تاریخ انتشار: ۲۷ دی ۱۳۹۴ - ۱۴:۳۳
کد خبر: ۱۱۳۷۶۸
نسخه چاپی ارسال به دوستان ذخیره

عربستان با موشک و هواپیما در امور داخلی کشورها دخالت می کند

حکومت عربستان سعودی انتظار دارد کسی درباره این کشور سخنی انتقادی ننویسد و چشم همه نویسندگان و روزنامه نگاران نسبت به این کشور و امور داخلی اش بسته بماند اما مگر می شود چشم از جنگ مستقیم این کشور در یمن،جنگ غیرمستقیم در سوریه،جنگ سرد با ایران،تشکیل ائتلاف های سنی طایفه گرایی،تشکیل ائتلاف های نظامی سیاسی ،هدایت معارضان سوری برای مذاکرات ژنو و دخالت هایش در امور داخلی دیگر کشورهای عربی و اسلامی چشم بست؟

 اگر یک مطلب انتقادی از اوضاع داخلی عربستان سعودی یا اقدام هایش در خارج از این کشور به ویژه دخالت های مستقیم یا غیرمستقیم و جنگ هایش در «توییتر» منتشر شود نویسنده اش را محکوم به ده سال زندان می کند،حالا اگر روی یکی از منبرها رفته و انتقاد کرده،هشدار دهد یا تحریک کند آن وقت چه؟

«عبدالباری عطوان»نویسنده و تحلیلگر مشهور عرب در تحلیلی در روزنامه رأی الیوم نوشت:رسانه های سعودی با شرم و حیای شدید این روزها یک سالگی به قدرت رسیدن ملک«سلمان بن عبدالعزیز» پادشاه این کشور به عنوان جانشین برادرش ملک «عبدالله بن عبدالعزیز»را جشن می گیرند اما دستاوردهایی که این رسانه از آن دم می زنند به نظر بسیار محدود است،این در حالی است که عربستان و در زمانی بسیار اندک و سریع در جنگ های بی عمق در سوریه و یمن و دیگری رویارویی با بیشتر کشورهای تولید کننده نفت و شرکتهایشان پس از شکستش در کنترل فروپاشی بهای نفت و مهمتر از آن جنگ با  شرکت های غول پیکر نفت صخره ای آمریکا که بیشتر آنها ورشکست شدند و لابی های شرکت های نفتی بزرگ و غول پیکر در آمریکا پس از لابی سلاح و لابی صهیونیستی،غرق شد.

نکته جالب توجه این است که این جشن ها با گزارش خطرناک مرکز«امور خلیج فارس»در واشنگتن همزمان شد.در این گزارش از قصد پادشاه عربستان برای چشم پوشی از اریکه پادشاهی به نفع شاهزاده«محمد»پسرش و جانشین ولیعهد و وزیر دفاع و حاکم عملی کشور سخن به میان آمده است.در این گزارش آمده است که ملک سلمان با برادران بزرگ خود یکی پس از دیگری دیدار کرد و از جمله آنها شاهزاده «طلال بن عبدالعزیز»که یکی از منتقدترین افراد از سیاست های عربستان و مخالفین با پادشاه شدن ملک سلمان است،دیدار کرد،این جدای از آن است که شاهزاده طلال با تعیین شاهزاده «محمد بن نایف»به عنوان ولیعهد و شاهزاده محمد بن سلمان به عنوان جانشین ولیعهد مخالف کرده است.هدف از این دیدارها مطلع کردن آنها درباره قصدش برای کناره گیری از قدرت در زمان حیاتش و به قدرت رسیدن پسرش به عنوان پادشاه این کشور است.

سعودی ها و منظور ما در این جا رهبران و دایره سیاسی و رسانه ای پیرامون آن است،حساسیت زیادی درباره نوشتن درباره امور خاص شان دارند هر چند به شکل واقعی باشد و آن را دخالت در امور داخلی شان می دانند به ویژه اگر نویسنده از عرب هایی مثل ما باشد اما آنها فراموش می کنند که دشوار است اگر نگوییم محال است درباره آنها ننوشت یا از نوشتن درباره آنها چشم پوشی کرد زیرا آنها  در بیش از یک جبهه در منطقه جهان دخالت کرده اند،آنها درگیر جنگ داغ مستقیمی در یمن هستند و درگیر جنگ دیگری به شکل نیابتی در سوریه هستند و وارد جنگ سرد با ایران شده اند،ائتلاف های نظامی عربی و دیگری اسلامی به رهبری خودشان به راه انداخته اند و به دنبال یارگیری برای تشکیل گروه سنی طایفه ای هستند ، شورای همکاری استراتژیک با ترکیه در همین زمینه تشکیل داده ، جبهه های بین المللی برای جنگ با تروریسم رهبری می کنند و هویت مخالفان سوری را مشخص می کنند و هیأت آنها را برای مذاکرات ژنو تشکیل می دهند.حالا اگر همه اینها دخالت در امور داخلی دیگران نیست پس آن را چه بنامیم و چگونه آن را نادیده بگیریم و روی خود را به سمت دیگری بگردانیم در حالی که اساسا سمت دیگری وجود ندارد زیرا سعودی ها در همه جهت های چهارگانه وجود دارند.

در سایه این به حاشیه راندن رسانه های عربی و نویسندگان و پژوهشگران حتی درباره نصف واقعیت،عربستان سعودی شروع به گشودن درهای خود به شکل مورب به روی روزنامه نگاران غربی امثال«توماس فریدمن»روزنامه نگار و نویسنده آمریکایی و نیز نماینده مجله«اکونومیست»معروف انگلیس کرده است؛امری که به ما کنجکاوها و امثال ما این فرصت را می دهد تا به برخی جنبه ها در سیاست ها و جنگ های عربستان که سخن گفتن درباره آن فقط مختصر به رسانه های رسمی و دوربین های آن می شود،آگاه شویم.

مجله اکونومیست که تنها نشریه ای بود که توانست با شاهزاده محمد بن سلمان به مدت پنج ساعت گفت و گو کند و در شماره آخر خود گزارشی از بازدید نماینده اش از جبهه جنوبی عربستان و فرماندهی آن در منطقه مرزی «نجران»با یمن منتشر کرده است در گزارشش برای نخستین بار اطلاعاتی شوک آور منتشر کرد.این مجله در گزارشش تاکید کرد که موشک های حوثی ها مرکز شهر را هدف قرار می دهد حتی یک راکت کاتیوشا در فاصله چند متری از مقر ژنرال«سعد العلیان»فرمانده این منطقه اصابت کرد و شیشه های دفترش و ورودی شیشه ای هتل جدیدی که قرار است چند روز دیگر افتتاح شود را منهدم کرد.تهیه کننده این گزارش تاکید کرد که ساکنان نجران خانه های خود در شهر را ترک کرده و به حومه شمالی آن در جستجوی امنیت رفته اند و بیش از 7هزار شهروند از روستاهای خود تخلیه شده اند تا در مکان های امن تری ساکن شوند.

رسانه های سعودی جنگ در یمن را که در حال نزدیک شدن به یک سالگی اش است از دستاوردهای دوران جدید نمی دانند به رغم آن که شاهزاده محمد بن سلمان اصرار دارد که در این جنگ پیروز شده است و بر هشتاد درصد از اراضی یمن به استثنای سه شهر و استان بزرگ یمن یعنی صنعا،«تعز»و«اب»سیطره پیدا کرده است ولی واقعیت کاملا برخلاف این ادعاهاست؛بیشتر شهرهای یمن که به اشغال نیروهای ائتلاف عربی به رهبری عربستان درآمده از جمله «عدن»،«المکلا» ،«الضالع»و «ابین»به طور جزئی یا کلی در اشغال گروه تروریستی القاعده یا رقیبش گروه تروریستی داعش است.

مشکل عربستان در یمن دو گانه است،علاوه بر هزینه های مادی و سیاسی و انسانی زیاد دو طرف و به شکل اساسی یمن، عربستان با یک ائتلاف بسیار خطرناک رو به روست که نیروهای مقاومت حوثی که همانند«حزب الله» لبنان شکل گرفته و دارای مبارزانی جسور است و ارتش جمهوری به رهبری فرد «زیرکی»به نام «علی عبدالله صالح»رئیس جمهوری سابق یمن  که مهارت جنگی بالایی در جنگ چریکی به دلیل جنگ جدایی طلبی در سال 1994 و شش جنگ علیه قیام حوثی ها علیه حکومتش در آن زمان به دست آورده است.این ارتش تانگ و موشک های بالستیکی در اختیار دارد.اما جنبه دیگر مشکل روی آوردن نیم میلیون یمنی از طریق مرزهای عربستان برای جستجوی کار و امنیت و اینکه عربستان مسئول 25 میلیون یمنی دیگر است آن هم در زمانی که بهای نفت به کمتر از سی دلار رسیده است؛باید به این مساله نیز توجه کنیم که بخش اعظم نفت عربستان سعودی از نوع سنگین است که قیمت اش پنج دلار پایین تر از این بهای بسیار پایین است.

پیروزی عربستان در یمن در آینده ای نزدیک کاملا دور از دسترس است و رسیدن به راه حل سیاسی به عنوان راهی برای برون رفت از بحران با فروپاشی مذاکرات ژنو و موکول کردن آن به زمانی دیگر و تا اطلاع ثانوی  روز به روز دشوار تر می شود و تنها راه و کار ممکنی که رهبران عربستان می توانند انجام دهند تمرکز بر «چگونگی مدیرت جنگ و نه پیروزی در آن»است و برنامه ریزی برای آن بر این اساس که سال ها یا حتی نسل ها ادامه پیدا می کند.

علمای دینی بزرگ در عربستان همه یا بیشترشان سکوت اختیار کرده و سخنی درباره این جنگ یا جنگ های دیگر بر زبان نیاورده اند به استثنای معدود افرادی که نزدیک رهبران این کشور و فعال در نهادهای دولتی هستند آن هم برای ایثار در راه سلامت این کار را انجام داده اند.اگر یک مطلب انتقادی در «توییتر»نویسنده اش را محکوم به ده سال زندان می کند،حالا اگر روی یکی از منبرها رفته و انتقاد کرده،هشدار دهد یا تحریک کند آن وقت چه؟

شیخ «سلمان العوده»روحانی معروف این دیوار را به طور جزئی شکست هنگامی که همه وضعیت را در یک جمله خلاصه کرد و آن را به نماینده مجله اکونومیست گفت که مفاد آن این است چه فایده دارد که میلیاردها دلار هزینه کرد و هزاران نفر تلفات داشت اگر همه چیز در نقطه صفر باشد؟

برادران سعودی ما را با ببخشند اگر در امور داخلی شان دخالت کردیم، ما به اکونومیست و توماس فریدمن ارجحیت داریم زیرا جنگ های آنها بر ما و آینده ما و صدها میلیون همانند ما در جهان مان در دو شق عربی و اسلامی اش تاثیر می گذارد .



مرجع/ جماران
captcha
آخرین اخبار