پروژه احیای پارک قدیمی «حجاب» اهواز پس از ۱۴ ماه وعده نافرجام و با وجود پیشرفت ۸۰ درصدی، در پیچوخم بدقولیهای مدیران شهری و بهانه «کمبود بودجه» متوقف شد تا حسرت بازگشایی قدیمیترین بوستان شهر برای مردم اهواز کماکان باقی بماند.
گویی طلسم «پارک حجاب» اهواز شکستنی نیست. پارکی که روزگاری نگین سبز منطقه انقلاب و امانیه محسوب میشد و خاطرات نسلهای مختلف اهوازی در تار و پود آن تنیده شده، امروز به نمادی از «بدقولیهای زنجیرهای» شورای شهر و شهرداری اهواز تبدیل شده است. بررسی روند وعدههای مسئولان شهری از اسفند ۱۴۰۳ تا امروز (اردیبهشت ۱۴۰۵)، کلافی سردرگم از تاریخهایی را نشان میدهد که یکی پس از دیگری منقضی شدند، اما درِ این پارک همچنان به روی مردم بسته ماند.
سریال وعدهها؛ از «نوروز ۱۴۰۴» تا «نامعلوم»
مرور تقویم اظهارات مسئولان شهرداری و شورای شهر، عمق سوء مدیریت زمان در این پروژه را نشان میدهد:پرده اول (اسفند ۱۴۰۳): امینی، شهردار وقت وعده داد: «پارک حجاب تا نوروز ۱۴۰۴ آماده میشود.» نوروز آمد و رفت، اما خبری از بازگشایی نشد.پرده دوم (اردیبهشت ۱۴۰۴): مرادحسینی، معاون عمرانی، ضربالاجل جدیدی تعیین کرد: «تا اواسط خردادماه به بهرهبرداری میرسد.» خرداد هم در گرمای اهواز ذوب شد و پارک افتتاح نشد.پرده سوم (تیر ۱۴۰۴): علی شمسی، معاون خدمات شهری اهواز مدعی بود کار در حال انجام است، از نصب «باغوحش مصنوعی» و «کاشت گیاهان در پاییز» گفت. اما پاییز نه تنها بوی گل نداد، بلکه بوی برکناری شهردار و معاونانش وزید.پرده چهارم (مهر ۱۴۰۴): امینی باز هم وعده داد: «در یکی دو ماه آینده افتتاح میشود.»امروز در اردیبهشت ۱۴۰۵، سیاوش محمودی، عضو شورای شهر، در حالی از «توقف کار» و «مشکلات مالی» سخن میگوید در اسفند ۱۴۰۳ گفته بود به زودی از این پارک بهرهبرداری میشود
۲۰ میلیارد تومان هزینه و پروژهای که نیمهتمام ماند!
سیاوش محمودی از حامیان اصلی شهردار برکنار شده اهواز در اسفند ۱۴۰۳ با آب و تاب از بودجه ۲۵ میلیارد تومانی برای احیای این پارک سخن میگفت، حالا پس از گذشت بیش از یک سال، تغییر لحن داده است. پرسش افکار عمومی از این عضو شورای شهر این است: چگونه پروژهای که به گفته خودتان ۸۰ درصد پیشرفت فیزیکی داشته، ناگهان به دلیل مشکلات مالی متوقف میشود؟ آیا اعتبار ۲۵ میلیاردی در جای دیگری هزینه شده یا برآوردهای اولیه چنان نادقیق بوده که پروژه در قدمهای آخر از نفس افتاده است؟
از «باغوحش مصنوعی» تا واقعیت تلخ متروکه
وعدههای پرزرقوبرقی مثل پیست اسکیت، بتن دکوراتیو و باغوحش مصنوعی، حالا زیر لایهای از گرد و غبار وعدههای محققنشده مدفون شدهاند. اهالی محلههای «نهضتآباد» و «کوی انقلاب» که دلخوش به بازسازی این فضای نوستالژیک بودند، اکنون با ورودیهای مسدود و کارگاهی روبرو هستند که طبق گفته عضو شورای شهر: «تقریباً کار در آن متوقف است.»
مطالبه مردمی: برخورد با ترک فعلها
مردم این پرسش را از شورای شهر و شهرداری اهواز دارد:چرا پروژهای که قرار بود نوروز ۱۴۰۴ تحویل شود، پس از ۱۴ ماه هنوز به بهرهبرداری نرسیده است؟مسئول ضرر و زیان ناشی از فرسودگی تجهیزات نصب شده (در صورتی که نصب شده باشند) در این مدت کیست؟آیا ناتوانی در مدیریت یک پارک محلی، مشتی نمونه خروار از وضعیت پروژههای بزرگتر شهری در اهواز نیست؟مردم اهواز از «بزک کردن» آمارها و وعدههای تقویمی خسته شدهاند. پارک حجاب نه یک پروژه پیچیده اتمی است و نه یک ابرپروژه عمرانی؛ تنها همت و صداقتی میخواست که گویا در راهروهای شهرداری و صحن شورا، پشت درهای بسته گم شده است. فارس تا حصول نتیجه و بازگشایی این پارک، پیگیر این پرونده خواهد بود.