هیچ اتفاق خاصی در نمایشنامه‌نویسی رخ نداد
یک نمایشنامهنویس معتقد است: در سال گذشته هیچ اتفاق خاصی برای نمایشنامه‌نویسی در ایران رخ نداد.
علی نرگس‌نژاد اظهار کرد: دغدغه نمایش‌نامه‌نویسان دغدغه‌ای است که از اول در مخاطبان بوده است.
وی افزود: وضعیت نمایشنامه‌نویسی با سال‌های قبل فرقی نکرده است و همان روال نیمه جان سال‌های اخیر را دارد و نه بدتر شده و نه بهتر شده است.
او گفت: البته در بدتر نشدن آن اصلاً وجه مثبتی نمی‌بینیم به دلیل این که یک فرم نمایش یا هر فرم ادبی که در مناسبات اجتماعی قرار می‌گیرد بالاخره نشر داده می‌شود.
این نمایشنامهنویس ادامه داد: وقتی آدم وضعیت را می‌بیند متوجه می‌شود ما با یک شرایط چند وجهی سروکار داریم و عوامل مختلفی وجود دارد تا نمایشنامه‌نویسی از این حالت خمودگی بیرون نیاید.
او توضیح داد: به نظرم بی‌تقصیرترین اعضا و عوامل در این خمودگی‌ها خود نمایشنامه‌نویس‌ها هستند.
نرگس‌نژاد بیان کرد: در واقع نمایشنامه فرمی است که برای اجرا نوشته نمی‌شود و فرمی نیست که به خودی خود در مناسبات مخاطب قرار گیرد.
نویسنده نمایشنامه "جیره‌بندی پر خروس برای سوگواری" گفت: دیگر کسی نمایشنامه نمی‌نویسد که فقط مردم آن را بخوانند بلکه نمایشنامه را می‌نویسد تا برای مخاطب اجرا شود.
او تصریح کرد: برای همین وقتی می‌پرسیم که چه گونه نمایشنامه‌نویسی از خمودگی بیرون می‌آید باید آن را کل تئاتر جواب بدهد.
نرگس‌نژاد ادامه داد: وقتی ما بتوانیم یک نظامی بسازیم که تئاتر می‌توانند در آن به یک بده بستان کم دغدغه با مردم و مخاطب برسد به دنبال آن نمایشنامه‌نویسی هم رشد می‌کند.
او اضافه کرد: در وضعیتی که تئاتر همیشه در هول و ولا است و همیشه درگیردار حداقل‌ها بوده است نمی‌توان انتظار پیشرفت داشت و انتظار داشت که نمایشنامهنویس شق‌القمر بکند.
علی نرگس‌نژاد اظهار کرد: دغدغه نمایش‌نامه‌نویسان دغدغه‌ای است که از اول در مخاطبان بوده است.
وی افزود: وضعیت نمایشنامه‌نویسی با سال‌های قبل فرقی نکرده است و همان روال نیمه جان سال‌های اخیر را دارد و نه بدتر شده و نه بهتر شده است.
او گفت: البته در بدتر نشدن آن اصلاً وجه مثبتی نمی‌بینیم به دلیل این که یک فرم نمایش یا هر فرم ادبی که در مناسبات اجتماعی قرار می‌گیرد بالاخره نشر داده می‌شود.
این نمایشنامهنویس ادامه داد: وقتی آدم وضعیت را می‌بیند متوجه می‌شود ما با یک شرایط چند وجهی سروکار داریم و عوامل مختلفی وجود دارد تا نمایشنامه‌نویسی از این حالت خمودگی بیرون نیاید.
او توضیح داد: به نظرم بی‌تقصیرترین اعضا و عوامل در این خمودگی‌ها خود نمایشنامه‌نویس‌ها هستند.
نرگس‌نژاد بیان کرد: در واقع نمایشنامه فرمی است که برای اجرا نوشته نمی‌شود و فرمی نیست که به خودی خود در مناسبات مخاطب قرار گیرد.
نویسنده نمایشنامه "جیره‌بندی پر خروس برای سوگواری" گفت: دیگر کسی نمایشنامه نمی‌نویسد که فقط مردم آن را بخوانند بلکه نمایشنامه را می‌نویسد تا برای مخاطب اجرا شود.
او تصریح کرد: برای همین وقتی می‌پرسیم که چه گونه نمایشنامه‌نویسی از خمودگی بیرون می‌آید باید آن را کل تئاتر جواب بدهد.
نرگس‌نژاد ادامه داد: وقتی ما بتوانیم یک نظامی بسازیم که تئاتر می‌توانند در آن به یک بده بستان کم دغدغه با مردم و مخاطب برسد به دنبال آن نمایشنامه‌نویسی هم رشد می‌کند.
او اضافه کرد: در وضعیتی که تئاتر همیشه در هول و ولا است و همیشه درگیردار حداقل‌ها بوده است نمی‌توان انتظار پیشرفت داشت و انتظار داشت که نمایشنامهنویس شق‌القمر بکند.
مرجع / ایسنا
ایمیل مستقیم: info@khouznews.ir
پیامک: 5000205020
آخرین اخبار
