با این مقدمه، فضای سبز و بوستانها و پارکها و باغها در اهواز حال و روز
خوشی ندارند در صورتی که شهرهایی مانند شیراز و اصفهان و تبریز سرسبزی
شهری و میزان استفاده شهروندان آنها از این ظرفیت بیشتر و بهتر است.
ساحل رودخانهها و پارکهای ساحلی معمولا فضاهای مناسبی جهت ایجاد تفرجگاه و
تفریحگاه هستند ولی متاسفانه در اهواز پارکهای ساحلی به محیطی برای صرف
قلیان تبدیل شده و نبود وسایل ورزشی و امکانات سرگرمکننده خود علتی ست تا
بسیاری از مردم برای گذراندن اوقات فراغت به سمت این گونه فضاها بروند.
از سوی دیگر شهرداری دائما در حال تغییر کاربری فضای عمومی و فضای سبز است
و حتی قسمت زیادی از جاده ساحلی به اشغال اتوبانها درآمده و بخشی دیگر از
طریق واگذاری به اشخاص حقیقی و حقوقی از بین رفته که نمونه های زیادی از
آن وجود دارد، بطور مثال پارک لاله که یکی از بهترین پارکهای اهواز است
محل عبور و مرور شده، پر واضح است که این گونه تصمیم ها و اقدامات فضای
عمومی شهر را برای حضور شهروندان محدود می کند.
گفتنی ست یکی از مهمترین راههای مقابله با پدیده ریزگردها، ایجاد
اکوسیستم طبیعی و اجرای طرح جامع فضای سبز اهواز است، بنظر می رسد مشکل چند
دهه گذشته ولی در عین حال جدید اجرای کمربند فضای سبز اهواز، اگر از سوی
مسئولین شهری جدی تلقی و پیگیری شود با تامین اعتبار ، تامین آب مورد نیاز
آبیاری، تملک اراضی قابل حل است.
استراتژی دیگر می تواند واگذاری پارکها و فضای سبز به بخش خصوصی جهت
ساماندهی و بهبود وضعیت اهواز در این بخش باشد که منجر به کاهش هزینه های
شهرداری خواهد شد.
فضای سبز به عنوان ریه شهر و منبع تولید اکسیژن تلقی میشود و در شهری
مانند اهواز با وجود آلاینده های بسیار و مهمانان ناخوانده ریزگردها و درشت
گردها، توسعه فضای سبز از اهمیت زیادی برخوردار است و همواره می بایست یکی
از ارکان اصلی مصوبات شورای شهر و اقدامات شهرداری باشد.
منبع: مسیرمردم