محمد چکشیان معاون سابق وزارت کار دولت شهید رئیسی و فعال فرهنگی خوزستان در یاداشتی به گوشه های از عظمت امام شهید در جامعه سازی پرداختند.
درک ما از معارف انقلاب اسلامی و عظمت امام راحل، همگی مدیون توست. به توصیهی تو، آثار استاد شهید مطهری، استاد مصباح یزدی و استاد جوادی آملی را مطالعه کردیم؛ هرچند که تو خود در «طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن»، نمایی جامع و روشن از اندیشه اسلامی را بر ما عرضه کردی و مسیر حقیقت را پیش روی ما نهادی.
بارها بر این حدیث تأکید نمودی که «العلم سلطان» و دانش را آشکارترین وسیلهی عزت و قدرت یک کشور معرفی کردی. اندیشه مقاومت، جهاد و مبارزه را در مکتب تو آموختیم. اقتصاد مقاومتی را راهبرد استقلال کشور میدانستی و در نسل ما دغدغهی تولید و اقتصاد مردمی را ایجاد کردی و ما به عشق تو، با افتخار به مصرف کالای ایرانی روی آوردیم. عشق به ایران را از تو آموختیم و با شعار «ما میتوانیم»، تلاش برای ایرانی قدرتمند را وظیفه خود دانستیم.
تو در بیانیهی گام دوم، نقشهای راهبردی از دیروز، امروز و فردای انقلاب اسلامی را به ما نشان دادی؛ تو در دل ما نهالی به نام «تمدن نوین اسلامی» کاشتی و کلید اساسی همه قفلها را امید و نگاه خوشبینانه به آینده معرفی کردی و به ما نشان دادی که کلید رمزآلود ظهور، مسئلهی فلسطین است. اهمیت وحدت امت اسلامی و اتحاد مقدس را در دانشگاه تو فراگرفتیم.
امام من... تو بودی که با نگاهی ژرف، ما را از تهاجم فرهنگی، امپراطوری رسانهای غرب و پیچیدگیهای جنگ نرم باخبر کردی. تو با طرح دغدغههای فرهنگی و تبیین ضرورتِ کنش اجتماعی، ما را به عرصهی کار فرهنگی وارد کردی و در کنار امام موسی صدر و شهید بهشتی، مهمترین منبع و محرک کارهای تشکیلاتی ما بودی؛ چرا که راهحل را در حضور مردم و تکیه بر نقش «حلقههای میانی» میدانستی و از ضرورت عبور از پیچهای تاریخی برای رسیدن به قله سخن گفتی.
در دوران دانشجویی، اولویت اصلی ما را تحصیل، تهذیب و ورزش (رشد همهجانبه در همه ساحتهای انسانی) قرار دادی و از ضرورت خودسازی و آماده شدن برای نقشآفرینی در عرصههای بزرگتر سخن گفتی. ما غیور بودن نسبت به اصول و در عین حال جذب حداکثری را از گفتار و رفتار تو ادراک کردیم.
ما به توصیهی تو، تاریخ مشروطه را خواندیم، از زاویهی نگاه تو به شریعتی، جلال و آوینی نگریستیم و به دنیای کتاب، ادبیات، روایت پیشرفت و جهاد تبیین روی آوردیم. با تو به فردوسی، حافظ و اقبال علاقهمند شدیم و به عشق تو، شعرهای اخوان، پروین و قیصر را میخواندیم.
دنیای بی تو هیچگاه برای ما معنا و مفهومی نداشت و حتی تصور آن غیرممکن بود؛ ولی با تو عهد میبندیم که با تبعیت از جانشین شایستهات، حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای (حفظهالله)، اجازه ندهیم این داغ سنگین زمینگیرمان کند.
ما از بغض خویش حماسهای میسازیم برای انتقام خون تو، برای ساختن دولت اسلامی و انشاءالله تمدن نوین اسلامی و زمینهسازی برای ظهور خورشید ولایت عظمی.