
شهید عبدالمهدی ضیائی فر در یازدهم اسفند ماه سال ۱۳۲۴ در یک خانواده کمتر برخوردار در شهرستان دزفول دیده به جهان گشود و باتوجه به اینکه تولدش مصادف با نیمه شعبان بود، وی را عبدالمهدی نامیدند تا از سربازان مهدی (عج) قرار بگیرد.
تحصیلاتش را در همان شهر زادگاهش آغاز کرد و در عنفوان جوانی مبارزه مکتبی سیاسی را سر داد، همکاری با نمایندگان اعزامی از قم و تکثیر اعلامیههای امام خمینی (ره) از فعالیتهای وی است.
معلمی در روستاهای نیریز فارس
وی در سال ۱۳۴۷ موفق به اخذ دیپلم شد و پس از آن به عنوان سپاهی دانش در روستاهای نیریز فارس مشغول به خدمت شد و پس از اتمام خدمت مقدس سربازی ازدواج کرد.
سپس به استخدام طرح نیشکر هفت تپه درآمد، اما به علت وجود فساد اداری پس از مدتی کوتاه استعفا داد و به استخدام آموزش و پرورش درآمد و تا سال ۱۳۵۹ در روستاهای لرستان به تدریس و روشنگری اهالی مشغول بود.
راه اندازی کمیته انقلاب را در اندیمشک
پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران با همکاری عدهای از برادران دیگر کمیته انقلاب را در اندیمشک راهاندازی نمود، او هیچگاه فریفتهی مسئولیت و مقام نگردید و حتی مسئولیتهای خطیری، چون فرمانداری دزفول، ریاست اطلاعات شهربانی و ... را رد کرد و از انجام آنها سر باز زد.
فعالیتهای نظامی
با شروع جنگ تحمیلی به اتفاق برادران انجمن اسلامی معلمان قسمتی از پادگان نیروی زمینی دزفول را تحویل گرفته و در آنجا مشغول به فعالیتهای نظامی گردید.
شهادت
حضور در جبهه با هر مسئولیتی گویی جز لاینفک زندگی اش شده بود و سرانجام در عملیات خیبر در منطقه طلائیه یکی از بستگانش را که مجروح شده بود به دوش گرفت تا به عقبه انتقال دهد. اما ترکش توپ فرق او را شکافت و آن سر پر شور به خون نشست و در دهم اسفند ماه سال ۱۳۶۲ در ۳۸ سالگی آرام و سبکبال به دیدار حق شتافت و جرعه نوش گستره الهی گشت. پیکر پاکش را در گلزار شهدای اندیمشک به خاک سپردند.