غلامرضا نجفی سولاری در مطلبی برای ما نوشت:

قاری قرآن و مداح اهل بیت عصمت وطهارت (ع) بود .
در خانواده ای تربیت یافته بود که هیچ شبی بدون تلاوت قرآن و هیچ صبح جمعه ای بدون قرائت دعای ندبه روزگار سپری نکردند .
پدر عزیزش از عاشقان و سالکان راه مهدی (عج) و ائمه اطهار(ع) بود و زندگی
تمامی فرزندان خود را با عشق به اهل بیت عجین ساخته بود ساده زیستی و
مهربانی طریق اصلی زندگی اش بود و اخلاق حسنه . خوشروئی و صداقت جزو لاینفک
زندگانی عاشقانه اش بود .
هر کجا بود صدای صوت زیبای قرآن او جان و دل را نوازش میداد و برای مولایش حضرت مهدی ارواحنافدا و حضرت اباعبدالله الحسین(ع)
در هر مجلسی دلباخته سر میداد .
امکان ندارد همسایه های خیابان بهارستان کوی انقلاب صبح زود و گاه و بیگاه صدای زیبای تلاوت قرآن و دعاهای ندبه او را نشنیده باشد.
در جنگ تحمیلی با وجود صغر سن و مشکلاتی که برای حضور در جبهه داشت بهر
طریقی که بود خود را به جبهه حق رساند و در جبهه نیز از نوای خوش خود
رزمندگان اسلام را نیز بی نصیب نمی ساخت . هنگام رسیدن خبر شهادتش تنها عکس
العمل پدر و مادر شهیدپرورش شکر بدرگاه الهی بود و شهادت را به فرزند خلف و
سربلندشان تبریک گفتند .
آری او عاشق حجه ابن الحسن شهید نوجوان مسجد ابالفضل عبدالحسین دسترنجی بود که به سالار شهیدان اقتدا کرد و نماز عشق خواند و رفت .