تاریخ انتشار: ۱۱ شهريور ۱۴۰۵ - ۰۹:۰۴
کد خبر: ۳۳۶۱۴۳
نسخه چاپی ارسال به دوستان ذخیره

رامین؛ رویایی که هنوز محقق نشده است

شهر جدید رامین پس از نزدیک به چهار دهه از تصویب و انبوهی از وعده‌های عمل‌نشده، با جمعیتی حدود ۲ هزار نفر همچنان چشم‌انتظار زیرساخت‌های اولیه و حمل‌ونقل عمومی برای خروج از بن‌بست سکونتی است.
  قرار بود سرریز جمعیت اهواز را در خود جای دهد، گوی سبقت را از دیگر شهرهای جدید برباید و به الگویی نوین از شهرسازی در جنوب غرب کشور تبدیل شود. اما امروز، پس از گذشت نزدیک به چهار دهه از تصویب و آغاز مطالعات، شهر جدید رامین در ۴۰ کیلومتری شمال اهواز، همچنان با چالش‌های اساسی در جذب جمعیت و تکمیل زیرساخت‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ شهری با وسعت هزاران هکتار که به گفته موسوی‌زاده نماینده مردم اهواز در مجلس، کل جمعیت ساکن در آن به زحمت به ۲ هزار نفر می‌رسد.

روزشمار وعده‌های پر زرق‌وبرق

نگاهی به مصاحبه‌ها و بیانیه‌های سال‌های گذشته نشان می‌دهد مدیران وقت همواره با حرارت از «جهش بزرگ» در این شهر سخن گفته‌اند:​سال‌ها پیش معاون وقت وزیر راه و شهرسازی اعلام کرد: «شهر رامین به‌زودی گوی سبقت را از دیگر شهرهای جدید خواهد ربود.»​در اواسط دهه ۹۰، مدیران با امیدواری از تبدیل شدن رامین به «شهر جدید برتر کشور» تیتر ساختند.​در دوره‌ای دیگر، انتقال ساکنان بافت‌های فرسوده و مناطق پرخطر اهواز مانند منبع‌آب به رامین به عنوان راهکار نجات معرفی شد؛ طرحی که به‌دلیل نبود انگیزه، دوری راه و فقدان خدمات، عملاً با بی‌میلی و استقبال سرد مردم روبه‌رو شد.

چرا مردم رامین را انتخاب نمی‌کنند؟

​بررسی میدانی و مطالبات مردم خوزستان دلایل این عدم استقبال را روشن می‌کند:بن‌بست حمل‌ونقل عمومی: فاصله بیش از ۴۰ کیلومتری تا کلان‌شهر اهواز نیازمند خطوط سریع، اتوبوس‌رانی منظم و قطار حومه‌ای است، اما رفت‌وآمد به رامین همچنان هزینه‌بر و طاقت‌فرساست.کمبود خدمات اولیه زندگی: در دسترس نبودن مراکز درمانی مجهز، شعب بانکی کافی، مدارس متنوع در مقاطع مختلف و فضاهای تفریحی و تجاری، خانواده‌ها را از سکونت دائم منصرف می‌کند.نبود جذابیت اقتصادی و اشتغال: شهری که شغل تولید نکند، جمعیت‌پذیر نمی‌شود. ساکنان برای کار روزمره ناچار به تردد به اهواز یا شهرهای همجوار هستند.

اقدامات مثبت اخیر؛ بارقه‌های امید روی کاغذ و زمین

​با وجود این کاستی‌ها، انصاف حکم می‌کند که تلاش‌های حقوقی و زیرساختی اخیر نادیده گرفته نشود:تثبیت اراضی دولتی: صدور اسناد مالکیت تک‌برگ برای بیش از ۹۴۰۰ هکتار از اراضی شهر رامین، بستر هرگونه تعرض حقوقی و زمین‌خواری را بست و دست دولت را برای برنامه‌ریزی شهری باز کرد.تزریق طرح‌های حمایتی مسکن:اختصاص قطعات زمین در قالب طرح جوانی جمعیت و نهضت ملی مسکن و تعیین تکلیف واحدهای بلاتکلیف مسکن مهر، اقداماتی است که می‌تواند محرک ساخت‌وساز باشد.

رامین نیازمند تغییر ریل است

​شهر جدید رامین برای خروج از سایه رکود، به «شعار» و «امیدواری‌های مقطعی» نیازی ندارد؛ راهکار این شهر در سه گام خلاصه می‌شود: راه‌اندازی حمل‌ونقل سریع و ارزان به اهواز، ایجاد قطب‌های کارگاهی و کشاورزی نوین برای خلق شغل پایدار، و استقرار فوری خدمات پایه سلامت و آموزش. تا زمانی که این زنجیره کامل نشود، مشوق‌های زمین و وام به‌تنهایی نمی‌تواند خاک رامین را به خانه‌ای گرم برای مردم خوزستان بدل کند.
مرجع / فـارس
captcha
آخرین اخبار