حتماً هنگام رانندگی برون شهری وانت های فراوانی را دیده اید که مملو از کارگرانی است که توسط پیمانکاران یا کشاورزان صیفی کار در جاده های بین شهری بدون درنظر گرفتن ایمنی سرنشینان و نقض آشکار قوانین راهنمایی و رانندگی درحال نقل و انتقال کارگربه مزارع هستند...
خوزنیوز/ جهانگیر ترکستانی: حتماً هنگام رانندگی برون شهری وانت های فراوانی را دیده اید که مملو از کارگرانی است که توسط پیمانکاران یا کشاورزان صیفی کار در جاده های بین شهری بدون درنظر گرفتن ایمنی سرنشینان و نقض آشکار قوانین راهنمایی و رانندگی درحال نقل و انتقال کارگربه مزارع هستند، روش خطرناک و نا ایمنی که امروز باتوجه به فراوانی روز افزون انواع وسائط نقلیه مطمئن. ویژه حمل نیروی انسانی درهیچ کدامیک ازکشورهای توسعه یافته و یا درحال توسعه مشاهده نمی شود.
کارگران شریف و مظلومی که از بام تا شام با کمترین دستمزد روزانه و بدون هیچگونه مزایای قانونی با زحمت فراوان در مزارع تفیده کشاورزی. با ریختن عرق جبین وآینده ای مبهم سعی دارند وظیفه نان آوری خویش را با هدف رفاه و آسایش نسبی خانواده های پر تعدادشان به نحو احسن والبته باخون دل به انجام برسانند، قشر زحمتکش و گمنامی که در بین آنها کودکان وزنان نقش پر رنگ تری دارند و بدون هیچ حمایتی از طرف تشکلات کارگری، قوانین کار و بازرسان ادارات کار تعاون و امور اجتماعی بیشتردر معرض آسیب های گوناگون از جمله نحوه تحقیر آمیزوپر مخاطره ایاب و ذهاب رو برو هستند.
نا گفته پیداست این وضعیت در جاده های شوشتر،دزفول،اندیمشک، شوش،بهبهان،رامهرمز وایذه بیشترازدیگرنقاط استان دیده می شود و ظاهراً برای جلوگیری از این وضعیت یا راهکاری مناسب همه منتظرند تا حادثه ای رخ دهد واگر ابعاد حادثه به شکل حادثه اتوبوس اتوبان تهران-قم باشد که تا چند روز تیتراول اخبار کشوررا به خود اختصاص داده بود. آنوقت مسئولان امر تمام قد در محل حادثه و پیرامون آن به میدان می آیند و پس از پاس دادن مسئولیت فاجعه به این و آن تازه به فکر چاره اندیشی عجولانه می افتند. و به تجربه شاهد بوده ایم تا دراین دست از حوادث خون جمعی ریخته نشود وبه تبع آن افکار عمومی جریحه دار نگردد کمتر دیده شده است چاره کار قبل ازوقوع حادثه اندیشیده شود.تالبخند کودکی که چشم انتظار بازگشت پدر یا مادر خود پس از سپری شدن یک روز کاری سخت و طاقت فرسا به گریه و تبعات زیان بار بعدی مبدل نگردد.
به راستی مسئولیت رسیدگی به این معظل که می تواند خانمان براندازبا شد واکنون سالهاست تنها نظاره گر آن هستیم بعهده کدام نهاد، اداره یا دستگاه دولتی است.؟ پلیس راه، بازرسان کارتعاون و امورجتماعی،مدیریت شرکت های که اینگونه پیمانکاران را به خدمت می گیرند یا پاسگاه های نیروی انتظامی.؟ به هر حال وظیفه هر نهاد مسئولی که باشد اگر به سرعت به دنبال اقدام عاجلی در جهت جلوگیری از اینگونه نقل و انتقال انسانی (ایاب و ذهاب) نباشد،بی شک و قطعاً با توجه به ترافیک سنگین جاده ها ودربیشترمواقع غیراستاندارد بودن محورهای پرتردد برون شهری آگاهانه یا ناآگاهانه به استقبال حوادث فاجعه آمیز می رویم به ویژه در چنین فصلی از سال که در آستانه بارندگی های فصلی و در پی آن لغزندگی جاده ها هستیم.
و صد البته در این میان وظیفه اصلی به عهده پلیس راه است تا با توجه به اینکه زیر ساخت های لازم در جهت اجرای قوانین هم اکنون برای راهنمایی و رانندگی و پلیس راه از قبیل: گواهینامه های هوشمند،سیستم جریمه الکترونیکی، دوربین های مدار بسته،خودرهای نیمه مدرن گشت ویژه و سایر امکانات فراهم شده است.باید با برخورد قانونی مانع تردد اینگونه خودروها درحمایت و سیانت از نیروی کار در سطح جاده های اصلی و فرعی باشند تا ضمن تامین ایمنی کارگران که سرمایه اصلی کشورهستند ازلبخند معصومانه کودکان منتظربردرگاه خانه های کارگران مواظبت و مراقبت کرده باشیم. «اینچنین بادا»