سیری در تاریخ/ابوجعفر منصور و نخستین مخالفت‌ها با خلافت عباسی
محمد امین حیات مقدم:
عباسیان پس از به دست گرفتن خلافت، شیعیان را از حضور در ساختار قدرت و دستیابی به خلافت کنار گذاشتند.
این رویکرد با مخالفت‌هایی روبه‌رو شد و یکی از نخستین حرکت‌های اعتراضی در این دوره، قیام شریک بن شیخ مهری در بخارا بود. او حرکت خود را با تأکید بر حمایت از خاندان آل علی و مخالفت با خلافت آل عباس آغاز کرد و تلاش داشت با تکیه بر این شعار، مخالفان حکومت عباسی را گرد هم آورد.
پس از سفاح، ابوجعفر منصور به عنوان دومین خلیفه عباسی به قدرت رسید. او که حدود ده سال از سفاح بزرگ‌تر بود، پیش از رسیدن به خلافت نیز در امور سیاسی و اداری نقش داشت. منصور در خراسان برای سفاح بیعت گرفت و بر اداره ایالات و استان‌ها نظارت می‌کرد؛ تجربه‌ای که جایگاه او را در ساختار قدرت عباسیان تقویت کرده بود.
ابوجعفر منصور فرزند محمد و از نسل عباس بن عبدالمطلب، عموی پیامبر اسلام، بود. او از سال ۷۵۴ تا ۷۷۵ میلادی خلافت کرد و در این مدت، دومین مرحله از حکومت عباسیان را بر عهده داشت.
