آمیتا باچان: اگر كار نكنم می‌میرم
چند سال قبل ناگهان خودت را بازنشسته كردی و یك شركت تولید فیلم
راه‌انداختی. فكر می‌كنی كار درستی كردی؟ آیا می‌خواستی برای مدتی استراحت
كنی و به خودت مرخصی بدهی؟
می‌خواستم به خودم مرخصی بدهم و احساس می‌كنم این حق طبیعی‌ام بود. كار
زیاد و سخت به مدت بیش از 2 دهه، خسته‌‌‌ام كرده بود و بشدت نیازمند یك
استراحت كامل بودم.
ولی آن زمان همچنان به تولید محصولات سینمایی مشغول بودی. واقعا چه چیزی تو را مجاب كرد دوباره به حرفه بازیگری برگردی؟
خب، پس از مدتی استراحت این نكته را فهمیدم كه هیچ راه دیگری به جز ادامه
كار بازیگری ندارم. سینما و بازیگری در خون من است. وقتی در شركت
فیلمسازی‌ام مشغول تهیه فیلم بودم هر روز سر صحنه فیلمبرداری می‌رفتم و
خیلی زود احساس كردم نمی‌توانم از این دنیای رنگی دل بكنم. وقتی خودم را
بازنشسته كردم، دیگر قصد بازگشت جلوی دوربین را نداشتم، ولی خیلی زود
فهمیدم توانایی انجام چنین كاری را ندارم.
اكنون بازگشت به دنیای بازیگری چه معنی‌ای برای شما دارد؟
اوایل كار، خیلی خوشحال بودم كه بازنشسته شده‌ام و دیگر هیچ فیلمی باز
نمی‌كنم، ولی حالا خیلی خوشحالم كه تصمیمم را عوض كردم و دوباره به كار
بازیگری برگشتم. من و سینما بدون یكدیگر نمی‌توانیم زندگی كنیم.
درخواست طرفدارانتان برای بازگشت چقدر در تصمیم‌گیری شما تاثیر داشت و آیا یك هنرمند باید به خواسته‌های آنها توجه كند؟
به صورت طبیعی تمام چهره‌های سرشناس و مطرح (در هر رشته و حرفه‌‌ای كه
باشند) دوست دارند كه از سوی مردم و طرفداران خود تحسین شوند. نظر آنها
برایم خیلی مهم است و در تصمیم‌گیری‌هایم آنها را لحاظ می‌كنم. غیرصادقانه
است اگر بگویم روزی كه آنها نباشند، هیچ اهمیتی برایم ندارد!
فكر نمی‌كنید در این موقعیت باید در فیلم‌هایی پخته‌تر و اصیل‌تر
بازی كنید، مثل فیلم‌هایی كه بازیگرانی مثل رابرت دنیرو بازی می‌كنند؟
حتما همین طور است. هر سن و سالی بازی و نقش خاص خودش را می‌طلبد. 30 سال
قبل جوان اول فیلم‌های هندی بودم و لقب جوان خشمگین سینما را به من داده
بودند، ولی حالا من آن آمیتاب باچان 30 سال قبل نیستم و باید نقش‌هایی را
بازی كنم كه به وضعیت فعلی‌ام می‌خورد. در كل، آمادگی پذیرش و بازی در هر
نوع نقش پیشنهادی را دارم و دوست دارم در كارهای تازه‌ای بازی كنم كه تا
قبل از این، فرصت حضور و بازی در آنها برایم فراهم نشده بود. فرقی نمی‌كند
كه كمدی باشد یا اكشن یا حتی ملودرام‌های خانوادگی و اجتماعی. هنوز هم مثل
یك بازیگر جوان به دنبال كسب تجربه‌های جدید هستم.
با وجود گذشت 4 دهه فعالیت مستمر هنوز هم لقب محبوب‌ترین بازیگر
سینمای هند را دارید و به اصطلاح، بازیگر شماره یك این صنعت هستید. چگونه
توانستید برای این همه سال، موفقیت و محبوبیت خود را حفظ كنید؟
واقعا همین طور است؟ خودم كه چنین احساسی ندارم! در عین حال، اگر رمز مربوط
به این مساله را می‌دانستم، حتما سعی می‌كردم از آن استفاده كنم و این
موفقیت را برای همیشه از آن خودم كنم، ولی من هم مثل بقیه بازیگران وقتی
صبح یك روز جمعه فیلم تازه‌ام اكران عمومی می‌شود، بشدت نگرانم و از خودم
می‌پرسم آیا تماشاگران از آن استقبال می‌كنند یا خیر. در صنعت ما، هیچ چیزی
قابل پیش‌بینی نیست.
فیلم جدیدتان آراكشان در چند ایالت هند توقیف شد و در برخی مناطق
هم با حذف چند صحنه كلیدی اجازه نمایش گرفت. در این مورد چه نظری دارید؟
وقتی قرار باشد دیدگاه‌های خلاقه یك فیلمساز زیر نفوذ گروهی كه در اداره
سانسور هستند، قرار گیرد و به بهانه‌هایی مثل شرایط ویژه از نمایش عمومی
فیلم او جلوگیری شود، دیگر نمی‌توانیم بگوییم در یك جامعه آزاد زندگی
می‌كنیم. هند كشوری آزاد است و چنین اقداماتی به مفهوم محدود كردن آزادی
است. من از اتفاقی كه در ارتباط با این فیلم افتاده، متاسفم و آن را محكوم
می‌كنم. آراكشان فیلم خوبی است كه نگاهی انتقادی به نظام آموزشی و تحصیلی
كشور دارد. احساس می‌كنم زمان آن رسیده به مسائل و مشكلاتی بپردازیم كه
مردم و جامعه ما مدت‌هاست با آن درگیر هستند.
در خبرها بود كه قصد احداث موزه‌ای برای پدر شاعر خود دارید؟
این حق ساریواش باچان است كه موزه‌ای برای خودش داشته باشد. او یكی از
شاعران مطرح و محترم كشور بود كه كمك زیادی به اعتلای ادبیات و هنر شاعری
هند كرد. این موزه به علاقه‌مندان دنیای ادبیات و شعر كمك می‌كند تا درك و
شناخت بهتری از او و كارهایش پیدا كنند.
مثل همیشه پركار هستید و سرتان شلوغ است. چند فیلم در دست تولید دارید؟!
مشغول بازی در 2 فیلم «قدرت» و «خانه پر 2» هستم و قرارداد بازی در 4 فیلم
دیگر را هم دارم كه پس از پایان فیلمبرداری این دو فیلم، كار روی آنها را
شروع می‌كنم.
این همه كار پی در پی اذیت‌تان نمی‌كند و خسته نمی‌شوید؟
من اگر كار نكنم می‌میرم. بازی در جلوی دوربین كمك می‌كند تا بهتر نفس بكشم.
