دریاچه سد دز نیازمند توجه و مدیریت اکوتوریسمی است

عضو انجمن دوستداران میراث فرهنگی دزفول:  طبیعت مادر انسان است و ارزش نهادن به آن بین ایرانیان از جایگاه مقدسی برخوردار بوده است. زندگی انسان به طبیعت و محیط زیست آن چنان گره خورده که بی طبیعت نه تنها بقای انسان بلکه وجود وی نیز شدنی و ممکن نیست.

به گزارش خوزنیوز محمد گل‌نشان در گفت و گو با ايسنا گفت: دریاچه زیبای سد دز به همراه حوزه اطراف آن به عنوان گوشه کوچکی از طبیعت شمال کهن دشت خوزستان آن چنان حیرت‌انگیز است که ما را مجال پرداختن به همه زوایای این ارمغان الهی نیست بلکه مراد است در این گذر اندک از این خوان خوشه‌ای برچینیم و بر شناخت آیات آفاقی و درک حقانیت الهی نظری بیفکنیم.


او افزود: وجود دریاچه سد دز در فاصله 25 کیلومتری از شمال غرب شهر دزفول (بخش شهیون) سبب شده تا این شهر همه ساله به خصوص ایام بهار و تابستان پذیرای گردشگران و علاقه‌مندان بسیاری باشد. این دریاچه یکی از زیباترین دریاچه‌های آب شیرین ایران به شمار می‌رود که با قرار گرفتن در پشت دو کوه  شاداب و تنگوان با وسعتی معادل شش هزار هکتار بر طبیعت زیبای منطقه خودنمایی می‌کند.

گل‌نشان ادامه داد: وجود سد دز با ارتفاع 203 متر بر رودخانه خروشان دز چشمه‌های آب شیرین منطقه حفاظتی شاداب به همراه قلعه باستانی و حوضچه انبار آب، روستای گردشگری پامنار، وجود پوشش گیاهی انبوه دامنه‌ها نظیر درختان تنومند نخل، کنار (سدر) و درختچه‌های بلوط و کلخونگ و همچنین گیاهانی با خواص دارویی و از همه مهمتر ساختار جمعیتی ماهیان زیبا و حیوانات بومی مانند بزکوهی، خرگوش، روباه و پلنگ و پرندگان نایاب در کنار یکدیگر جمع شده ودست به دست توانمند طبیعت داده‌اند تا گردشگر را از محیط پر سر و صدا و فضای آلوده شهری به دور از هرگونه دغدغه برهانند و با گذشتن از شهر دزفول در دامان پرمهر خود به نوازش و تامل بپرورانند و گویای کلام زیبا و لطیف الوهیت باشند.

اين دوستدار ميراث فرهنگی خاطرنشان كرد: اگرچه پنهان شدن بخشی از روستای قدیمی پامنار و همچنین تعدادی از قبور سنگی که هر کدام اسراری از زندگانی دلیر مردان بختیاری در خود نهفته داشتند قابل فراموشی نیست ولی از طرفی وجود این دریاچه به اکوسیستم منطقه چنان کمک كرده که ساکنان امروزی این روستای تاریخی به‌وسیله ماهی‌گیری و دام‌پروری و تولیدات زیبای سنتی نظیر کپوبافی و گلیم بافی سال‌ها است روزگار می‌گذرانند. با این همه، سواحل زیبای این دریاچه هنوز مورد بی‌مهری واقع شده و نیازمند توجه و برنامه‌ریزی و مدیریت اکوتوریسمی منطقه است.

به گفته وی: نصب تابلوهای راهنمای معرفی دریاچه، امین امکانات رفاهی جهت جذب گردشگران، استفاده بهینه از قابلیت‌های موجود منطقه، ساماندهی توریسم روستایی و ایجاد اشتغال در بخش خدمات‌رسانی به گردشگران، ساماندهی دسترسی‌های دریاچه و احداث سرویس‌های بهداشتی در محل، تعریف فضاهای خدماتی و آموزش نیروی بومی در حفظ و نگه‌داری منطقه، ساماندهی ساحل دریاچه و تامین امنیت گردشگران، ساخت توقف‌گاه‌های ایستگاهی، ایجاد شبکه بهداشت به خصوص  در ایام نوروز تنها بخشی از مشکلات و كاستی‌ها در جذب گردشگر برای این منطقه توریستی است.

گل‌نشان يادآور شد: بر اساس گفته تعدادی از افراد محلی شنیدن صدای اسلحه‌های شکاری اغلب غیرمجاز و مشاهده صیادان در این منطقه حفاظت شده به رغم نظارت دوستان ما در اداره محیط زیست دزفول متاسفانه نسل گونه‌های نادری از جانداران بومی نظیر بزکوهی و... را در معرض خطر انداخته است.