خوزستان شناسی/ گذری بر شيوه‌های تدفين در دوره عيلامی

مدیر داخلی پایگاه ميراث جهانی چغازنبیل و هفت‌تپه گفت: در دوره عيلامی چهار نوع تدفين وجود داشته كه بسته به موقعيت اجتماعي افراد متفاوت بوده‌اند.
 
عبدالرحیم بنا  اظهار كرد:‌ محوطه هفت‌تپه از محوطه‌هاي تاريخي مربوطه به دوره عیلام میانه است و از تپه‌هاي متعددي تشكيل شده كه حدوداً 3500 سال قدمت دارد.

 
وي افزود: از اين محوطه ساختارهاي معماري مانند مجموعه آرامگاه‌ها، ساختمان‌هاي شماره يك و 2 و... به دست آمده است. در اين محوطه اشياي متنوعي به دست آمده كه مي‌توان به اشياي سفالين، مفرغي، كتيبه، الواح و هم‌چنين تعداد زيادي اسكلت انساني اشاره كرد.
 
او، با اشاره به وجود چهار نوع تدفين در دوره عيلامي، اظهار داشت: نوع اول تدفين آرامگاهي بوده كه مربوط به حاكمان، پادشاهان و نزديكان آن‌ها مي‌باشد. در آرامگاه عيلامي هفت تپه يك گور دسته جمعي شامل 23 اسكلت  نيز در كنار مقبره وجود دارد كه به نظر مي‌رسد در يك زمان دفن شده‌اند.
 
مدیر داخلی پایگاه ميراث جهانی چغازنبیل و هفت‌تپه خاطرنشان كرد: نوع دوم تدفين‌ها تابوتي است. در هفت تپه 2 نوع تابوت سفالي يافت شده است؛ در نوع اول جنازه را درون تابوت قرار مي‌دادند ‌و در نوع دوم تابوت به صورت وارونه روي مرده قرار مي‌گرفت.
 
بنا، با بيان اين‌ كه نوع سوم تدفين‌ها تدفين خمره‌اي است، توضيح داد: پس از خشك شدن جسد، آن را درون يك خمره قرا مي دادند و سپس خمره‌اي ديگر به صورت وارونه بر روي آن قرار مي‌گرفت.
 
وي تصريح كرد: نوع چهارم تدفين ساده بود. در اين نوع، جنازه بدون هيچ نوع ساختار خاصي دفن مي‌شد. نكته مهم در تمامي تدفين‌ها اين است كه به همراه مرده ظرف محتوي مواد غذايي و گاه نوشيدني و در مواردي زيورآلات و ابزارآلات جنگي قرار مي‌دادند.
 
او يادآور شد: در اغلب موارد تدفين‌ها به صورت جمع شده و جنيني بوده است.