نیشکر کاران چشم انتظار توجه دولت تدبیر و امید

خوزنیوز: این روزها ودرآستانه فصل برداشت،کشت وصنعت های نیشکری پس از ماه ها تلاش و کوشش کارگران در مزارع و هوای گرم و تفتیده خوزستان و سپری نمودن دوره های کاشت وداشت محصول نیشکر. خود را آماده می کنند تا در نخسیتن روز آبان ماه عملیات غرور آفرین برداشت نیشکر از مزارع وسیع و گسترده شهرستانهای شوشتر، دزفول ،شوش وهمچنین مزارع طرح توسعه نیشکردر حد فاصل اهواز تا آبادان را آغاز نمایند.

به گزارش خوزنیوز، اما برداشت  محصول استراتژیک نیشکر درحالی آغاز می شود که اکثرتولید کنندگان این صنعت با مشکل شدید نقدینگی مواجه هستند و باسابقه ترین هاشان را تا آستانه ورشکستگی نیز پیش برده است، نیشکرکه اولین قلمه کشت آن به سال1330درشمال خوزستان برمی گردد ، هرگز به اندازه 8سال عمر دولت نهم و دهم تا اینگونه مورد کم لطفی،بی مهری وحتی درپاره ای از مواقع تخریب و آسیب های فراوان مواجه نبوده و آثار مخرب بجا مانده از این دوران درجای جای این صنعت زخم خورده به عینه ملموس و محسوس است و قطعا درمان و التیام این زخم ها به سالها وقت و تلاش مضاعف نیاز دارد.

  اوضاع عمومی نیشکر کاران به خصوص وضعیت  بحرانی نقدینگی، کمبود امکانات ،چالشها و مشکلاتی که دیگر سازمانها، ادارات و نهادها مانند تامین اجتماعی، دارائی، گاز،برق،آب و ... براین بخش از صنعت کشور تحمیل کرده یا تحمیل می نمایند از دیگر مشکلات فرا روی نیشکریهاست که درآستانه آغاز بکار دولت یازدهم و سال حماسه اقتصادی بیش از پیش امنیت هزاران شاغل مرتبط  با این صنعت را تهدید می کند. صنعتی که اگر حمایت دولت به ویژه وزیر کشاورزی و دیگر وزارت خانه های مرتبط را باخود داشته باشد با اقتدار می تواند افزون بر60درصد از نیاز داخلی شکر سفید کشور را تامین نماید و درسنگر نبرد تا قطع وابستگی موثر واقع گرددو از طرفی عدم توجه جدی به مشکلات صنایع نیشکر می تواند درصورت تضعیف یا تعطیلی آنها علاوه بر زیانهای کلان اقتصادی باعث افزایش نرخ روبه رشد بیکاری منجر شود و به تبع آن باید شاهد موج جدیدی از ناهنجاری های اجتماعی در استان باشیم و قطعا ضمن نارضایتی های عمومی هزینه های فراوانی را به دولت  نیزتحمیل نماید و یادمان باشد امروز که مردم باخلق حماسه سیاسی بارقه های امید در دلشان متجلی گردیده است و خود را باجدیت آماده خلق حماسه اقتصادی می کنند و دراین راستا به جستجوی امنیت و آرامش هستند و در کنار بازار داغ و آشفته خاطر سوزی که طی این چند سال بر صنعت شکر وارد گردیده و اگر مسئولین آستین همت بالا نزنند دیر یا زود بنیان این شرکت ها را به اضمحلال و رونق کار آن ها را به چالش می کشاند ، این صنعت در فراز و فرود حیات خویش به ویژه در سال های اخیر یکی از جنجال برانگیز ترین محصولات استراتژیک بوده و به جرأت می توان گفت در کنار برخی تولیدات دیگر بسیار در بوته نقدو مورد کم لطفی و نامهربانی قرار گرفت و با واردات بی رویه در زمان برداشت محصول و عدم تثبیت قیمت واقع ی شکر در دوران های سرنوشت ساز و نیز عدم حمایت دولت در دیگر زمینه ها همه ضربه های شکننده ای بودند که بر پیکر این صنعت وارد شد ،اما در این میان دست اندرکاران این محصول شگفت چه می توانند بکنند؟

قطعا امید به آینده و تلاش و کوشش در شرایط موجود مرهم است. درمان هم هست . نوش داروی زخم ها است و پاد زهر نیش ها وآزردگی های درون.همه باید برای حمایت از این صنعت که بی شک بعد از ذخائر عظیم نفت و گاز در اقتصاد کشور وزنه ای محسوب می شود دست در دست هم داده و در جهت کاهش تنش ها و ایجاد وفاق ملی عرصه را بر مدیران تولید که با خون دل هزینه های این شرکت ها و از همه مهم تر دستمزد ماهیانه هزاران پرسنل خود را تامین می نمایند تنگ تر و سخت تر نکنیم و با کوشش و تلاش آگاهانه و مستمر خود زمینه های ماندن و ماندگاری این صنایع را فراهم آوریم.

قطعا چشم انداز این کوشش ها مطمئن، روشن و امید بخش است. باید نگاهمان را تغییر دهیم و سیاسی کاری و جناح بندی ها را کنار بگذاریم چرا که نقل است: سازمان هایی که به تغییرات توجه نکرده اند و خود را با آن وفق نداده اند یا حتی از آن پیشی نگرفته اند از دور خارج شدند و دیگر حت نامی از آن ها نیست . باید تغییرات را پذیرفت. مگر نه این است که تبعات ناشی از کم شدن تولیدی یک شرکت آن هم در وسعت و اندازه  کشت وصنعت کارون به عنوان بزرگترین تولید کننده شکر سفید در ایران و خاورمیانه اساساً ضربه به کل اقتصاد نظام و نه فقط مجموعه کارون به حساب می آید.

گزارش/ جهانگیر ترکستانی