یادی از احمد آقایی در سال‌روز درگذشتش

چهاردهم دی‌ماه سال‌روز درگذشت احمد آقایی، داستان‌نویس اجتماعی دوران معاصر، است.

احمد آقایی سال 1315 در اهواز به دنیا آمد. در جوانی برای ادامه تحصیل به آلمان رفت. در سال 1342 به ایران بازگشت و در پتروشیمی بندر ماهشهر به کار مشغول شد. آقایی داستان‌نویسی را از همان دوران در آبادان و اهواز آغاز کرد و کارش را همراه با نویسندگانی چون احمد محمود، پرویز زاهدی، منصور خاکسار، نسیم خاکسار، عدنان غریفی، مسعود میناوی، شهرنوش پارسی‌پور، ناصر مؤذن، پرویز مسجدی، حسین رحمت، علی گلزاده و بعدتر صمد طاهری، قاضی ربیحاوی، اصغر عبداللهی و محمد بهارلو ادامه داد.

او که در سال‌های نهضت ملی شدن صنعت نفت از نزدیک شاهد حوادث و رویدادهای این نهضت در خوزستان بود، بعدها تحت تأثیر مشاهدات خود، رمان «چراغانی در باد» را نوشت و در این کتاب به شرح حوادث این نهضت پرداخت. آقایی از دوستان نزدیک احمد محمود بود و ارتباط نزدیکی در مباحث ادبی بین این دو نویسنده برقرار بود.

کتاب‌های «برهوت»، «شب گرگ»، «در مرز سیاهی‌ها»، «چراغانی در باد»، «مویه زال» و «بیداردلان در آیینه» (نقد و بررسی آثار احمد محمود) از جمله آثار این نویسنده‌اند.

حسن میرعابدینی در کتاب «صد سال داستان‌نویسی ایران» با اشاره به رمان «شب گرگ» (1372) درباره آقایی می‌نویسد: «آقایی با وجود جسارت‌هایی که در مطرح کردن مسائل اجتماعی نشان می‌دهد، اغلب با برخوردی احساسی فضای تلخ اثر را رمانتیک و شعاری می‌کند.»

احمد آقایی 14 دی‌ماه 1383 بر اثر ایست قلبی درگذشت و پیکرش در قطعه هنرمندان بهشت‌ زهرا (س) به خاک سپرده شد.