رونمایی از کارنامه تجهیزات میلیاردی علوم پزشکی اهواز، این سوال جدی را میان مردم و کارشناسان ایجاد کرده که آیا بدون تامین پزشک مقیم و تقویت بهداشت، سلامت خوزستان تضمین میشود؟
، امروز رئیس دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز کارنامهای پر از دستگاههای گرانقیمت، بخشهای جدید بیمارستانی و پروژههای عمرانی را به مناسبت هفته دولت رونمایی کرد؛ از راهاندازی دستگاههای پیشرفته «پتاسکن» در مرکز استان تا ارسال سیتیاسکن و سونوگرافی به شهرستانهای لالی، هندیجان و ایذه.این تلاشها در شرایطی که دانشگاه زیر بار بدهی کمرشکن ۱۶ هزار میلیارد تومانی (همت) دستوپا میزند، روی کاغذ قابل توجه و برای بیماران صعبالعلاج امیدبخش است؛ اما وقتی پای صحبت کارشناسان بهداشت و مردم کف خیابان مینشینید، زاویه دیگری از ماجرا روشن میشود: آیا سلامت مردم خوزستان فقط با خرید دستگاههای فوقپیشرفته تضمین میشود؟
دستگاه هست، اما دکتر کجاست؟
بزرگترین دغدغه مردم شهرستانها این است که تجهیزات پزشکی بدون پزشک متخصص و تکنسین مقیم، به کارشان نمیآید. بردن دستگاه پیشرفته به شهری مثل ایذه یا هندیجان اتفاق خوبی است، اما وقتی بیماری برای خواندن جواب آزمایش یا سیتیاسکن باید دوباره به اهواز سفر کند، دردی از او دوا نشده است.بدون ماندگاری پزشک متخصص و کارشناس فنی، این سرمایههای میلیاردی خیلی زود پشت درهای بسته خاک میخورند و عملاً خواب سرمایه اتفاق میافتد.
درمانمحوری به جای پیشگیری؛ حلقه مفقوده سلامت در خوزستان
در گزارش ارائهشده، بیش از ۹۰ درصد تمرکز بر درمان و خرید آهن و بتن بوده و جایگاه «بهداشت و پیشگیری» تقریباً خالی است. مردم خوزستان سالهاست با غبار، آلودگیهای صنعتی، مشکلات تنفسی و کیفیت آب دستوپنجه نرم میکنند؛ مسائلی که با تقویت خانههای بهداشت، غربالگری بهموقع و آموزش سبک زندگی مهار میشوند، نه با خرید دستگاه امآرآی در مراحل پایانی بیماری. اگر آب و هوای سالم و پایش اولیه نباشد، هزاران تخت بیمارستانی جدید هم پاسخگوی صف بیماران نخواهد بود.
نگرانی از هزینههای نگهداشت زیر آفتاب و شرجی
خرید دستگاههای حساس تصویربرداری یک ماجراست و نگهداشت آنها در شرایط آبوهوایی داغ و پر از گردوغبار جنوب، ماجرایی دیگر. بدون داشتن قراردادهای معتبر پشتیبانی و تأمین قطعات، این تجهیزات گرانقیمت با کوچکترین خرابی از کار میافتند و مردم دوباره مجبور میشوند برای یک عکسبرداری ساده راهی مرکز استان یا استانهای همجوار شوند.
چالشهای نامرئی نظام سلامت استان در ۴ بند
غفلت از خط مقدم بهداشت: تمرکز روی دستگاههای درمانی بدون تقویت شبکه بهداشت و پیشگیری از بیماریها.بحران ماندگاری متخصص: نبود پزشک و کادر درمان مقیم در شهرستانها برای راهاندازی واقعی تجهیزات جدید.استهلاک سریع در گرما و خاک: نبود برنامه شفاف برای سرویس و کالیبراسیون منظم دستگاهها در اقلیم خوزستان.بدهی ۱۶ همتی و خطر تقاضای القایی: تشدید ناترازی مالی دانشگاه در صورت عدم اتصال این تجهیزات به نظام ارجاع اصولی.
خرید تجهیزات مدرن بدون شک گامی مثبت برای درمان بیماران است، اما مدیریت سلامت استان زمانی نمره قبولی کامل میگیرد که پیش از خرید تجهیزات میلیاردی، به فکر کادر درمان شهرستانها و پیشگیری از بیمار شدن مردم باشد؛ در غیر این صورت، این هزینهها تنها مسکّنی موقت بر درد کهنه سلامت خوزستان خواهد بود.