در فضای فعلی این روزها، «خروش مردم خوزستان» در شب ۱۲ فروردین ۱۴۰۵ (سالروز تولد جمهوری اسلامی) نمادی از تداوم فریاد انزجار از آمریکای جنایتکار و رژیم کودک کش اسراییل در پی وقایع اخیر یعنی شهادت حضرت آیتالله خامنهای و تجاوز و حمله ناجوانمردانه به ایران است.
شب ۱۲ فروردین ۱۴۰۵، در حالی که تقویم رسمی یادآور دهههای گذشته بود، خیابانهای شهرهای خوزستان از اهواز و آبادان تا دزفول و ایذه و نیز شهر به شهر این استان پهناور شاهد تولد معنای دیگری از اراده مردمی بود.
تجمعهای شبانهای که از محلههای حاشیهای آغاز شد و به قلب شریانهای اصلی شهر رسید، نشان داد که نبض این خاک غنی، فراتر از مناسبتهای تقویمی میتپد.
مردم جای جای استان امشب همصدا و متحد فریاد «اللهاکبر» سردادند؛ مردمانی که در هر شرایطی پایبند ریشههای خود بودهاند.
امشب طنین «اللهاکبر» مردم خوزستان، درهمتنیدگی عجیبی با زمزمهی دستهجمعی سرود جمهوری اسلامی پیدا کرده بود. پیر و جوان همه با تمام وجود سرود خواندند و بار دیگر، وفاداریشان را به آرمانی که برایش خون دادهاند، به تمام دنیا نشان دادند.
امشب مردم سراسر خوزستان که بازهم شانه به شانه به خیابانها آمدند، با حضور با شکوه خود اعلام کردند این انقلاب و این کشور ریشهای تنومند دارد و برای محافظت از آن جان میدهند ولی یک وجب از خاک ایران را هرگز. حضور پرشوری که نماد همبستگی و اتحاد اقوام مختلف در این استان پهناور است.