
سرپرست گروه کاوش نجاتبخشی آثار باستانی اندیمشک با اشاره به جایگاه مهم این شهرستان در دوران پس از هخامنشی گفت: ما در فصل جدید کاوش با تدفینهایی از دوره اشکانی برخورد کردهایم که با شیوههای تدفین سردابهای متفاوت هستند.
یوسف دیناروند در این باره96 اظهار داشت: آن گونه که شواهد بیان میکنند اندیمشک در دوران باستان با توجه به قرارگیری در مسیرهای طبیعی ارتباطی بین زاگرس و فلات ایران از یک سو و جنوب غرب ایران و نیز سرزمین بینالنهرین از سوی دیگر دارای موقعیت مهم و فوقالعادهای در شمال دشت شوشان بوده است.
او با بیان این که کاوش اخیر در محدوده خیابان پیروزی اندیمشک آثار و شواهدی که احتمالا مربوط به دوره زمانی بین پایان هخامنشیان تا اوایل و حتی شاید اواسط دوره اشکانی هستند را نشان میدهد افزود: با این که مطالعه روی آثار هنوز انجام نشده است و با قطعیت نمیتوان در مورد تاریخ نسبی این آثار اظهار نظر علمی داشت اما برداشت اولیه از این آثار این است که همزمان با این دوره استقرارهایی در اندیمشک وجود داشته است که احتمالا در کنار کشاورزی مسیرهای ارتباطی گفته شده که امروزه نیز از همان استفاده میشود را کنترل میکردهاند و در واقع این محل دروازه ورود به زاگرس و فلات ایران بوده است.
سرپرست گروه کاوش نجاتبخشی آثار باستانی اندیمشک بیان کرد: ما در این فصل از کاوش با تدفینهایی از این دوره برخورد کردهایم که با شیوههای تدفینی شناخته شده پیش از این در منطقه شوش که از دوره اشکانی شناسایی شدهاند (یعنی تدفین سردابهای) متفاوت هستند؛ تدفینهایی که مشابه آن پیش از این برای دوره اشکانی تنها در یک محوطه دیگر در شمال خوزستان یافت شده بود.
او خاطرنشان کرد: یکی از مهمترین مسایلی که در طول این فصل کاوش با آن روبهرو هستیم استقبال بینظیر مردم اندیمشک است که مشتاقانه به تماشای آثار باستانی گذشتهشان میآیند و به این آثار که در واقع قابلیت مطرح شدن به عنوان شناسنامه هر ملتی را دارند، توجه نشان میدهند.
نکته درخور ذکر آن که کاوش نجاتبخشی آثار باستانی اندیمشک با مجوز پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی و پژوهشکده باستانشناسی به سرپرستی یوسف دیناروند در شهر اندیمشک در حال انجام است.