یک عکاس گفت: وقتی عکس یک عکاس بدون اجازه و بدون ذکر منبع در روزنامهها و مجلات کار میشود در واقع به او توهین شده است.
زینب روستایی اظهار کرد: هر ساله در روز زن معاونت بانوان استانداری مراسمی را برگزار میکند که در آن از بانوان برتر استان تقدیر میکنند و چندین سال است که روال کارشان همین است.
وی ادامه داد: من نیز چندین سال است که عکاس آفیش این برنامه هستم و خیلی جای تأسف دارد که تنها عکاس خانمی که در رسانههای استان به شکل حرفهای در حال كار کردن است حتی تقدیر نمیشود و همین موضوع نشان میدهد که آنها به خودشان زحمت نمیدهند که ببینند چه کسی در اطرافشان کار میکند و هنوز از همان آدمهای سه یا چهار سال پیش تقدیر میکنند و هیچ تنوعی حتی در این تقدیر ایجاد نمیکنند.
روستایی درباره خانمهای عکاس گفت: من اوایل که کار عکاسی را آغاز كردم فکر میکردم چون خانم هستم به خیلی مکانها نمیتوانم بروم و با مشکلات زیادی روبرو هستم یا این که عکاسان آقا خیلی بهتر از من هستند چراکه با خطر کمتری روبهرو هستند.
وی اضافه کرد: اما هر چه در کارم حرفهایتر شدم و با عکاسان بیشتری ارتباط برقرار کردم به این نتیجه واقف شدم که بیشترین موفقیت من در عکاسی به خاطر زن بودن من است و همین خصیصه خیلی در عکاسی به من کمک کرده است.
اين عكاس توضیح داد: همچینن با توجه به این که ما در یک کشور اسلامی زندگی میکنیم هنوز در بسیاری از مناطق افکار سنتی وجود دارد و به خاطر همین افکار سنتی اجازه نمیدهند که از فعالیت زنان چه در اجتماع و چه در حریم شخصیشان عکسبرداری شود. اما وقتی عکاسی از جنس خودشان وجود دارد خیلی راحتتر اعتماد به وجود میآید و حتی به مرحلهای میرسند که ما را در حریم شخصی خودشان راه میدهند و همین عاملی میشود که عکاسان خانم چندین قدم فراتر از یک عکاس آقا باشند.
او تصريح كرد: همچنین در استان خوزستان که از لحاظ قومیتی تنوع بالایی دارد پرداختن به موضوع زن در هر قومیت خودش یک پروژه چندین ساله است و همین موجب میشود که موضوع برای عکاسی زیاد باشد.
روستايي ادامه داد: الان چند سالی است که در حال كار كردن روی قومیت عرب هستم و برخلاف این که شنیدهایم این قوم خیلی سنتی هستند و شاید با عکاسی من در مراسماتشان موافق نباشند اما من را به عنوان یک عکاس خانم خيلي راحت پذیرفتهاند و خیلی راحت در برنامهها و مراسمات خاصشان شرکت میکنم.
اين عكاس اظهار كرد: یکی از معضلاتی که برای عکاسها وجود دارد و بارها نیز تکرار شده است این است که هنوز بسیاری از مجلات و روزنامهها بدون ذکر منبع و اسم عکاس، عکس را کار میکنند. در حالی شاید اگر بخواهند از عکاس اجازه بگیرند و اسم او را زیر اثرش درج کنند عکاس حتماً اجازه خواهد داد.
وي تصريح كرد: در استان اگر همکارهای ما در مطبوعات و رسانهها حامی ما نباشند از دیگران هیچ انتظاری نمیتوان داشت و ما عکاسان به حمایت مطبوعات و رسانههای نیاز داریم تا به کارمان ادامه دهیم.
او اضافه کرد: الان عکاسی مستند دنیا رو به کارهای مجموعه میرود و يك عکاس مجموعهاش حرف برای گفتن دارد و نه تک عکسهايش. همچنين کیارنگ علائی یکی از عکاسان موفق ایراني میگوید که مجموعه سر سفرههای ما ایرانیها قرار دارد. این یعنی این که از خانه و حتی از اتاقمان میتوانیم شروع کنیم به عکاسی و مجموعههای خیلی قوی را ارايه دهیم. اما به شرط اين كه اطلاعات و دانش خوبي در اين زمينه داشته باشيم.
روستايي توضیح داد: عکاسی مستند در حال حاضر خودش را از فضای بیرون به سمت فضاهای داخلی میکشاند و در میان خانهها و محفلها جايگاه خوبي را به دست آورده است.
او ادامه داد: نکتهای دیگري که وجود دارد این است که ما همیشه در محافل عکاسی درباره این موضوع نیز بحث میکنیم که آیا عکاس آقا بودن یا عکاس خانم بودن روی عکس تأثیر میگذارد یا خیر؟ صحبتهای زیادی روی این موضوع است. خیلیها این موضوع را رد میکنند و خیلیهای دیگر نیز موافق این هستند و اعتقاد دارند که جنسیت خیلی میتواند روی مضمون عکس تأثیر بگذارد.
وي گفت: ما در کشور عکاسان خانم خیلی موفق داریم که بسیاری از آنها حتی با آژانسهای خارجی در حال همکاری هستند.