شعر / حماسه ی یک ملّت

ســال هـای پـیـش در ایـــران ِ مـا
جـنـگِ سخـتی شـد بـلای جـانِ مـا

دشـمنی بی رحـم بر ما حمله کـرد
روزگـار ِ مـــا پــر از انـــــدوه و  درد

شـهـرِ مـا از شـادمـانـی دور شـد
کـوچه های شـهـر سوت و کـور شد

تــرس و انـدوه در نــگـــاه کـودکـان
اشـک هـا از چشـم ها گشـته روان

مـوشـک و آژیـر و تـوپ و تانـک ها
یــادگــــاری مـانـــده در تـاریـخ ِمـا

شهر ِ ما ویرانه شد زان جنگِ سخت
سهم ما شـد یک زمیـن ِبی درخـت

آن  جـوانـــان ِدلـیـــر و بـا شـــــرف
راه جبهه می سپـرده ،جـان بـه کف

 اسـم رمـز  و سنـگر  و سـوزِ دعـا
زنـدگی بـــتا مـردمـی بـی ادعــــا

خـاکـریز و پـاتـکی بـر دشـمنان
یــادگـار ِ خـاطـــراتِ جـنگـمـان

از بـرای مـیــهن و خــــاکِ وطـن
نـوجوانـان هم بـه تن کـرده کفـن

حفـظِ میـهـن شـد همه آمـالِ ما
دفـع دشـمـن هـم دعـای سـالِ مـا

رستـم و اسـطـوره هـای قـهرمـان
بـارِ دیگر زنـده شـد در شـهرمـان

یک حماسه  شـد هـمه ایـران ِمـا
عـشق هـای میـهنی در جـان ِمـا

بــس جـوانـان ِرشـیـدِ ایـن دیـار
نـامـشان جـاویـد شـد روی مـزار

 آن جـوانــان آرزوهــا داشـتـنـد
کـودکـان امـیـد ِ فـردا داشـتـنـد

 مـادران در حســـرت ِ دیـدارشـان
همسران هر روز و شب غمخوارشـان

بس کـه مـوشک بـر سرِ ما ریختـند
مردمـــان از خـانـه ها بـگـریـختـنـد

آن شـوادون هـا همـه سنگر شدنـد
سنگری تـاریـک و بـی اختـر شـدنـد
 
روزگـار ِسخـــت و تـــاری داشـتیـم
غـصـّه هـای بـی شـماری داشتیـم

تـرکـش ِخمپـاره هـا را خـورده ایم
سـال ها خـون جگـر ها خـورده ایـم

مـوشـک و آوارهـــا را دیـــده ایـم
داغ هـا از بـاغ ِحسـرت چـیـده ایـم

مــا بــــرای پــاســـداری از وطـن
بـارهـا بـگذشـته ایـم از جـان و تـن

رفته بودنـد آن جوانـان رویِ مـیـن
تـا کـه مـانَـد جاودان ایـران زمـیـن

دور رانـده  دشـمـن  ِ بـیـگانـه را
حـفـظ کـرده میـهَن و کـاشـانـه را

حفظ کردند این حریـــم و خاکِـشان
جـاودان شـد  قلب هـای پـاکـِشـان   
 
آن رشـادت هـا و آن ایـثـارهـا
عـاقـبـت پـیـروز شـد بـر کـارهـا

هـمّـــتِ ایـن مـردمـان بـار ِ دگـر
متـحـد شـد تـا کُـنـد کـار ِ دگــر

جـاده هـا و خـانـه ها آبــــاد شـد
جبهـهء غـرب و جـنـوب آزاد شــد

نـام هــای قـهـرمــــانــانِ بــــــــزرگ
شد هـمه اسطوره هـایی بـس سِتُرگ

اینکه که گفتم قصّه یا افسانه نیست
درد و رنـجِ مـردمی بـیگـانه نیـسـت

اینکه که گفتم سرگذشـتِ میـهنَست
داسـتــانِ جـنـــگ بـا اهـریـمنَســـت

داسـتـــان مـلتـی بـا افـتـخــــــار
در نبـردی سـخت ، نـامش مـاندگار

مردمـانی سخت کـوش و قهرمـان
نـامـشان اسـطوره شـد در ایـن زمـان

 مــــادران گـویـنـد ایـن تـاریـــخ را
تـا که دانـد کـودک ِ ایـن عـصـر مـا

هـر وجـب خاکی که خاکِ میهنَست
حاصل ِ صـدها دل و جـان و تـنَست