بخشی از پایداری با جریان انحرافی مشکلی ندارند

دیدگاه موتلفه را دبیر کل در مواضع تببین می کند اما از نظر شخصی در مجموع سه طیف در کشور فعال هستند. یک طیف اصولگرایان و دیگری غیر اصولگرایان که از مجموعه لیبرال ها و اصلاح طلبان شکل می گیرد. یک طیف هم گروه هایی هستند که در بین این دو نیستند و مجموعه خاص خودشان را دارند. در این سه طیف انواع سلیقه ها، نظرات و مسایل گوناگون وجود دارد. بر این اساس در فعالیت های انتخاباتی برخی به هم نزدیک می شوند. یعنی ممکن است عده ای عنوان کنند که اصولگرا هستیم اما شاهد هستیم که از زیر با اصلاح طلبان ساخته اند. یا هم اکنون بخشی از اصلاح طلبان معتقدند که ما رای نمی آوریم و چهره ما نیز چهره مقبولی نیست؛ همچنین کسی هم به ما اعتماد نمی کند که رفع مشکلات اقتصادی را به اصلاح طلبان بسپارد، از این رو باید یک اصولگرای تعامل گر با ما همراه شویم. پس نتیجه چه می شود؟ این که گاهی در این کارهای انتخاباتی گروه ها حتی تا این حد با هم نزدیک می شوند.

بنابر این به نظر شما امکان دارد که در انتخابات سه قطب به هم نزدیک شوند؟

هنوز زود است که بخواهیم بگوییم. چون هنوز برخی تلاش دارند تا انتخابات را میان اصلاح طلب و اصولگرا، دو قطبی کنند.
 
با این وجود آیا چنین امکانی عملی خواهد بود؟

به نظر من این دوران گذشته است. چرا که شاهد هستیم در خود اصولگرایان چندین رقابت داخلی شروع شده است. در سوی مقابل در میان اصلاح طلبان نیز رقابت های داخلی آغاز شده است. بنابر این باید گفت سیاست ها متفاوت است؛ حتی تا این حد که بخشی از اصلاح طلبان می گویند باید یک  اصولگرای تعامل گر را با خود همراه کنیم.

ارایه برنامه برای دوره آتی چقدر در این دوره از انتخابات اهمیت دارد. چرا که در این زمینه ممکن است همچون دوره های گذشته یک سری شعارهای کلی به عنوان برنامه مطرح شود؟

شعار کلی را همه می دهند؛ رفع بیکاری، افزایش اشتغال و ... را که همه می گویند! باید مشخص شود که فردی که به عنوان کاندیدا در صحنه حاضر شده است چه کاری انجام خواهد داد؟ از این رو نقد ها به این سمت هدایت می شود . چرا که هم اکنون دعوای این شخص و آن شخص است و مردم از این تنازع ها خوششان نمی آید. اما باید در انتخابات ببینیم به عنوان مثال گفتمان موتلفه با سایر گفتمان ها چه فرقی دارد؟
ما در انتخابات می خواهیم بگوییم به جای آنکه یک شخص با یک شخص دعوا می کند، یک برنامه با برنامه دیگری دعوا کند. این باید جای دعوا اشخاص با یکدیگر را بگیرد. یک نفر می آید و می گوید کاندیدای ریاست جمهوی شده ام اما باید پرسید آیا خودت به تنهایی می توانی مشکلات را حل کنی؟ تیم شما چه کسی است؟ چرا تیمی معرفی نکنیم؟ باید رقابت ها را از فرد محوری به جمع محوری ببریم.

برآیند شما از حضور خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری چیست؟

در انتخابات مجلس نیز می گفتند اگر اصلاح طلبان در انتخابات حضور پیدا نکنند مردم پای صندوق رای حضور پیدا نمی کنند اما شاهد بودید که مردم آمدند؛ ببینید مردم می گویند آیا مملکت رئیس جمهور می خواهد یا نه؛ می خواهد اطلاح طلبان در انتخابات حضور پیدا کنند یا نکنند؛ به هر حال مردم رئیس جمهور خود را انتخاب می کنند. این موارد در عرصه سیاست است، در غیر این صورت در عرصه ملت و نظام به اینگونه نیست که بگوییم اگر جنگ و رقابت باشد مردم در صحنه می آیند و اگر رقابت نباشد مردم حضور پیدا نمی کنند. مگر در دوران شهید رجایی یا در دوران مقام معظم رهبری کسی رقیب ایشان بود. آقای عسگراولادی هم که آمدند در واقع در صحنه حضور نیافتند که با شهید رجایی یا با مقام معظم رهبری رقابت کنند؛ ایشان خودشان به مقام معظم رهبری رای دادند. مردم در آن زمان با چه شوری پای صندوق رای آمدند؟ چون احساس تکلیف کردند، بنابر این این بحث هایی که گاهی می کنند که اگر رقابت نباشد مردم در صحنه حضور پیدا نمی کنند و ... اینگونه نیست.  بعد هم اصلا مردم چقدر به اصلاح طلبان تمایل دارند؟ آیا اصلاح طلبان نامزد ی که بتواند رای مردم را بگیرد و بتواند مشکلات اقتصادی مردم را حل کند دارند؟ آیا چهره دارند؟ سوابق خیلی درخشانی در دولت آقای خاتمی دارند ؟ شورای شهر اول در دست اصلاح طلبان بود، ببینید چه مشکلاتی به وجود آمد.
امروز رئیس جمهوری که می خواهد بیاید باید گفتمان و شعار اصلی او به همراه برنامه مشخص باشد. عدالت و اشتغال را همه می گویند. باید مشخص باشد مسایل، مشکلات، تورم و ... چگونه حل می شود؟ این برنامه با چه کسی اجرایی خواهد شد؟ این نکته مهمی است. بنابر این معتقدم این انتخابات با انتخابات های گذشته تفاوت دارد.

پس فکر می کنید خاتمی در انتخابات حضور پیدا نخواهد کرد؟

 از نظر  احتمالات سیاسی می یابم که ایشان نمی آید. علت آن است که ایشان یک بار آمد. اگر من باشم می گوییم اگر یک نفر، دو دوره آمد و رئیس جمهور شد برای ادامه باید بنشیند و بازیکن نیمکت باشد، آن دفعه هم به ایشان عرض کردم که نظام رئیس جمهور خود را دور نمی اندازد. در موقعیت های مناسب از رئیس جمهور خود استفاده می کند، اما کاری نکن که نظام نتواند از شما استفاده کند. ایشان هم قبول کرد و گفت خیلی خوب است و نیامد. اما بعد رفت پشت سر فتنه و اوضاع عوض شد. الآن هم با این شرایط به نظر من خودشان هم فکر می کند که نباید بیاید، چرا که اگر بیاید آسیب می بیند.

در مقابل و در میان اصولگرایان ما شاهد هستیم که  جبهه پایداری تلاش داشت تا بگوید با جریان انحرافی مرز داریم، اما پس از آن برخی از اعضای سابق شورای مرکزی این جبهه در دولت حضور دارند. آیا این دو مورد با یکدیگر در تضاد نیست؟

ببینید بین آن ها خیلی اختلاف است. تنها یک و دو گروه هم نیستند. یک گروهشان اصولا جریان انحرافی را با دولت یکی می دانند و بنا براین سعی می کنند خود را از جریان انحرافی به دور بدارند و با دولت برخورد نکنند. یک مجموعه شان هستند که دیگر با جریان انحرافی مشکلی ندارند. یک مجموعه شان هم هستند که افکار دیگری دارند.

این تضارب آرا در حالی است که هنوز جبهه پایداری از ساز و کار قانونی مناسبی برای فعالیت برخوردار نیست.

اصلا خود این جبهه پایداری، آیا واقعا جبهه است. یا حزب است؟

آیا از مجوز قانونی برای فعالیت حزبی برخوردار هستند؟

این سوال است که آیا پایداری رفته است از کمیسیون ماده 10 احزاب مجوز بگیرد یا خیر؟ وقتی یک مجموعه به تعهدات قانونی عمل نمی کند، پس حتما بر اثر منافع و مصالح سیاسی خود عمل می کند. پس چگونه می شود به این مجموعه اعتماد کرد که فردا کشور را به دستان آن ها سپرد؟ ابتدا باید اصل قضیه را حل کنید و سپس جلو بیایم.