موسیقی جنوب رو به خاموشی است

دبیر علمی فستیوال موسیقی نواحی و آیینی آینه‌دار گفت: در دومین فستیوال موسیقی آینه‌دار موسیقی‌های متنوع جنوب کشور که تا حدودی رو به خاموشی یا دگرگونی هستند توسط هنرمندان بزرگ این مناطق اجرا می‌شود.

محمدرضا درویشی با اعلام این خبر گفت:  دومین دور فستیوال با تمرکز بر موسیقی‌های در معرض تحول جنوب ایران برگزار می‌شود و هنرمندان بزرگی از جنوب ایران در این دوره به اجرای برنامه خواهند پرداخت.

دبیر علمی فستیوال موسیقی آینه‌دار افزود: جزییات برنامه‌های فستیوال در نشست خبری اعلان خواهد شد اما بدیهی ا‌ست موسیقی‌های متنوع جنوب کشور که تا حدودی رو به خاموشی یا دگرگونی هستند، توسط هنرمندان بزرگ این مناطق در طول سه شب اجرای فستیوال در برابر دیدگان هنرمندان و موسیقی‌دانان و دانشجویان موسیقی کشور به اجرا  گذاشته می‌شود.

علی مغازه‌ای، دبیر اجرایی فستیوال آینه‌دار، نیز در خصوص مشخصات گروه‌های شرکت‌کننده در این دوره از فستیوال گفت: در فستیوال امسال، با توجه به ندای دگرگونی‌های فرهنگی کشور به خصوص در جنوب کشور، اجرای کیفی گونه‌های مهم و متنوع موسیقی در سه حوزه‌ فرهنگی و جغرافیایی اصلی جنوبی یعنی انواع موسیقی‌های سه استان‌ هرمزگان، بوشهر و خوزستان را هدف دومین نوبت فستیوال قرار داده‌ایم.

وی افزود: ما در حال انجام واپسین مراحل هماهنگی با گروه‌ها و عوامل برگزاری فستیوال هستیم اما قطعاً طی چند روز آینده نشست خبری فستیوال را برگزار می‌کنیم که زمان و مکان دقیق برگزاری نشست خبری دومین فستیول آینه‌دار به زودی اعلام خواهد شد.

دومین فستیوال موسیقی نواحی و آیینی «آینه‌دار» از 16 تا 19 خرداد 94 با تمرکز بر موسیقی جنوب کشور با حضور بیش از 120 گروه در تالار رودکی برگزار می‌شود.

اندکی درباره موسیقی جنوبی

موسیقی جنوبی ایران ملهم از طبیعت تفتیده و گرم این منطقه، سرشار از شور و نیرو و حرارت است. این موسیقی در استان‌های هرمزگان، بوشهر و خوزستان رایج است. در این نوع موسیقی که ریتمی شاد دارد در استان‌های بوشهر و خوزستان بیشتر به وسیله نی‌انبان و در استان هرمزگان به وسیله عود و تا حدودی نی‌انبان استفاده می‌شود.

موسیقی کرانه‌های جنوب ایران به خصوص آواز بندری به باور برخی از شناسندگان با موسیقی بومیان آفریقایی پیوندی ژرف و ریشه‌دار یافته است. شکل‌های موسیقی جنوب ایران عبارت از بندری، سبالو، یزله، لیوا، موسیقی زار، شروه، چاوشی، لالایی بندری و نی مه‌خوانی است.

علاوه بر این در جنوب ایران عزاداری مذهبی و نوحه‌سرایی خود دارای آواز و شیوه‌های متمایزی است. مناجات و شاهنامه‌خوانی، رباعی‌خوانی، مثنوی‌خوانی و دوبیتی‌خوانی یا شروه همه اشکال متمایزی از موسیقی جنوبند. مشهورترین شیوه اجرای موسیقی در جنوب آواز بندری است که بسیار شبیه موسیقی آفریقایی و متأثر از موسیقی مهاجران آفریقایی به جنوب ایران است. در موسیقی عزاداری جنوب از سازهای منحصر بفردی مانند سنج و دمام استفاده می‌شود.