شهر جدید رامین پس از نزدیک به چهار دهه از تصویب و انبوهی از وعدههای عملنشده، با جمعیتی حدود ۲ هزار نفر همچنان چشمانتظار زیرساختهای اولیه و حملونقل عمومی برای خروج از بنبست سکونتی است.
قرار بود سرریز جمعیت اهواز را در خود جای دهد، گوی سبقت را از دیگر شهرهای جدید برباید و به الگویی نوین از شهرسازی در جنوب غرب کشور تبدیل شود. اما امروز، پس از گذشت نزدیک به چهار دهه از تصویب و آغاز مطالعات، شهر جدید رامین در ۴۰ کیلومتری شمال اهواز، همچنان با چالشهای اساسی در جذب جمعیت و تکمیل زیرساختها دستوپنجه نرم میکند؛ شهری با وسعت هزاران هکتار که به گفته موسویزاده نماینده مردم اهواز در مجلس، کل جمعیت ساکن در آن به زحمت به ۲ هزار نفر میرسد.
روزشمار وعدههای پر زرقوبرق
نگاهی به مصاحبهها و بیانیههای سالهای گذشته نشان میدهد مدیران وقت همواره با حرارت از «جهش بزرگ» در این شهر سخن گفتهاند:سالها پیش معاون وقت وزیر راه و شهرسازی اعلام کرد: «شهر رامین بهزودی گوی سبقت را از دیگر شهرهای جدید خواهد ربود.»در اواسط دهه ۹۰، مدیران با امیدواری از تبدیل شدن رامین به «شهر جدید برتر کشور» تیتر ساختند.در دورهای دیگر، انتقال ساکنان بافتهای فرسوده و مناطق پرخطر اهواز مانند منبعآب به رامین به عنوان راهکار نجات معرفی شد؛ طرحی که بهدلیل نبود انگیزه، دوری راه و فقدان خدمات، عملاً با بیمیلی و استقبال سرد مردم روبهرو شد.
چرا مردم رامین را انتخاب نمیکنند؟
بررسی میدانی و مطالبات مردم خوزستان دلایل این عدم استقبال را روشن میکند:بنبست حملونقل عمومی: فاصله بیش از ۴۰ کیلومتری تا کلانشهر اهواز نیازمند خطوط سریع، اتوبوسرانی منظم و قطار حومهای است، اما رفتوآمد به رامین همچنان هزینهبر و طاقتفرساست.کمبود خدمات اولیه زندگی: در دسترس نبودن مراکز درمانی مجهز، شعب بانکی کافی، مدارس متنوع در مقاطع مختلف و فضاهای تفریحی و تجاری، خانوادهها را از سکونت دائم منصرف میکند.نبود جذابیت اقتصادی و اشتغال: شهری که شغل تولید نکند، جمعیتپذیر نمیشود. ساکنان برای کار روزمره ناچار به تردد به اهواز یا شهرهای همجوار هستند.
اقدامات مثبت اخیر؛ بارقههای امید روی کاغذ و زمین
با وجود این کاستیها، انصاف حکم میکند که تلاشهای حقوقی و زیرساختی اخیر نادیده گرفته نشود:تثبیت اراضی دولتی: صدور اسناد مالکیت تکبرگ برای بیش از ۹۴۰۰ هکتار از اراضی شهر رامین، بستر هرگونه تعرض حقوقی و زمینخواری را بست و دست دولت را برای برنامهریزی شهری باز کرد.تزریق طرحهای حمایتی مسکن:اختصاص قطعات زمین در قالب طرح جوانی جمعیت و نهضت ملی مسکن و تعیین تکلیف واحدهای بلاتکلیف مسکن مهر، اقداماتی است که میتواند محرک ساختوساز باشد.
رامین نیازمند تغییر ریل است
شهر جدید رامین برای خروج از سایه رکود، به «شعار» و «امیدواریهای مقطعی» نیازی ندارد؛ راهکار این شهر در سه گام خلاصه میشود: راهاندازی حملونقل سریع و ارزان به اهواز، ایجاد قطبهای کارگاهی و کشاورزی نوین برای خلق شغل پایدار، و استقرار فوری خدمات پایه سلامت و آموزش. تا زمانی که این زنجیره کامل نشود، مشوقهای زمین و وام بهتنهایی نمیتواند خاک رامین را به خانهای گرم برای مردم خوزستان بدل کند.