات داد. گویی ایثار و گذشت با گوشت و پوست خطه‌ی جنوب عجین شده است.

  علی‌جان امروز زنگ آغاز مدارس به صدا درمی‌آید. جایت برای همیشه در گوشه‌ی کلاس درس خالی می‌ماند و به یادت نماد غیرت و مردانگی نقش می‌بند.

سطر اول، اولین صحفه کتاب‌های درسی بزرگ و خوانا بنویسد: شجاع مثل بهنام، فداکار مثل علی، ما فرزندان ایرانیم