این گونه از ورزش لذت ببرید

عضو هیات علمی دانشكده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه شهید چمران اهواز با بیان این‌كه عوامل مختلفی در لذت بردن از ورزش دخیل هستند، گفت: توصیه می​شود افراد در هر سنی به صورت گروهی ورزش كنند.

مهدی ضرغامی اظهار كرد: در لذت بردن، هورمونی به نام اندورفین در بدن ترشح می​شود كه از خانواده مورفین است؛ در حقیقت بدن خود مورفین درست می​كند. این هورمون زمانی كه انسان فعالیت می​كند، ترشح می​شود.

وی ادامه داد: با این حال، این ترشح می​بایست به اندازه باشد تا ایجاد لذت كند و باعث خستگی مفرط نگردد؛ كما این‌كه دیده می​شود قهرمانان در هنگام تفریح به مراتب بیشتر از زمان تمرین لذت می​برند. بنابراین همواره به مردم توصیه می​كنم كه به صورت همگانی ورزش كنند و جایی كه ورزش می​كنند مكانی سرسبز و دارای هوای خوب باشد. زمانی كه ارتباطات اجتماعی افراد در چنین فضاهایی شكل بگیرد و لذت به انسان دست دهد، طبیعتا اندورفین ترشح می​شود و باعث می​شود این لذت پایدار باشد. افراد زمانی كه ورزش می​كنند تا ظهر سر حال هستند و این سر حال بودن به این معنا است كه آن‌ها از ورزش لذت برده​اند.

این مدرس تربیت‌بدنی با بیان این‌كه لذت بردن می​تواند متغیرهای زیادی داشته باشد، افزود: یكی از متغیرها این است كه زمان خستگی را دیرتر می​كند، دوم این‌كه خود انسان با خوشحالی رفتار می​كند و دلیل این امر نیز ترشح اندورفین است.

ضرغامی اظهار كرد: در روانشناسی گفته می​شود، هر موقع غمگین هستی یا دلت گرفته است به پارك برو. دلیل این امر آن است كه پارك محلی سرسبز است و حالت خوشی به انسان دست می​دهد و همین بازخوردی كه از محیط پیدا می​كند، اثر مثبتی روی انسان گذاشته و باعث ترشح اندورفین می​شود.

وی در پاسخ به سوالی در خصوص این‌كه چگونه می​شود در افراد غیر ورزشكار، علاقه به ورزش ایجاد كرد؟ گفت: این مساله برای سنین مختلف متفاوت است؛ بچه​ها خود ذاتاً، فطراً و طبیعتاً دوست دارند بازی كنند. هر چقدر هم به او گفته می​شود بازی نكن ولی باز هم علاقه در او وجود دارد، به همین دلیل در روانشناسی گفته می‌شود كودكان خود به خود ورزش خواهند كرد و فقط می​بایست بستر مناسب برای آن‌ها فراهم شود تا دچار آسیب نشوند. بنابراین و با توجه به محدودیت​های حركتی موجود در زندگی آپارتمان​نشینی، طبق قانون شرعی مجتمع​های پارك و ورزشی می​بایست در گوشه كناره شهر موجود باشند تا به نوعی این بسترها فراهم شوند.

این مدرس تربیت‌بدنی ادامه داد: از طرفی در جوانان و نوجوانان باید ایجاد انگیزه كرد؛ یعنی شناخت عقلانی برای آن‌ها به وجود بیاوریم تا بپذیرند و خودشان از درون تمایل به این كار داشته باشند و برای این كار وقت و برنامه بگذارند. یكی از مشكلات ما این است كه برنامه​ریزی روزانه، هفتگی و حتی ماهانه هم نداریم ولی در كشوری مثل آلمان برنامه​های ورزشی، جزو ضروریات زندگی آن‌ها ا‌ست. زمانی كه برنامه وجود داشته باشد در نهایت به جایی می​رسد كه افراد عادت می​كنند. یكی از خوبی​های ورزش این است كه زمانی كه فرد ورزش می​كند بعد از مدتی جزو عادت​های او می​شود و اگر مدتی ورزش نكند احساس كسالت و كرختی می​كند، بنابراین ورزش خود اعتیادآور است.

وی خاطرنشان‌كرد: باید به جوانان آگاهی لازم داده شود و فرهنگ​سازی لازم نیز انجام شود و از طرفی نیز در مدارس، نوجوانان را تشویق كنیم. ما نباید جنبه​های قهرمانی ورزش را مدنظر قرار دهیم. اگر ورزش عام شود ناخودآگاه قهرمانی هم از دل آن بیرون می​آید. بنابراین برای نوجوانان و جوانان در مدارس می​بایست ورزش​های تفریحی فراهم شود و جوانان به فعالیت‌های لذت​بخش مانند شنا و كوهنوردی بپردازند.

ضرغامی در ادامه در خصوص ایجاد علاقه به ورزش در کهنسالان هم گفت: برای این دست از افراد باید ضرورت مطلب به آن‌ها گوشزد شود تا بتوان علاقه را در آن‌ها ایجاد كرد. مقام معظم رهبری می​فرمایند: "ورزش بر جوانان لازم و بر افراد مسن واجب است" كه جمله بسیار زیبایی است. از آن‌جا كه كهنسالان فقر حركتی دارند می​توان با گوشزد كردن ضرورت ورزش برای آن‌ها، كاری كرد كه به ورزش علاقه‌مند شوند. به عنوان مثال به آن‌ها گفته شود ورزش نكردن عواقبی مانند بالا رفتن فشارخون و چربی را در پی دارد و ممكن است باعث مشكلات قلبی و عروقی شود، بنابراین با هشدار می​توان آن‌ها را به ورزش کردن راغب كرد.

وی عنوان كرد: برای این‌كه افرادی كه تازه ورزش را شروع كرده​اند از آن زده نشوند باید دید در چه سنی هستند؛ اگر گروه سنی جوانان هستند كه باید تشویق شوند تا زده نشوند. دانشگاه بهترین مقطع سنی است چرا كه جوان رشد كافی كرده است و باید به آگاهی لازم برسد و این‌جا وظیفه دانشگاه این است كه آن‌ها را به آگاهی لازم برساند.

عضو هیات علمی دانشكده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه شهید چمران اهواز در پایان تصریح كرد: به صورت ویژه به كودكان و بزرگسالان توصیه می‌کنیم حتما گروهی ورزش کنند. كودكان چون در سن رشد هستند می​بایست مهارت​های تعامل و نشست و برخاست را یاد بگیرند چرا که كودكان اگر انفرادی ورزش كنند، بعدها شخصیت تك​فردی پیدا می​كنند. از سوی دیگر، یكی از مشكلات كهنسالان ما این است كه خانه‌نشین می‌شوند و از جامعه دور خواهند شد؛ بنابراین بهتر است كه در قالب ورزش دور هم جمع شوند و ورزش كنند.