ارتباط جنگها و بیماریها با فعالیت خورشید

دانشمندان بسیاری در طول یک قرن اخیر تحقیقات گسترده ای را برای کشف ارتباط میان حداکثر فعالیتهای خورشیدی و حوادث بزرگ تاریخ بشریت انجام داده و به نتایج شگفت انگیزی در تائید این ارتباط عجیب دست یافته اند.

به گزارش خبرگزاری مهر، لکه های خورشیدی به صورت لکه های تاریک کوچکی بر روی سطح خورشید ظاهر می شوند. درصورتیکه نور خورشید فیلتر شود رصد و شمارش این لکه ها بسیار آسان خواهد بود.

این لکه ها برپایه اسناد علمی غرب نخستین بار در 325 قبل از میلاد توسط " ثئوفراستوس"، فیلسوف و دانشمند یونانی مورد توجه قرار گرفتند و به سپس به طور مرتب تا نیمه قرن هفدهم شمارش شدند. این لکه ها در چرخه های حدود 11 سال ظاهر و ناپدید می شوند. ستاره شناسان مدرن این لکه های کوچک تاریک را همانند حبابهای انرژی مغناطیسی که به دلایلی چند، گازهای گرم داخل خود را سرد می کنند به تصویر کشیده اند.

درحقیقت، این حبابهای سرد چندان کوچک نبوده و حتی اغلب در ابعاد زمین هستند. به طوریکه لکه های بسیار بزرگتر را می توان از زمین مشاهده کرد. در مدت جنگ جهانی اول، "ای. ال. تچیه وسکی"، استاد ستاره شناسی و فیزیک بیولوژیک روس مدعی شد که فورانهای خورشیدی موجب نبردهای سخت شدند.

از آنجا که لکه های خورشیدی در سالهای 1916 و 1917 در دوره پیک حداکثری خود بودند برای این دانشمند هیچ تردیدی باقی نمانده بود که جنگ جهانی اول و نبردهای مختلف و طولانی اش به شدت توسط انرژیهای تابیده شده از خورشید تحریک شده بودند.

این دانشمند روس که به ارتباط میان رفتار انسان و فیزیک خورشید بسیار علاقه مند بود "شاخص تغییرپذیری بدن انسان" را تدوین کرد.

وی با بررسی داستانهای 72 کشور از سال 500 قبل از میلاد تا 1922 یک پایگاه اطلاعاتی یکپارچه را در حمایت از فرضیه خود ارائه کرد.

" تچیه وسکی " پس از طبقه بندی مهمترین حوادث تاریخ بشریت، کشف کرد که بیش از 80 درصد از قابل ملاحظه ترین حوادث بشریت که بخش اعظم آنها مربوط به جنگها و خشونتها بود کم و بیش در 5 سال فعالیت حداکثر لکه های خورشیدی رخ داده است. این دانشمند به مشاهدات خود ادامه داد و دریافت که انقلاب روسیه 1917 در دوره پیک چرخه لکه های خورشیدی بوده است اما این یکی از پرهزینه ترین مشاهدات علمی این دانشمند بود.

درحقیقت دادگاه شوروی تئوری تچیه وسکی را مخالف "مارکسیست جدلی" دانست و وی را به 30 سال زندان محکوم کرد.
هرچند از آنزمان، ارتباط فعالیتهای خورشیدی با حوادث زمینی مورد مطالعه قرار گرفتند، اما بیشتر توجه دانشمندان به خورشید و اثرات چرخه فعالیت آن بر روی اقلیم، زمان، کشاورزی، بازارهای تجاری و سایر پدیده های مستقل از انسان معطوف بود.
درحالی که بسیاری از انسانهای تمدنهای باستان به ویژه مصریان، سومریها، مایاها و چینی ها به شدت معتقد بودند که رفتارشان تحت تاثیر خورشید قرار دارد.