کلانشهر اهواز در حالی با پیشرفت زیر ۱۰ درصدی شبکه دفع آبهای سطحی و پاسکاری میان دستگاهها دستوپنجه نرم میکند که با هر بارندگی، خیابانهایش به دریاچه تبدیل شده و زندگی شهروندان مختل میشود.
آسمان اهواز که ابری میشود، دل شهروندان به لرزه میافتد. کلانشهری که روی دریایی از نفت شناور است، با نخستین باران پاییزی به بند میآید و خیابانهایش به دریاچه تبدیل میشوند. سالهاست که قصه پرغصه آبگرفتگی معابر، پسزدگی فاضلاب و ماندآبهای چندروزه در محلات مختلف اهواز تکرار میشود و در این میان، سهم مردم تنها خسارت، ترافیک و عصبانیت است؛ در حالی که مدیران شهری و استانی همچنان در بر پاشنه وعدههای توخالی و پاسکاری وظایف میچرخانند.
بیشتر بخوانید
جدال خوزستان با النینو؛ مدیران چه در سر دارند؟
خوزستان در آستانه پاییزی پرباران قرار دارد و مدیران استانی با برگزاری جلسات ستاد بحران، از آمادگی کامل برای مهار پدیده «النینو» خبر میدهند؛ اما باید منتظر ماند و دید که این هشدارها و جلسات در روز واقعه به کار میآید و مسئولان آماده هستند یا نه.
پیشرفتهای کمتر از ۱۰ درصدی و بودجههایی که در هوا معلقند!
وضعیت اجرای طرح جامع دفع آبهای سطحی اهواز به نقطهای تاسفبار رسیده است. علیرضا عالیپور، معاون خدمات شهری شهرداری اهواز، در دوشنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۵ پرده از این حقیقت تلخ برداشت که میزان پیشرفت فیزیکی این طرح جامع کمتر از ۱۰ درصد است و برای تکمیل آن به ۲۰ هزار میلیارد تومان اعتبار نیاز دارد. او اعتراف کرد که شبکه آبهای سطحی اصلا در اولویت دولت نیست و تمرکز بیشتر روی شبکه فاضلاب قرار دارد.این در حالی است که رضا امینی، شهردار برکنار شده اهواز، پیشتر در سهشنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۲ میزان اعتبار مورد نیاز برای این شبکه را ۱۱ هزار و ۸۰۰ میلیارد تومان اعلام کرده بود؛ رقمی که با تورم سرسامآور سر به فلک کشیده، اما مدیران همچنان اندر خم یک کوچه ماندهاند و حتی در ۲۴ آذر ۱۴۰۰ با صراحت اعلام کردند که «برای دفع آبهای سطحی حتی یک ریال هم به شهرداری اهواز پرداخت نشده است!»