دستهای کوچک، پیکرهای ازلی؛ روایت زندگی کنار کارون با هنر کودکان
عاطفهجوادی/ کودکان محله گاومیشآباد کارون، در ساحل شرقی رودخانه کارون و در کارگاهی هنری، با استفاده از گل، گاومیشهای خیالی خود را ساختند؛ این کارگاه تلاشی برای پیوند دادن هنر معاصر با تجربه زیسته و هویت بومی این کودکان بود.
در ساحل شرقی رودخانه کارون، جایی میان صدای آب و حضور همیشگی گاومیشها، دستان کوچک کودکان محله گاومیشآباد اینبار روایتگر زندگی روزمرهشان شد؛ کودکانی که با تکههایی از گل، نه فقط پیکرههایی ساده، بلکه بخشی از حافظه زیسته و جهان بومی خود را شکل دادند.
کارگاهی هنری در دل یکی از محلههای حاشیهای اهواز، تلاش کرد تا هنر را از فضای رسمی و آموزشمحور جدا کرده و به متن زندگی مردم ببرد؛ جایی که تجربه زیسته، بازیهای کودکانه و پیوند دیرینه انسان، آب و گاومیش، الهامبخش خلق آثاری شد که سادگی و خلاقیت را در کنار هم به نمایش گذاشت.
دبیر هنری هجدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر، بخش «سرزمین من» در استان خوزستان، روز پنجشنبه در حاشیه این رویداد هنری اظهار کرد: جایی که زندگی روزمره، الهامبخش خلق اثر شد و خلاقیت ناآموزشدیده، جلوهای ناب از هنر را رقم زد.
امیر عبیداوی افزود: این برنامه، ذیل هجدهمین جشنواره هنرهای تجسمی تعریف شده و کودکان محله گاومیشآباد را در همان زیستبوم روزمرهشان هدف قرار داد؛ درست همانجا که ساحل کارون محل بازیشان و آبتنی گاومیشهایشان است.
وی گفت: برگزارکنندگان، بدون هیچ پیششرط آموزشی، ابتدا برای کودکان قصه گفتند، با آنها بازی کردند و صدای گاومیش را درآوردند، سپس گِل در اختیارشان گذاشتند و از آنها خواستند گاومیش (جاموس) خود را بسازند.
این هنرمند بیان کرد: در تمام طول کارگاه، هیچ دخالتی در روند ساخت صورت نگرفت و هیچ نمونه یا آموزشی ارائه نشد و هدف، تنها خلق حجم بر اساس تجربه زیسته کودکانی بود که هر روز گاومیش را از نزدیک میبینند، لمسش میکنند و با او زندگی میکنند.
وی خاطرنشان کرد: نتیجه کارگاه، برگزارکنندگان را شگفتزده کرد زیرا گاومیشهای گِلیای که از زیر دستان کودکان بیرون آمدند، با جای شَستهای آشکار، فرمهای بدوی و گاه دفرمه اما بهشدت خلاقانه و زنده، بیش از آنکه شبیه کاردستیهای کودکانه باشند، به مجسمههایی ازلی میمانستند، آثاری که میتوانستند متعلق به هزاران سال پیش یا ساخته یک هنرمند حرفهای باشند که عامدانه به سراغ زبان خام و بدوی رفته است.
وی تاکید کرد: هدف از برگزاری این کارگاه، عبور از آموزش رسمی و کشف توان بیواسطه کودکان در روایت زندگی از مسیر هنر عنوان شده است.
عبیداوی گفت: این کارگاه نیز همچون سایر برنامههای پروژه «سرزمین من» تلاشی است برای گرهزدن هنر معاصر با هویت بومی، حافظه جمعی و تجربه زیسته جوامع پیرامون آبهای خوزستان و نشان دادن اینکه هنر، پیش از هر چیز، میتواند از دل زندگی روزمره سر برآورد.
این برنامه در ادامه پروژه «سرزمین من» با محوریت آب و هنرهای تجسمی، ذیل هجدهمین جشنواره هنرهای تجسمی برگزار شد.
گاومیشآباد نامش را از کسب و کار قدیمی مردم این محله دارد، پرورش گاومیش و گاومیشداری. بیشتر مردم این محله بزرگ، در خانههای خود آغلهایی دارند و به کار دامداری مشغول هستند. گاومیشآباد در حاشیه ساحل شرقی رودخانه کارون در جنوب اهواز بین پل پنجم و پل ششم و روبه روی منطقه گلستان اهواز واقع است.
مجاورت با آب لازمه گاومیشداری است و اهالی هر روز گاومیشهایشان را برای آبتنی به رودخانه کارون میبرند. گاومیشآباد محلهای حاشیهای در دل شهر اهواز است. این محله تا چند سال پیش بخشی از منطقه ۸ شهرداری اهواز بود اما با جدا شدن منطقه کوت عبدالله از اهواز و ایجاد شهرستان کارون، اکنون در این شهرستان جدید واقع است.
