عزیزدل زهرا را میکُشید به خیال اینکه بتوانید شکستِمان دهید؟ کور خواندهاید! ما تا پرچم را به صاحبش نرسانیم از مقاومت دست برنمیداریم.

امامِمان را از ما گرفتید تا شکستمان دهید؟ زهی خیال باطل! شما کوردلان غافل این هستید که این ملت، ملتِ امام زمان است. تا پرچم را به صاحبش نرسانیم آرام نمیگیریم و از مقاومت دست برنمیداریم. عزیزِ دل زهرا را میکُشید؟ بدانید که تا آخرین نَفَرتان را به انتقامِ خون پاکش از میان برمیداریم. کجا میخواهید بگریزید تا از خونخواهی ما در امان باشید؟ از زیر سنگ هم که شده پیدایتان میکنیم و ذره ذره وجودتان را آتش میزنیم.
غمناکترین سحرگاه رمضان
امروز در هنگامه سحر در دل خوزستان، جایی که نخلها قامت افراشتهشان را به آسمان میسایند. جایی که خاک عطر حماسه و رنج را در خود دارد، نوای عزا پیچید. در یکی از غمبارترین رمضانها، خبری تلخ چونان غبار سیاهی بر قلب این سرزمین نشست و دلها را در سوگ رهبر و مولایِمان، داغدار ساخت.
هوا سنگین از اندوهی سترگ، بر شانههای مردان و زنان سنگینی کرد و در جایجای شهرهای خوزستان از کوچهها تا خیابانها، چشمها بارانی شد و لبها خاموش. گویی کلمات در گستره این ماتم، معنای خود را باختند. زنان با چادرهای عزا، حجلهای از اندوه شدند. مویه کردند و نوحه خواندند، نوحهای از اعماق جان. آمیزهای از بغض فروخورده و فریاد ناگفته و در نگاه هر کدام، داغی به وسعت دشتهای تفتیده جاری شد.
همبستگی؛ تسلای درد فراقِ آقا
مردان، با قامتی خمیده زیر بار سنگین این فقدان، در سکوتی پرمعنا ایستاده عزاداری کردند. فرو رفته بر شانههای یکدیگر، گویی در پی یافتن تسلایی در میان همبستگی بودند. زمزمه استغاثه، در هوای غبارآلود، پژواک ارادتی عمیق به امام شهید بود. چهرههای عزادارن امروز حکایتی از درد و احترام را روایت میکرد. یاد آن رهبر حکیم در نگاهها، تمثالی بود از استقامت، فداکاری و امیدی که در قلبها شعلهورتر شده بود. امید به پیروزی حق علیه باطل.
میراث امام خامنهای را پاس میداریم
گرچه اشکها، بیپروا، چون سیلاب از گونهها سرازیر بود، اما در پهنه چشمهای به غم نشسته از داغِ از دست دادن آقا، ارادهای پولادین رخ مینمود. ارادهای برای پاسداشت میراث امام خامنهای شهید. امروز در خوزستان، عزاداری تنها یک مراسم نبود بلکه به تجلی پیوندی ناگسستنی میان مردم و رهبرشان بدل گشت. هر دست، هر نگاه و هر ناله، فریادی شد در ستایش زندگیِ جهادگرانه مردی که خود به سوی آسمان رفت اما میراث گرانقدرش در دلها باقی ماند. امروز در این ماتم مشترک، مرد و زن و پیر و جوان، دوشادوش هم، درد را تقسیم کردند و از این سوگِ جمعی، درس ایستادگی آموختند. امروز زمین، زیر پای این مردم داغدار، شاهدی بود بر عمق احساسِ آسمانی خوزستانیها به پیشوا و رهبرشان و گواهی بود بر یک سوگند: راهِ امام شهید ادامه خواهد یافت.