يك نوازنده ادعا كرد: ساز «عود» متعلق به ايران نيست.
محمدمهدي صالحي (اديب احمد) اظهار كرد: درباره ساز عود بين ايرانيها و عربها اختلاف نظر وجود دارد و به عقيده من نيز اين ساز متعلق به عربها است.
وي افزود: اين ساز قدمتي هزار ساله دارد و در تاريخ عراق ثبت شده است. بعضيها هم ميگويند كه عود متعلق به مصر است اما ايرانيها در مقابل ميگويند كه اين ساز ايراني است و نام اصلي آن نيز "بربط" است و بعدها به عود شهرت پيدا كرده است.
صالحی درباره ساز عود خاطرنشان كرد: اين ساز قدمتي هزار ساله دارد و در تاريخ عراق نيز ثبت شده است و بعضي ها هم مي گويند كه عود متعلق به مصر است اما ايراني ها در مقابل مي گويند كه عود سازي ايراني است و نام اصلي آن نيز بربط است و بعدها به عود شهرت پيدا كرده است.
او اظهار بيان كرد: اگر به جهان موسيقي نگاه كنيد ميبينيد كه ايرانيها در نواختن اين ساز عاجز هستند و حرفي براي گفتن ندارند اما در مقابل عربها در نواختن عود بسيار حرفهاي هستند و حتي واكنش جهاني نسبت به آن از خود نشان دادهاند.
اين نوازنده درباره استقبال علاقهمندان به موسيقي از اين ساز گفت: استقبال از اين ساز در ايران بسيار كم است و حتي ميتوان گفت كه به آن ظلم هم شده است اما در كشورهاي عربي مخاطبان بسياري دارد به طوري كه من آموزش نواختن عود را در سوريه ديدهام. من اگر ميخواستم در ايران نواختن عود را ياد بگيرم استاد خاصي را در اين زمينه نميشناختم.
صالحي گفت: ساز عود در ايران به ويژه در خوزستان با وجود عربها ناشناخته است زيرا اكثر علاقهمندان به موسيقي در ايران به دنبال سازهايي همچون گيتار، ويلن و پيانو هستند.
او ادامه داد: تبليغات و معرفي براي شناختن اين ساز خيلي كم صورت گرفته است. به نظر من براي گسترش آن بايد كنسرت برگزار كرد تا ساز عود به خوبي معرفي شود زيرا اين ساز از جمله سازهاي تخصصي محسوب ميشود.
وي درباره آموزش عود به علاقهمندان گفت: آموزش اين ساز در ابتدا سختيهايي را به دنبال دارد اما اگر هنرجو مشتاق به يادگيري باشد و تمرين و ممارست به خرج دهد قطعاً آسان خواهد بود.
صالحي گفت: در كشور ما اين ساز را به عنوان يك ساز سنتي ميشناسند. حال آن كه اگر شبكههاي جهاني را نگاه كنيد ميبينيد كه از اين ساز به عنوان يك ساز تخصصي استفاده ميكنند. پس اين ساز كاملاً كلاسيك است اما ميتوان با آن آهنگهاي سنتي نيز نواخت.