استمداد کارکنان شركت فولاد كاويان/ خطر تعطیلی بیخ گوش شرکت های بزرگ صنعتی خوزستان

خوزنیوز: شرکت فولاد کاویان در اسفند ماه سال 1354 در قالب طرح توسعه کارخانجات نورد لوله اهواز و بمنظور جذب تولیدات مجتمع فولاد اهواز (شرکت فولاد خوزستان ) برای تبدیل اسلب باریک اسلب نازک بلوم و ورق طراحی گردید و مقرر شد تاطی مدت سه سال این طرح بهره برداری برسد لیکن با توجه به  مسائل ناشی از انقلاب شکوهمند اسلامی ایران طرح نورد سنگین کاویان پس از پیروزی انقلاب در تاریخ مرداد ماه سال 1358 طبق قانون حفاظت و توسعه صنایع ایران در ردیف طرحهای ملی قرار گرفت .

 در سال 1374 با توجه به سیاستهای کلان دولت وقت شركت فولاد كاويان با ادغام در مجتمع فولاد اهواز و گروه ملي صنعتی فولاد ایران توانست بعنوان یکی از کارخانجات مهم شرکت فولاد خوزستان واقع شود که از آن پس کارخانجات تولید ورق نام گرفت. حدوداً در نیمه دوم سال1379 شركت فولاد کاویان به صندوق بازنشستگان ملي فولاد واگذار و به صورت خصوصي در آمد.

 در سال هاي اخير نیز فولاد كاويان پس از عضویت در سازمان بورس کشور و انتقال بخش عمده ای از سهام آن به شركت سرمایه گذاری توسعه معادن و فلزات و سایر بخشهای دولتی و خصوصی در قسمت بورس فلزات قرار گرفت و سرانجام در اسفند ماه سال 1385 سهام شرکت سرمایه گذاری توسعه معادن و فلزات توسط آقای رسول دانیال زاده خریداری گردید.

اما یک هفته پس از درج مطلبی در ارتباط با وضعیت نابسامان شرکت لوله سازی اهواز با عنوان «آیا سرنوشت «لوله سازی خوزستان» در انتظار «شرکت لوله سازی اهواز» است؟ » نامه ای از سوی تعدادی از کارکنان شرکت فولاد کاویان به تحریریه خوزنیوز رسیده است که نشان می دهد وضعیت نامناسب این شرکت به مرز هشدار رسیده است.

متن این نامه بدین شرح است:

باسلام و درود بر روح پرفتوح امام راحل و شهداي انقلاب و سلام و صلوات بر ولي امر مسلمين حضرت آيت الله العظمي خامنه اي

باتوجه به اينكه يكي از مهمترين آرمانهاي انقلاب توجه و تأكيد بر امر توليد و اشتغال و رفاه مردم بوده است در همين راستا شركت فولاد كاويان همواره يكي از پيشگامان در اين امر مهم بوده است ، ولي متأسفانه مسير حركت اين شركت به سمت پيشرفت و تعالي در چند سال اخير منحرف شده است . در حالي كه دغدغه مسئولان  بلند پايه نظام و علي الخصوص شخص مقام معظم  رهبري كه تأكيد ايشان را مي توان در فرمايشاتشان كه همواره بر افزايش توليد ملي  و رفع وابستگي به غرب مشاهده نمود.

اين شركت كه در سال 85 به شخصي بنام رسول دانيال زاده نمين واگذار گرديد.در سال هاي قبل از واگذاري و حتي در سالهاي ابتداي واگذاري داراي حجم بالاي توليد بوده ،كه به تناسب آن داراي حقوق و پاداش مناسب ،استخدام نيروهاي مجرب ،مزاياي عالي و پويايي بالا بود . براي مثال توليد شركت فولاد كاويان در سال 85 بالغ بر 450.000 تن بوده ولي در سال 91 حجم توليد به 198.000 تن رسيده است . در سالهاي قبل توقف خط توليد حتي براي چند دقيقه امري بسيار نادر و غير مترقبه بود ولي هم اكنون خط توليد شركت تقريباً نيمي از ماه متوقف است و توليدي صورت نمي گيرد.

در چندين سال اخير به جز يك يا دو مورد آن هم به مبلغ بسيار ناچيز ، هيچ گونه كارانه بهره- وري توليد به پرسنل پرداخت نشده در حالي كه با يك بررسي ساده با گذشته مي توان مشاهده كرد كه در سالهاي دهه 70 و اوايل دهه 80 مبلغي كه بابت كارانه توليد به پرسنل پرداخت مي شد تقريبا معادل حقوق ماهانه آنها يا نزديك به آن مي بود . كافيست اين مقايسه را با شركتهاي همجوار نيز انجام داد تا متوجه عمق فاجعه شركت فولاد كاويان گرديد.

در چند سال گذشته خصوصاً‌ پس از واگذاري شركت به شخص آقاي رسول دانيال زاده (سهامدار اصلي) به مرور زمان تمامي مزاياي پرسنل قطع گرديده است به طوري كه مزاياي رفاهي از قبيل استخر ، بن غذاي رستورانهاي سطح شهر براي خانواده پرسنل ، كمك هزينه سفرهاي زيارتي و سياحتي ، مزاياي تشويقي براي خانواده هاي پرسنل مثل پاداشهاي قبولي فرزندان در دانشگاه يا طرحهاي تابستاني براي فرزندان پرسنل كاملاً به دست فراموشي سپرده شده است حتي در ماه مبارك رمضان و اعياد فطر ، و غدير ، قربان و نيمه شعبان و ساير اعياد و مناسبتهاي ملي و مذهبي باتوجه به اهميت اين اعياد در تقويم كشور مسلمان ما ، چند سالي است كه هيچ عيدي به پرسنل پرداخت نمي شود.

شايان ذكر است كه مالك شركت از زمان خريد شركت تاكنون تنها دومرتبه به اين شركت آمده است يكبار در زمان خريد سهام شركت و يكبار هم در طي اين هفت سال وتنها به دادن وعده هايي كه اكثر آنها عملي نشده اكتفا نموده است .

در حدود 75 درصد نيروهاي اين شركت تا قبل از سال 85 و سالهاي ماقبل از آن به صورت رسمي و مابقي آنها كه 25درصد نيروهاي شركت بودند جزء پرسنل پيماني محسوب مي شدند كه عمدتاً در بخش خدمات مشغول به كار بودند در حاليكه اكنون اين آمار برعكس شده كه نشان دهنده اين موضوع است كه پس از بازنشستگي پرسنل رسمي و مجرب تمامي نيروها عمدتاً جوان و تحصيل كرده جايگزين به صورت پيمانكاري جذب گرديده اند كه به علت عدم ثبات شغلي و پايين بودن حقوق و مزايا نه اميدي به آينده دارند نه انگيزه اي جهت كار و تشكيل خانواده كافيست اين بي انگيزه گي و بي تجربگي با بي توجهي مسئولان شركت همراه شود تا باعث ايجاد فاجعه هايي شود كه نمونه آن فوت دو نفر از پرسنل درسال 90 به علت رعايت نكردن اصول اوليه ايمني يا آتش سوزي در مخابرات اين شركت يا انفجار در آزمايشگاه كه باعث زخمي شدن يك نفر از پرسنل گرديد كه همين اخيراً اتفاق افتاد .

همچنين سهامدار اصلي شركت فولاد كاويان در سالهاي اخير باتوجه به پتانسيل بالاي اين شركت از اين فرصت استفاده نموده از بانكهاي مختلف وامهاي کلان اخذ كرده ولي متأسفانه اين مبالغ در راستاي اهداف اين شركت هزينه نشده و در جاهاي نامعلوم صرف  مي گردد كه اين كاهش گردش مالي شركت باعث تبديل شدن تنها شعبه بانك صادرات در اين شركت به يك باجه بي فعاليت و نيمه تعطيل شده كه فقط كار يك عابر بانك را انجام مي دهد. علاوه بر مشكلات فوق ، سوالات بسياري است كه بايد توسط مسولين شركت پاسخ داده شود. مثلاً اينكه چرا چندين سال است كه شركتي با اين پتانسيل بالا زيانده بوده و در يك يا دوسالي هم كه سود داشته بسيار اندك بوده كه آن هم قسمتي از زيان انباشته گذشته راپوشش داده است؟ يا اينكه چرا ارزش سهام اين شركت در بورس بدون تغيير در پايينترين نرخ خود قرار دارد و هيچ گونه مبادله اي انجام نمي شود؟ اگر اين شركت زيانده است چه دليلي دارد كه سهامدار عمده آن را به بخش دولتي يا بخش خصوصي فعال تري واگذار نمي كند؟

باتوجه به مشكلات عديده فوق الذكر و اينكه اميد معدود پرسنل رسمي باقيمانده و پيمانكار اين شركت به خدا و سپس دولتمردان كاردان دولت تدبير و اميد مي باشد . لذا خواهشمنديم جهت جلوگيري از تعطيلي اين شركت كه جزء شركتهاي تراز اول كشور بوده و بازگشت آن به سالهاي درخشان خود  همكاري بفرمائيد.

با تشكر فراوان و آرزوي توفيق روز افزون

جمعي از كاركنان شركت فولاد كاويان