«نمایش یک دامان ماه و ستاره» در رامهرمز به روی صحنه رفت

از سوی گروه نمایش نوشین رامهرمز به مناسبت ایام ماه صفر نمایش «یک دامان ماه و ستاره» در این شهر به روی صحنه رفت.

شیاطینی دربند، تشنه‌کامانی که سیرابی ندارند، زنی تنها و منتظر در میان رؤیا و واقعیت، سرگردان با جام آبی منتظر، گهواره‌ای خالی و کاروانی از اسرا با زنی تنها و شهادت آزاده‌ترین مرد جهان، حسین بن علی(ع) و یارانش در سرزمینی تفتیده در مقابل مردمانی مانده در حقارت دنیا که در راه رسیدن به مقام دست به هر پستی و نامردی و نامرادی زدند همه و همه در نمایش یک دامان ماه و ستاره به‌وضوح به چشم می‌خورد.

عبدالرسول عبدالی که از پیشکسوتان هنر نمایش و ایفاگر نقش‌های متفاوت طی حدود 20 سال بازیگری در این شهرستان است و حضور در جشنواره‌های متعدد استانی و کشوری را در کارنامه هنری خود دارد در نقش «مرو ابن حکم» از عهده این نقش به‌خوبی برآمد و این را به پشتوانه پیشینه هنری‌اش در اجرای تعزیه‌های مختلف توانسته است اجرا کند.

زهرا شریفی نیز از پیشکسوتان زن، در عرصه بازیگری در این شهر بوده که طی سال‌های سال نقش‌های متفاوتی را توانسته است بازی کند و از جشنواره‌های مختلف لوح‌های متعدد تقدیر دریافت کرده است.

شریفی در نقش زنی تنها (مادر عباس)، سرگردان در میان رویا و واقعیت تماشاچی را تا پایان نمایش با خود همراه می‌کند و این همراهی را مدیون استعداد ذاتی و تجربه‌اندوزی‌هایش از پس سال‌ها بازیگری است و نکته قابل‌توجه حضور دختر 9 ساله‌اش در این نمایش در کنار خودش است.

نمایش یک دامان ماه و ستاره با همه کم‌وکاستی‌هایش نمایشی قابل‌قبول بود اما از مشکلات این نمایش، عدم نورپردازی مناسب بود که بی‌دلیل و بدون هدف نورها خاموش و روشن می‌شدند و چشم بیننده را آزار می‌داد و مهم‌تر این‌که نورها همه از سقف بر صحنه می‌تابید و چهره بازیگران را همه سایه می‌انداخت و تیره دیده می‌شدند.

موسیقی، لحظات اوج و فرود نمایش را همراهی می‌کرد اما ای‌کاش این موسیقی آن‌قدر طولانی و کش‌دار نمی‌شد. موسیقی نمایش متأسفانه از ابتدای شروع تا انتهای آن هیچ‌گاه قطع نشد و گوش و اعصاب بیننده را آزار می‌داد، همچنین زمان نمایش نیز بسیار طولانی بود.

در مجموع با توجه به کار سخت اجرای نمایش‌های مذهبی، نمایش یک دامان ماه و ستاره به کارگردانی زهره عباس‌زاده که به مدت 10 شب بر روی صحنه رفت کاری قابل‌قبول و درخور توجه بود.

کارگردان نمایش یک دامان ماه و ستاره در رابطه با این نمایش گفت: نمایش یک دامان ماه و ستاره نگاهی نو و مدرن به موضوع مذهب دارد. ادغام و استفاده از نشانه‌ها و ابزار امروزی در نمایش، جدا نشدن و همراه بودن همیشگی مذهب، این‌گونه آثار را در دنیای شلوغ امروز نشان می‌دهد.

زهره عباس‌زاده ادامه داد: کاسه‌هایی خشک در اسارت قفس‌هایی بسته اسیرند. تشنگی و تشنه بودن انسان به دانستن و شناخت از خود را نیز معنا می‌دهد و استفاده از ماسک و اسارت شمرها و کسانی که در آتش جهل خود می‌سوزند در این نمایش مشهود بود.

کارگردان نمایش یک دامان ماه و ستاره افزود: همیشه دغدغه‌ی ذهنی من کار کردن در بالاترین توان و انرژی بوده است و هیچ‌وقت سلیقه مخاطب را سطح پایین نگرفتم، اگرچه کمبود امکانات گاهی دست ما را می‌بندد ولی با همین کمبودها هم می‌شود کارکرد.

وی در پایان گفت: کارهای مذهبی و اجتماعی و غیره، همه قابل‌احترام‌اند و هر کس با دغدغه‌ی فرهنگ کار کند قابل‌ستایش است.

بر اساس این گزارش، اجرای نمایش یک دامان ماه و ستاره روح تازه‌ای را به تئاتر ازیادرفته رامهرمز که براثر بی‌تدبیری مسؤل قبلی اداره ارشاد به وادی فراموشی رفته بود دمیده است و ای‌کاش اجرای تئاتر بار دیگر در این شهر به‌روزهای اوج خود بازگردد.

نویسنده این نماس امیردژاکام و کارگردان آن زهره عباس زاده، است و هنرمندانی همچون عبدالرسول عبدالی، زهرا شریفی، علی‌اکبر حقیقی، مجتبی سامانی، ابوالفضل پرستش در آن ایفای نقش می‌کنند.

این نمایش از سوی گروه نمایش نوشین و با همکاری انجمن نمایش اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی، کانون بسیج هنرمندان، ناحیه مقاومت بسیج و جامعه زنان بسیج رامهرمز به روی صحنه رفت.